چرا مدیران سینمایی ما به کمک جشنواره ضدایرانی می‌روند؟!

آرش فهیم

طبق روال سال‌های گذشته، امسال هم کاروانی از مدیران سینمایی و برخی از هنرمندان و اهالی رسانه راهی سواحل کن شدند. بهانه همیشگی هم برای توجیه این سفر، حضور در بازار فیلم و آشنایی با موقعیت‌های جهانی و ... است. با این حال، هیچ گاه اعلام نشده که سفر کاروان سینمای ایران به جشنواره کن چه دست آوردهای مهمی برای سینمای ما در پی داشته است؟ این در شرایطی است که بر همه مسلم است که راه جهانی شدن سینما -مثل سایر رشته‌های هنری- از جشنواره ‌ها نمی‌گذرد.
عمق فاجعه آنجاست که جشنواره فیلم کن هم هر سال علیه مردم و سرزمین ما جوسازی می‌کند و همین امسال هم قرار است از یک فیلم ضدایرانی در آنجا رونمایی شود. درواقع، جشنواره فیلم کن، جایی است برای توهین و هتاکی به ملت ایران. این اتفاق به قدری آشکار است که برای درک آن به هیچ هوش بالا و توانایی خارق العاده‌ای نیاز نیست. به ياد داريم كه سال‌های گذشته در آن جشنواره چه نمايش هايي براي هجمه به كشور ما صورت گرفت. آيا يك جشنواره سينمايي كه جايگاه آن به فرش قرمزي براي تبليغ شركت هاي مد و لباس نزول كرده، اين اجازه را دارد كه در امور داخلي كشور بزرگ و مستقلي چون ايران دخالت كند؟ اما متأسفانه اين اتفاق در هر دوره جشنواره فيلم كن به شكل مبتذل و پر رنگي رخ می‌دهد. آیا جشنواره‌ای که در امور داخلی کشور ما دخالت می‌کند، مستقل و هنری است؟ آیا محفلی که علیه آبروی ایرانیان تبلیغ می‌کند، ضدایرانی نیست؟ آیا نمایش فیلم‌های توهین آمیز درباره مردم ایران در جشنواره «کن» مصداق بارز جنگ رسانه‌ای علیه ملت ما نیست؟ پس چرا مسئولین سینمایی ما نه تنها هیچ گاه از این اتفاقات رنجیده خاطر نمی‌شوند که هر سال با سفر خود به جشنواره کن به رونق بیشتر این رویداد کمک می‌کنند؟ چرا برخی از دوستان منتقد و روزنامه نگار ما در ستایش از جشنواره کن می‌نویسند و در نشریات خود به تبلیغ این محفل کذایی می‌پردازند؟
به علاوه اين كه جشنواره فيلم كن در سال هاي اخير به شدت رنگ و بوي سياسي و اقتصادي در راستاي منافع غرب و عليه كشورهاي جهان سوم يافته است. به عنوان مثال سال گذشته يك فيلم با مضمون همجنسگرایی در جشنواره کن به عنوان بهترین فیلم انتخاب شد!  به همين دليل به نظر برخي از كارشناسان، جشنواره كن يك محفل تبليغاتي براي سينماي آمريكاست. سينمايي كه به عنوان دستگاه پروپاگاندا براي جنگ طلبي و اشغالگري كاخ سفيد و متحدان غربی آن عمل مي كند.
با اين اوصاف، حضور مسئولان سينمايي ايران در جشنواره كن، آن هم به شكل بسيار منفعلانه و ناهوشمندانه‌اي كه در سال‌هاي اخير اتفاق افتاده يك خطاي استراتژيك فرهنگي است. استدلال مديران سينمايي اين است كه حضور در بازار فيلم جشنواره كن يك فرصت اقتصادي براي ماست. اما به راستي اين حضور كه هر سال هم اتفاق مي افتد، چه تأثير مهمي روي اقتصاد سينماي ما داشته است؟ اي كاش حداقل حضور دست اندركاران محترم سينماي ما در كن، اندكي فعالانه بود. اما آنچه اتفاق افتاده بيشتر در حد يك سفر توريستي و تفريحي بوده است. اگر اين چنين نيست، افرادي كه به جشنواره كن مي روند يك گزارش و كارنامه ارائه دهند كه حضورشان درآنجا چه نفعي براي ما داشته است؟ چه اقدامي براي دفاع از فرهنگ و هويت انقلابي كشورمان انجام داده اند؟ مسافران كن بگويند كه براي خنثي ساختن و اعتراض به سياستگذاري ضدايراني جشنواره كن چه تدابيري را به كار بردند؟ بدون شك اين دوستان ما پاسخ قانع كننده اي ندارند. با اين حساب، حضور رسمي ايران در اين محفل، غيرعاقلانه است و حتي به آن مشروعيت هم مي بخشد. اين درحالي است كه تحريم جشنواره فيلم كن، هم عزتمندي و هويت ما را علني‌تر از قبل مي كند و هم به كاهش اعتبار آن كمك مي كند.
اگر اين مسافرت اندك سود اقتصادي هم در پي دارد، آيا ارزش آن با زير سؤال رفتن كشورمان و توهين به حرمت و شأن ايران قابل جايگزيني است؟