نشانه فوتبال بیمار! (ضربه آزاد)

  یکی از نشانه‌های بیماری این فوتبال آنجاست که تیم‌های گران‌قیمت بی‌طرفدار- نمی‌گوییم- کم‌طرفدار، می‌گوییم بی‌طرفدار- با خیال راحت و بی‌دغدغه خرجی و هزینه و حقوق بازیکن و مربی و تدارکاتچی و با خاطرجمعی کامل از مطالبه و اعتراض و هو و... تماشاگر و طرفدار، می‌آیند بازی‌هایشان را انجام می‌دهند و می‌روند دنبال کار خودشان تا هفته بعد، ترس و هراسی هم از بابت حذف و سقوط و بازخواست شدن و پاسخگو بودن و... ندارند.
 بدون اینکه به خاطر بی‌تماشاگر بودن، ذره‌ای به جذابیت لیگ اضافه کنند و... از آن طرف بعضی تیم‌های پرطرفدار و ریشه‌دار، یکسره در غم نان و آب، زندگی را در لبه سقوط با بیم و هراس می‌گذرانند، تماشاگران و هواداران هم دستکمی از این تیم‌ها ندارند و یکسره در استرس و نگرانی به سر می‌برند.
کسی هم پیدا نمی‌شود که به عنوان مسئول، مدیر، ناظر و... به شکلی منطقی و خداپسندانه که به نفع مردم و تیم‌های مردمی و پرطرفدار باشد، موضوع را فیصله دهد.
 در همین فصل نگاه کنید، اینقدر که خیال تیم‌های بی‌طرفداری مثل سایپا و پیکان راحت است، سپیدرود رشت و نفت مسجدسلیمان و نساجی قائم‌شهر و... در دلهره و نگرانی به سر می‌برند... حالا بگویید این فوتبال بیمار نیست!