دو امان از عذاب الهی(چراغ راه)

قال‌الامام الباقر(ع): کان فی الارض امانان من عذاب الله و قد رفع احدهما، فدونکم الاخر فتمسکوا به: اما الامان الذی رفع فهو رسول‌الله (صلی‌الله علیه وآله)، و اما الامان الباقی فالاستغفار. قال‌الله تعالی: و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم، و ما کان الله معذبهم و هم یستغفرون» (انفال- 33)
امام محمدباقر(ع) فرمود: بر روی زمین مردم را از عذاب خدا دو چیز مایه امان بود: یکی از آن دو برداشته شد، و دیگری برجاست. آن را بگیرید و بدان تمسک جویید. آن امان که برداشته شد، رسول‌‌الله(ص) بود، و آن امان که باقی است، استغفار است. خدای تعالی فرمود: تا آن‌گاه که تو (پیامبر) در میانشان هستی، خدا عذابشان نکند و تا آن گاه که از خدا آمرزش می‌طلبند، خدا عذابشان نخواهد کرد.(1)
____________
1- نهج‌البلاغه- حکمت 88