دلش را پیاده راهی کرد(به جای گفت و شنود)
در سالروز اربعین حسینی(ع) و در حالی که راهپیمایی اربعین به بزرگترین و بینظیرترین اجتماع انسانها در تمام دنیا تبدیل شده است و در جایجای این حماسه عظیم، شور و شعور و عشق و اخلاص به هم آمیخته، این ستون را به سروده زیبایی از شاعره متعهد کشورمان سرکار خانم مریم کرباسی اختصاص میدهیم و برای زائران مولای مظلوم و شهیدمان، قبولی طاعت و زیارت آرزو میکنیم.
شنیده بود که اینبار باز دعوت نیست
کشید از ته دل آه و گفت؛ قسمت نیست
بیا به داد دل تنگ ما برس ای عشق!
اگر که حوصله داری، اگر که زحمت نیست
غمی است در دل جاماندههای کرب و بلا
که هرچه هست یقین دارم از حسادت نیست
میان ما که نرفتیم و رفتهها، شاید
تفاوتیست در آغاز و در نهایت نیست
همیشه آنکه نرفته است بیقرارتر است
همیشه آنکه نرفته است، کمسعادت نیست
و آن کسی که در این راه اهل دل باشد
مدام اهل گله کردن و شکایت نیست
خودش نرفت و دلش را پیاده راهی کرد
نباید اینهمه دل دل کند که فرصت نیست
شنیده بود که اینبار باز دعوت نیست
کشید از ته دل آه و گفت؛ قسمت نیست
بیا به داد دل تنگ ما برس ای عشق!
اگر که حوصله داری، اگر که زحمت نیست
غمی است در دل جاماندههای کرب و بلا
که هرچه هست یقین دارم از حسادت نیست
میان ما که نرفتیم و رفتهها، شاید
تفاوتیست در آغاز و در نهایت نیست
همیشه آنکه نرفته است بیقرارتر است
همیشه آنکه نرفته است، کمسعادت نیست
و آن کسی که در این راه اهل دل باشد
مدام اهل گله کردن و شکایت نیست
خودش نرفت و دلش را پیاده راهی کرد
نباید اینهمه دل دل کند که فرصت نیست