نامه‌نویسی وزرای پیر و خسته ‌برای تحمیل برجام‌های دیگر

  سرویس سیاسی-

پروژه‌ای دیگر برای تحمیل خواسته‌های غرب به مردم و نظام اسلامی شروع شده است. وزرای پیر و خسته که دیروز می‌گفتند: «مذاکره‌ای که بعد هر مذاکره تحریم‌های بیشتری را بوجود آورد نیاز به شجاعت ندارد» حالا که بازهم از توافق با غربی‌ها فقط تحریم و تحقیر عایدشان شده، برای تحمیل خسارت‌های محضی دیگر دست به کار شده‌اند تا شاید اینبار غرب به آنها لبخند بزند.
 قبلا در فضای مجازی گمانه‌زنی‌هایی درخصوص نامه عجز و لابه تعدادی از وزرا برای پذیرش خواسته‌های دشمن به بهانه سخت بودن شرایط اقتصادی کشور شنیده شده بود. دیروز محمد شریعتمداری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تایید کرد که تعدادی از وزرا در نامه‌ای به رهبرانقلاب خواستار تسریع در تصویب FATF شدند! شریعتمداری خود به سرعت از زیر بار مسئولیت این نامه شانه خالی می‌کند و می‌گوید من جزو آنها نبودم!
در اتاق عملیات جنگ اقتصادی دشمنان ایران سخت مشغول کار هستند تا عرصه را برای مردم کشورمان سخت کرده و دولت ایران را مجبور به عبور از منافع ملی و مولفه‌های قدرت‌ساز خود کند. در مقابل نیز گویا وزرای ناکارآمد دولت روحانی راهی جز تسلیم شدن و اعتماد به فریب‌ها و دغل‌گویی‌های دشمن بلد نیستند. شنیده‌ها حاکی است 8تن از وزرای دولت پای این نامه را امضا کرده‌اند. این رخداد درحالی است که ظریف وزیر امور خارجه قبلا در مجلس اعتراف کرده بود که پذیرش تعهدات داده شده در لوایح چهارگانه هیچ تضمینی برای رفع مشکلات مالی و بانکی ناشی از تحریم‌ها ندارد.
 دیروز که امضای کری تضمین بود نتیجه‌ای جز رسوایی و بدعهدی دشمن را در پی نداشت، از پیش پیداست که پذیرش لوایح استعماری دشمن که غرب‌گرایان به صراحت آن را بدون ضمانت می‌دانند قرار نیست دردی از درد مردم کم کند. اما با این وجود آنها حاضر نیستند از هیچ کاری در تحمیل خواسته‌های قدرت‌های زورگو مضایقه کنند.
نامه‌ای را که جلوشان گذاشته شده، امضا می‌کنند؛ با این مضمون: با ملاحظه «مصلحت»، به «مجمع» بفرمایید در بررسی و تصویب دو خواست باقی مانده FATF (الحاق به کنوانسیون پالرمو و CFT) تسریع شود. پاسخ، یک خط سؤال ساده است: چه تضمینی هست که تحریم‌ها را بردارند و دوباره عهدشکنی نکنند؟! این سؤال حکیمانه و مصلحت‌سنجانه، هیچ پاسخی ندارد؛ هیچ پاسخی! امضا‌کنندگانِ نامه پخت و پز شده در جایی دیگر، به سکوتی عمیق فرو می‌روند. حرف حساب، جواب ندارد. اگر از سفارش‌دهنده اصلی نامه نمی‌ترسیدند، حتما می‌گفتند که ما هم، با تردید به وعده دشمنان سابقه‌دار در خدعه و عهدشکنی می‌نگریم؛ بلکه مطمئنیم این بار نیز فقط قصد خدعه دارند. اما آنها فقط وظیفه داشته‌اند پای نامه مهندسی شده در جای دیگر را امضا کنند و نه بیشتر.
مگر وقتی فلان مقام بانکی و اتمی گفتند طرف مقابل دبه می‌کند و عایدی ما از توافق تقریبا هیچ بوده، توسط همان پخت و پز‌کننده نامه اخیر مواخذه و توبیخ نشدند؟! آنها باید ماشین امضا باشند و نه بیشتر!  به خط کردن وزرای اقتصادی دولت برای بحرانی نشان دادن وضعیت و ادعای نداشتن راهی جز پذیرش تعهدات خواسته شده توسط گروه اقدام مالی درحالی است که تجربه برجام هنوز پیش روی دولتمردان است.  این نامه که یادآور نامه غرب زده‌های مجلس ششم در فشار به رهبرانقلاب برای پذیرش جام زهر است درحالی نوشته شده که اقدام جدی از جانب دولتی‌ها برای رسیدگی به معیشت مردم در جنگ اقتصادی دیده نمی‌شود. مشخص نیست آیا در این نامه صرفا تقاضا برای ورود رهبرانقلاب جهت تصویب لوایح مورد نظر FATF آمده و یا تقاضاهای دیگری نیز در آن ذکر شده است.
گفتنی است برخی تحلیل‌گران اصلاح‌طلب موضوع مذاکره مجدد با آمریکایی که برجام را هم زیر پا گذاشته‌اند در رسانه‌های خود پیگیری می‌کنند.