توصیف یاران شهید (پای درس علی(ع))

 
امام علی(ع): «کجا هستند مردمی که به اسلام دعوت شده و پذیرفتند، قرآن تلاوت کردن و معانی آیات را شناختند، به سوی جهاد برانگیخته شده، چونان شتری که به سوی بچه خود روی می‌آورد، شیفته جهاد گردیدند، شمشیرها را از نیام برآوردند، و گرداگرد زمین را گروه گروه، صف به صف احاطه کردند، بعضی شهید و برخی نجات یافتند، هیچ‌گاه از زنده ماندن کسی در میدان جنگ شادمان نبودند، و در مرگ شهیدان نیازی به تسلیت نداشتند، با گریه‌های طولانی از ترس خدا، چشم‌هایشان ناراحت، و از روزه‌داری فراوان، شکم‌هایشان لاغر و به پشت چسبیده بود. لب‌هایشان از فراوانی دعا خشک، و رنگ‌های صورت از شب‌زنده‌داری‌ها زرد، و بر چهره‌هایشان غبار خشوع و فروتنی نشسته بود. آنان برادران من هستند که رفته‌اند، و بر ماست که تشنه ملاقاتشان باشیم، و از اندوه فراقشان انگشت حسرت به دندان بگیریم!»
نهج‌البلاغه - خطبه 121