به‌ جای استناد به ادله قاطع وحیانی به توهم و تخمین تکیه می‌کنند!(در پرتو وحی)

«به زودی مشرکان (برای تبرئه خویش) می‌گویند: اگر خدا می‌خواست، نه ما مشرک می‌شدیم، و نه پدران ما، و نه چیزی را تحریم می‌کردیم. کسانی که پیش از آنها بودند نیز، همین‌گونه دروغ می‌گفتند، و سرانجام (طعم)  کیفر ما را چشیدند. بگو: آیا دلیل روشنی (براین موضوع) دارید که آن را به ما نشان دهید؟!  شما فقط از پندارهای بی‌اساس پیروی می‌کنید و تخمینهای نابجا می‌زنید».
«بگو: دلیل رسا (و قاطع) فقط برای خداست (دلیلی که برای هیچ‌کس بهانه‌ای باقی نمی‌گذارد) و اگر او بخواهد، همه شما را (به اجبار) هدایت می‌کند (ولی چون هدایت اجباری بی‌ثمر است، این کار را نمی‌کند)
انعام- آیات 148 و 149