ماشين افراط با بوق اعتدال! (خبر ويژه)
آغاز چهارمين سال اجراي برنامه هدفمند کردن يارانهها بهانهاي شده است تا رسانههاي ضد انقلاب و معاند با نظام جمهوري اسلامي «هدفمندي يارانهها» را نشانه رفته و با بازتاب جهتدار برخي انتقادات نسبت به چگونگي و روش هدفمندي يارانهها، اصل هدفمندي را مورد خدشه قرار بدهند.
آغاز چهارمين سال اجراي برنامه هدفمند کردن يارانهها بهانهاي شده است تا رسانههاي ضد انقلاب و معاند با نظام جمهوري اسلامي «هدفمندي يارانهها» را نشانه رفته و با بازتاب جهتدار برخي انتقادات نسبت به چگونگي و روش هدفمندي يارانهها، اصل هدفمندي را مورد خدشه قرار بدهند.
از جمله راديو فردا (وابسته به سازمان سيا) هدفمندي يارانهها را «ماشين قراضه دولت يازدهم»! ناميده و با برجسته کردن يکطرفه انتقادات درباره هدفمندي يارانهها از قول مسعود نيلي مشاور اقتصادي حسن روحاني نوشت: آقاي نيلي با ذکر مثالي «وضعيت فعلي را به ماشيني تشبيه کرده که به نوشته او «بد نگهداري شده است؛ اين ماشين که رانندهاش با شجاعت زياد آن را جلو ميبرده و حتي روي دو چرخ هم بلند ميکرده است، اکنون به ديوار خورده است؛ اين ماشين الان رانندهاش عوض شده است ولي قراضه است! حال به اين ماشين قراضه گفتهاند بايد يک بيمار اورژانسي را به بيمارستان برساني!»
او در ادامه يادداشت خود تاکيد ميکند که «سازمان برنامه و بودجه در بهترين حالت، سال 96 به قابليتهاي لازم ميرسد. ولي اصليترين مسائل کشور در فاصله سالهاي 93 تا 96 اتفاق خواهد افتاد که ما احتياج به فکر و توان و قابليت و اين سازمان داريم.»
او سپس پرسشهايي را به اين ترتيب مطرح کرده که «آيا اين ماشين را ميشود کنار گذاشت و اين مريض را به يک دوچرخهسوار داد تا به بيمارستان برساند؟ يا اينکه اين ماشين را تعمير کرد و تا هر جا که رسيديم، بيمار را برسانيم؟ يا اين که آيا مي شود در حين اين که ماشين را در حين اشکالات فني جلو ببريم و حين حرکت تعمير کنيم؟»
نيلي در بخش ديگري از يادداشت خود تصريح کرده است «قبل از اينکه بخواهيم به مسائل اداري سازمان برنامه بپردازيم، اول بايد به اين مسئله بپردازيم که اولاً تصوير ما از آينده سازمان برنامه چيست و نقشه راه آن چقدر است تا يک سازمان با حداقلي از قابليتها ايجاد بشود؟»
او در پايان مينويسد: «البته در ميان کارشناسان امر اتفاق نظر وجود دارد که اين بازسازي کاري نيست که در يک سال و دو سال انجام شود و بايد انديشيد که در اين فاصله براي پرداختن به مسائل کشور چکار بايد کنيم تا بتوانيم به نتيجه برسيم؟»
درباره اين شيوه انتقاد به هدفمندي يارانهها بايد گفت؛ اولاً بر فرض اشکالاتي به اجراي قانون هدفمندي باشد، سؤال اين است که برنامه دولت يازدهم که قرار بود در 100 روز گشايش اقتصادي ايجاد کند شامل رفع برخي اشکالات هدفمندي نشده است؟ مگر قرار نبود «کليد» دولت همه قفلها را باز کند چه شده است که فقط ياس و نااميدي و «ما نمي توانيم» به افکار عمومي پمپاژ ميشود. ثانياً؛ آيا قراضه ناميدن هدفمندي يارانهها آن هم بدون استدلال منطقي، بر مبناي قاموس «اعتدال» است يا افراط در انتقاد؟ خاطرنشان ميشود يکي ديگر از مشاوران رئيس جمهور- حسام الدين آشنا- نيز اخيراً هدفمندي يارانهها را به «ميدان مين»! تعبير کرده بود.
گفتني است؛ هدفمندي يارانهها قانون مصوب مجلس و مورد تاييد شوراي نگهبان است.