به یاد پزشکی فرهیخته (یادداشت خبرنگار)

برایم سخت است بگویم خدا خانم دکتر خدیجه گلزاری را رحمت کند...! چرا که رفتنش را باور ندارم و تصور اینکه او دیگر در میان ما نیست برای جویندگان علم و همچنین تمامی دردمندانی که به نارسایی کلیه، دیابت و فشار خون مبتلا هستند سخت و دردناک است. هر بار که می دیدمش لبخند بر لبانش داشت، با چهره‌ای بشاش و مطمئن با بیماران خود روبه‌رو می‌شد و همین اطمینان و امیدی که به بیمار می‌داد او را محبوب کرده بود.
نخستین بار او را در مطبش دیدم. مرحوم پدرم خیلی از دیانت و مهربانی دکتر تعریف می‌کرد. هر بیمار که از اتاق خانم دکتر بیرون می‌رفت چهره‌ای خندان و پر از امید داشت.
دکتر گلزاری با حوصله و دقیق بود و با زبان ساده سخن می‌گفت. بیمار را کاملا درک می‌کرد و با سخنانش به او آرامش و امید می‌داد و الطاف خداوند را چاشنی طبابتش می‌کرد و همین امر محبوبیتش را دو چندان کرده بود. آن زمان هنوز نمی‌دانستم که ایشان خود با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می‌کند...!!
بسیار متأسفم... در روزی که قرار مصاحبه با استاد در محل کار هماهنگ می‌شد خبر درگذشت ایشان را شنیدم و عمر پربرکت ایشان مجال گفت‌وگو به من را نداد...!
این فوق‌تخصص نفرولوژی که از چهره‌های کم‌نظیر علمی خوزستان محسوب می‌شد به دلیل علاقه وافری که به علم پزشکی و خدمت به همنوعان خود داشت تمام زندگی پربرکت خود را صرف کسب علم و خدمت به مردم کرد.
دوره تخصصی داخلی ایشان با جنگ تحمیلی همراه شد و در آن زمان که بیش از هر زمان دیگری پزشک در مناطق جنگی مورد نیاز بود، ایشان با خلوص نیت و با علاقه و افتخار ضمن خدمت به مجروحان دفاع‌مقدس، تحصیل نیز می‌کرد. برای گذراندن طرح، در بیمارستان سینا اهواز مشغول شد. پس از 10 سال درمان در بیمارستان سینا اهواز، در رشته فوق‌تخصص نفرولوژی ادامه تحصیل داد. ایشان به مدت یک سال نیز پزشک مسئول بخش همودیالیز بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد بود.
وی در سال 90 به عنوان پزشک نمونه استان معرفی شد و در سال 91 نیز از این استاد فرهیخته طی مراسمی تجلیل و تقدیر شد.
دکتر گلزاری انسانی دوست‌داشتنی و مهربان بود به طوری که از بیمار تا پرسنل بیمارستان او را دوست داشتند و از نظر اخلاقی و احساس مسئولیت در قبال جامعه و همنوعان نیز نمونه بود.
دکتر گلزاری همواره بر حمایت از بیماران کلیوی تأکید داشت. او همواره در تاریخ پزشکی ایران خواهد درخشید.
بهناز جمیلی