«وست ورلد»؛ خداناباوری به سبک آمریکایی

فاطمه قاسم‌آبادی
در حال حاضر ژانر علمی و تخیلی در سینما و تلویزیون غرب، به سمت موضوعات به‌روزی چون حیات در دیگر سیارات، غلبه ساخته های
انسان بر او و... رفته. این موضوعات که در دو دهه اخیر بسیار پر رنگ شده ، بیش از پیش فرضیه های اومانیستی و نیهیلیستی را برای مخاطبان پر رنگ می‌کنند.
در راستای پررنگ کردن همین تفکرات، غرب علاوه بر فیلم ها و سریال هایی با درون مایه‌های این‌چنینی، با استفاده از مخترع سلبریتی چون «ایلان ماسک» و دیگر دانشمندان همفکرش، فرضیه‌هایی مانند اینکه «در جهان هستی خدایی وجود ندارد بلکه دنیای ما تنها یک شبیه سازی کامپیوتری بسیار ماهرانه است که توسط تمدنی برتر ساخته شده است» را، به خورد مخاطبین خود می‌دهند.
در سریال «وست ورلد»(westworld) نیز با همین نگاه، سازندگان به بازسازی دنیایی که توسط تمدن مثلا برتر این دنیا، یا دانشمندان ایالات متحده ساخته شده می پردازند! در این دنیای شبیه سازی شده، ربات‌هایی بسیار شبیه به انسان وجود دارند. این ربات ها به شکل نژادها و مردم مختلف جهان ساخته شده‌اند و هر نژاد در شهری کوچک و زیر نظر این دانشمندان و بدون خبر از وجود یکدیگر زندگی می کنند. البته وجه مشترک تمامی این ربات‌ها میزبانی آن‌هاست و وظیفه اصلی شان خدمت رسانی به مهمانان و جامعه سرمایه داری است و در اصل  به منظور سوءاستفاده های گوناگون ثروتمندان بوجود آمده‌اند... .
دنیای جدید غرب
وست ورلد (Westworld ) نام مجموعه‌ای تلویزیونی در ژانر معمایی علمی_تخیلی و آخرالزمانی است که توسط «جاناتان نولان» و «لیزا جوی» برای شبکه HBO از سال ۲۰۱۶ تا بحال، ساخته شده‌ است.
داستان این سریال در یک شهرکِ بازسازی شده وسترن، در غرب آمریکا اتفاق می‌افتد. ساکنان این شهرک که شامل شبه انسان ها هستند «میزبان» نام دارند. از سوی دیگر، گروهی از مهندسین که در واقع این شهرک را برای تفریح ثروتمندان ساخته اند، افراد متمولی را به عنوان «تازه‌ واردان» یا «مهمانان» در ازای مبلغ هنگفتی وارد این شهرک فانتزی می کنند و به آن ها اجازه می دهند هر کاری که دوست دارند در این شهرک و با میزبانان انجام دهند، بدون آنکه ترسی از تلافی توسط میزبانان را داشته‌ باشند.
سال ها می گذرد و میزبانان به طور پیوسته مورد قتل، آزار، تجاوز و... مهمانان قرار می گیرند و برای تفریح آن ها، هر بار بلایی سخت تر بر سرشان می آید تا اینکه یک روز میزبانان که همگی ربات هستند به طرز شگفت آوری آرام آرام خاطرات گذشته شان و اتفاقات ناگواری که مهمانان بر سرشان آورده اند را به یاد می آورند و این تازه شروع ماجراست...
میزبانانی که قربانی مهمانان می شوند
در سریال وست ورلد، انسان قرار است با یکی از بزرگترین ترس های خود که برتری گرفتن ساخته هایش بر خودش است، روبرو شود. البته مخاطب در آغاز داستان هیچ اطلاعی از داستان اصلی ندارد و با سرزمینی به سبک وسترن های غربی مواجه می ‌شود که درمورد پیشینه آن هیچ چیز نمی داند. در این سرزمین همه چیز طبیعی به نظر می رسد و قهرمانان کلاسیکی که در آن زندگی می کنند هم مثل فیلم های وسترن قدیمی، به زندگی خود مشغولند. این روند آرام، همین طور ادامه پیدا می کند تا اینکه به طرز هولناکی قهرمانان کلاسیک، بدست غریبه‌هایی بی رحم که بعدا معلوم می شود در این دنیای فانتزی «مهمان» نام دارند، کشته می شوند. این شروع کوبنده باعث می شود مخاطب برای یافتن سوالات زیادی که در ذهنش به وجود آمده، پای روایت وست ورلد بنشیند.
در این دنیای تخیلی همه چیز واقعی به نظر می رسد و حداقل برای میزبانان و مهمانان اینطور است. میزبانان بی خبر از همه جا در نقش قربانیان، زندگی خود را ادامه می دهند و مهمانان هم در کمال وقاحت و بدون عذاب وجدان در این دنیای تخیلی به جنایات خود مشغولند، در حقیقت سریال وست ورلد به کنایه میزبان را در جایگاه مردم قشر متوسط ،در این جامعه مدرن و کنترل شده، نشان می دهد که قربانی امیال قشر سرمایه دار که مهمان ها را تشکیل می دهند، هستند.
همه در خدمت سرمایه داران
مسئله سوءاستفاده مهمانان از میزبانان در سریال «وست ورلد» و نوع نگاه سریال، ذهن مخاطب را به صورت ناخود آگاه به سمت دنیایی که در آن هستیم می کشاند. البته آمریکا به عنوان بزرگترین حامی تفکر سرمایه داری به نوعی صاحب این دنیای فانتزی و دنیاهای دیگر (که در سریال معرفی شده است) معرفی می شود. در وست ورلد همه چیز در دستان مهندسان آمریکایی است که با خلق این دنیای به ظاهر فانتزی در واقع خود را خدایان این دنیا معرفی می کنند و در ادامه نیز مخاطب می بیند که حتی شورش علیه ساختار های این نظام بی‌رحم هم به عنوان جزوی از نقشه خود سازندگان اصلی، به خورد مخاطب خود می دهند!
این دید انسان محور که در آن دانشمندان آمریکایی ها و نظام سرمایه دار به عنوان تصمیم گیرنده واقعی حتی در عصیان و عدم پذیرش، معرفی می شود جالب توجه است، مخصوصا با توجه به اینکه که در چند دهه اخیر این کشور تعداد زیادی از کشورهای زیر سلطه اش را از دست داده، کاملا به جا است اگر هالیوود با ساخت سریالی مثل «وست ورلد» عصبانیت از دست دادن این کشورها را در قالب خواست شخصی و توطئه ای درونی توجیه کند که از ابتدا برای صاحبان اصلی قابل پیش بینی بوده و حتی برنامه ریزی شده است.
در دو فصل سریال «وست ورلد»، مخاطب می‌بیند که میزبانان برای اولین بار در حال هوشیار شدن هستند و این به اصطلاح هوشیار شدن هم بخشی از طراحی دانشمندان است که باعث می‌شود این ربات ها بخواهند با قتل و عام مهمانان، در واقع جای خودشان و آن ها را با هم عوض کنند.
در فصل دوم سریال «وست ورلد» مخاطب می‌بیند که این میزبانان بی آزار بعد از فهمیدن و بیاد آوردن گذشته، درست مانند وحشی‌هایی عنان گسیخته، همه چیز را نابود می کنند و در نهایت موفق می شوند از دنیای محدود و کوچک خود خارج شوند و پا به دنیای مهمانان خود بگذارند...