تا زماني‌كه خداوند بخواهد و اسلام نياز به خون داشته باشد، خون مي‌دهيم(حدیث دشت عشق)

او سال 1361 به استخدام شركت ملي صنايع مس در آمد؛ اما همزمان با سال‌هاي آغازين جنگ، دست از كار شست و به سوي جبهه‌ها شتافت و با مسئوليت‌پذيري و شجاعتي كه داشت، به فرماندهي گردان 412 لشكر ثارالله منصوب گرديد. اين سردار رشيد سپاه اسلام، پس از سال‌ها مجاهدت و تحمل درد تركش‌ها و زخم‌هاي فراوان، در نوزدهمین روز از دی ماه سال 1365 در منطقه عملياتي شلمچه به خيل عظيم همرزمان شهيدش پيوست. بخشی از وصیت نامه شهید: خدايا؛ توشاهدي كه به صغير و كبير ما رحم نكردند و با مردم ما چه كردند، با اسلام و قرآن و مساجد تو چه كردند. خدايا؛ دوستان و عزيزانم همه رفتند، من ماندم با روي سياه و خجالت از خودت. اي كسي كه راه اسلام و دينت را به من نشان دادي! پايان راه را، شهادت  روزيم فرما؛ كه سخت در فراق تو مي سوزم، در فراق بندگان مخلصت كه به سوي تو آمده‌اند؛ يعني برادران هم‌سنگرم و تواني برايم نمانده. فراق خودت، فراق دوستانم، آنان كه به عشق تو سوختند.خدايا؛ خودت خوب مي‌داني كه زندگي تلخ‌ترين چيز برايم شده؛ از همه چيز دنيا استعفا داده‌ام. لحظه اي نيست كه مرگ از نظرم دور شود. نزديك بودنش را احساس مي‌كنم اما يك دلهره‌اي دارم از اينكه كشته شوم و شهيد نباشم. واي بر من ...
اگر با ريخته شدن خون ما اسلام حاكم مي‌گردد؛ پس اي دژخيمان كافر، با گلوله‌هاي خود ما را نقش زمين سازيد. ادعاي مسلماني، ساده است، در عمل بايد مردانه بود و بدانيد شهادت آرزوي ماست و تا زمانيكه خداوند بخواهد و اسلام نياز به خون داشته باشد خون مي‌دهيم و با دل و جان و با عشق خون مي‌دهيم و شعارمان شعار حسين است: «هيهات منّا الذلّه».