شرایط بهشت رفتن
از نظر قرآن، برای ورود به بهشت دو شرط لازم است:
ایمان به خدا و رسالت و معاد: این شرط ناظر به حسن فاعلی است. خدا میفرماید: مَن یُؤْمِن بِالله...؛ هر کسی به خدا ایمان آورد....(طلاق ، آیه 11)
عمل صالح: این شرط ناظر به حسن فعلی است. خدا در ادامه آیه فوق میفرماید: وَ یَعْمَلْ صَالِحاً یُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ؛ و کار صالح کند او را وارد بهشت میکند.(همان)
اما از نظر آموزههای قرآن، ورود به دوزخ بهخاطر عمل ناصالح و گناه، امکانپذیر میشود و شرط دیگر ندارد؛ یعنی هر کسی گناه کند به دوزخ میرود، خواه مومن باشد یا کافر.
البته کسی که مومن است و حسن فاعلی دارد و با این حسن فاعلی، قبح فعلی و گناه را نیز دارد، به دوزخ میرود، اما هرگز در آن جاودانه نخواهد بود، بلکه خدا او را از دوزخ رها میکند و در نهایت به بهشت میرود؛ زیرا خدا هم غفار است و هم پوشاننده گناهان و عیوب و تبدیلکننده آن بدیها به نیکیها.
باید گفت کفار هرگز مشمول این عنایت و رحمت الهی نخواهند شد؛ یعنی کسانی که قبح فاعلی را با قبح فعلی جمع کردهاند و کفر را با گناه آمیختهاند هرگز به بهشت وارد نمیشوند. خدا میفرماید: و کسانى که کفر ورزیده و آیات ما را تکذیب کردهاند، آنان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود و چه بد سرانجامى است. (تغابن، آیه 10)