دلایل ناکامی اسپانیا و انگلیس در جام جهانی(ضربه آزاد)

حذف اسپانیا مدافع عنوان قهرمانی، برای دوستداران فوتبال تلخ بود اما واقعیت را باید پذیرفت که با تیمی خسته‌ و بی‌انگیزه، نمی‌توان در تورنمنت‌های بزرگ نتیجه گرفت.
اسپانیا در جام جهانی تاوان خستگی جسمی، روحی و روانی بازیکنان خود را پس داد. دل‌بوسکه تیمی را روانه این مسابقات کرده بود که نه آمادگی صددرصد داشت و نه انگیزه بالا. نتیجه چنین تصمیم اشتباهی نیز خداحافظی زود هنگام از برزیل بود.
البته این پایان اشتباهات سرمربی باتجربه و خونسرد اسپانیا نبود، دل بوسکه برای جام جهانی بیش از اندازه روی کاستا حساب باز کرده بود، چه بسا اگر ماتادور‌ها با همان شیوه همیشگی خود (0-6-4) بازی می‌کردند، این ناکامی بزرگ گریبانشان را نمی‌گرفت.
موفق‌ترین تیم 10 سال اخیر فوتبال جهان از جام جهانی حذف شد اما برخلاف ادعای بسیاری از کارشناسان، نمی‌توان شیوه بازی آنها را پایان‌یافته یا منسوخ شده قلمداد کرد، زیرا هنوز این تیم یکی از زیباترین نمایش‌های فوتبال‌ جهان را در مستطیل سبز پیاده می‌کند.
انگلیس دیگر تیم ناکام بزرگ جام جهانی بود. اگرچه حذف این تیم مسجل نشده اما برای صعود شاگردان هاجسون نمی‌توان شانس چندانی را درنظر گرفت.
بدون تردید جوانی بیش از اندازه، پاشنه آشیل سه شیر‌ها بود. اگرچه فوتبالیست‌هایی چون استرلینگ، ولبک و استوریچ در آینده‌ای نزدیک از بزرگان فوتبال جهان می‌شوند اما برای تورنمنتی به بزرگی جام جهانی، نتوانستند عصای دست هاجسون باشند.
در پایان نیز باید اشاره به اروگوئه داشت؛ تیم باتجربه آمریکای جنوبی. خط حمله اروگوئه را می‌توان یکی از بهترین خطوط حمله در جام جهانی دانست، سوارز و کاوانی برابر انگلیس عالی کار کردند و نشان دادند با ضریب هوشی و شعور بالای فوتبال، می‌توان از سه ضد حمله به دو گل باارزش رسید!