ضرورت ارزیابی لیگ برتر فوتبال(نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
با پایان یافتن لیگ برتر (جام خلیجفارس)، از حالا و امروز یکی از ضروریترین اقداماتی که فدراسیون فوتبال باید در دستور کار خود قرار دهد و با کمک خبرگان و کارشناسان آن را عملی نماید ارزیابی و بررسی لیگ تازه پایان یافته در ابعاد و زوایای مختلف است.
عالمان علم اخلاق در امور فردی و اخلاقی از تعبیر «محاسبه» استفاده میکنند به این معنی که هر فردی - به ویژه سالکان- وظیفه دارند ، در پایان هر روز رفتار و کردار و گفتار خود را «محاسبه»، یعنی حسابرسی و رسیدگی نمایند و به اصلاح رفتاری و اخلاقی خویش بپردازند .
با مدد از این تعبیر و روش ما نیز به بهانه پایان لیگ هفدهم پیشنهاد و در واقع تاکید میکنیم که برای تقویت و اصلاح و بهبود وضع فوتبال مسئولان و مدیران این رشته باید با کمک کارشناسان وتشکیل کارگروههای مختلف مدام و یکسره به بررسی کارکرد و کیفیت فوتبال بپردازند و از روند و حالات آن غافل نمانند.
این اقدام به ویژه حالا که لیگ به پایان آمده ، ضرورت بیشتری دارد.آنچه در آن تردیدی وجود ندارد و به صورت امری بدیهی در نظر اهالی فوتبال از کارشناس گرفته تا مسئول مطرح است، این نکته است که لیگ فوتبال ما تا رسیدن به حد استاندارد و شرایط ایدهآل فاصلهای طولانی دارد.
این فاصله البته طی شدنی است، به شرط آن که اراده این «طی شدن» در نزد دستاندرکاران فوتبال موجود باشد و اصولا چنین قرار و سودایی در سر آنها باشد، وقتی که نگاه به فوتبال و کلا ورزش، نگاهی جدی نباشد و آن را صرفا بازی و حداکثر آن را سکوی پرش و فرصتی بدانیم برای کسب شهرت و نام و بستن خود و یاران و دار و دسته و دوختن کیسه و انباشتن جیب و...
به طور طبیعی نمیتوان انتظار پیشرفت و بهتر شدن آن را داشته باشیم. برعکس، اگر در آن از حیث فنی در جا زدن و از حیث فرهنگی و اخلافی عقبماندگی و هنجارشکنی و اتفاقات تاسفبار را شاهد باشیم، نباید تعجب بکنیم. متاسفانه علیرغم اتفاقات خوب و رفتارهای پسندیده و مثبت که در فوتبال ما وجود دارد، همگان میدانیم که این فوتبال از مشکلات و گرفتاریهایی در رنج است که گاه چون خوره به جانش میافتد و جسمش را بیمار میکند و اجازه نمیدهد این رشته مستعد ورزشی از سرعت و تحرک لازم در مسیر پیشرفت برخوردار شود.
خوشبختانه علاوه بر کارشناسان و تحلیلگران مسائل ورزش، بارها این واقعیت تلخ از زبان مسئولان ورزشی - و حتی گاه غیرورزشی- شنیده شده که حکایت از وقوف و آگاهی آنان از مشکلات درونی و گرفتاریهای خودساخته در فوتبال دارد.
در اینباره موضوع چند سال پیش آنقدر بالا گرفت که حتی مجلس شورای اسلامی به موضوع فوتبال ورود کرد و با پیگیری و تلاشی که در کمیسیون اصل 90 صورت گرفت، پروندهای که از لحاظ حجم قابل ملاحظه بود، تحت نام «فساد در فوتبال»تشکیل شد. هر چند با برگزاری انتخابات مجلس دهم، آن پرونده عملا بسته شد و اکنون در بایگانی کمیسیون ذکر شده در حال خاک خوردن و فرسایش است، اما اصل ورود مجلس به این ماجرا و تشکیل پرونده، در کنار دیگر شواهد و قرائن حکایت از این داشت و دارد که این فوتبال از ضعفها و بیماریهایی رنج میبرد که برای برطرف نمودن و درمان آنها، باید تلاشی همه جانبه و خستگیناپذیر و مدیریتی مقتدرانه صورت بگیرد.
اینکه این ضعفها چیست و ریشه این بیماریها کدام است، سوالی است که پاسخ آن تا حد زیادی روشن است، الان دیگر تقریبا دست «همه» در این فوتبال «رو» است و کاملا روشن است کی دنبال ورزش و رشد و پیشرفت آن و تامین انتظارات عمومی و مصالح و منافع ملی است و کی و چه دستهایی دنبال کار خودشان و منافع و تامین نام و نان خودشان هستند با این حال در برخورد با این مشکلات و مشکلسازان با یک نوع بیتحرکی و انفعال و عدم تحرک لازم از سوی مسئولان مواجه هستیم که همین باعث شده تا جریانات فرصتطلب و عناصر طماع و سودجو محیط فوتبال را با محله «برو بیا» یکی بدانند و با آزادی عمل و فارغالبال به فعالیتهای تخریبی و منفعتطلبانه خود مشغول باشند.
درباره این فعالیتها و اقدامات آنقدر مثال و نمونه فراوان است که در این مقال مختصر نیازی به ذکر و اشاره جزیی به آنها نیست. و تا زمانی که مسئولان فوتبال عزم را برای برخورد با این جریانات مخرب و افراد و باندهای سودجو جزم نکنند و فرصت و بستر برای جولان دادن این عناصر فراهم باشد، لیگ ما در ردههای مختلف، نمیتواند از «استاندارد» لازم و توانایی کافی برای تقویت و ساختن فوتبال ملی برخوردار باشد و...
در هر حال به سخن اول خود در این نوشته برمیگردیم و آن اینکه حالا که لیگ هفدهم به پایان رسیده ضروری است که اهالی فن، رسانهها، کارشناسان و بالاخره، مهمتر از همه مسئولان فوتبال و متولیان لیگ به ارزیابی و تحلیل آن از زوایای مختلف بپردازند و با تقویت نقاط قوت و از بین بردن نقاط ضعف و آسیبپذیر زمینه و بستر را برای برگزاری هرچه بهتر و قویتر لیگ هجدهم فراهم آورند.