از سرِ نَفْس گذشتن، سفر مردان است (حدیث دشت عشق)

شهيد «عليرضا دماوندي‌پور»، فرزند ابوالحسن در روز بيست و سوم مردادماه سال 1342 در شهر تهران در يك خانواده مذهبي پا به عرصه وجود نهاد.
دوران كودكي را در دامان پرمهر مادر و پدري كه عاشق مكتب امام حسين و ائمه‌اطهار بودند رشد نمود. عليرضا در دوران پيش از انقلاب در اكثر درگيري هاي خياباني و تظاهرات شركت داشت. با وجود سن كم كه در آن موقع بيش از 15 سال نداشت دلي شجاع و سرشار از عشق به خداي يكتا و مكتب حسيني داشت.
او از بنيانگذاران هيئت نوجوانان ولي عصر نازي‌آباد بود. او همچنين عضو افتخاري بسيج بود كه براي دفاع از قرآن و مكتب حسيني و اطاعت از فرمان امام امت، خميني بت شكن به جبهه اعزام و در عمليات فتح‌المبين در جبهه رقابيه مشغول نبرد با دشمنان بعثي بود كه پس از نبرد طولاني در 2/1/1361 مورد اصابت تركش آرپي‌جي دشمن واقع شد و جسم مطهر و پاكش به كلي سوخت و دست راست خود را فداي مكتب حسيني كرد و همچون برادر شهيدش «محمد دماوندي‌پور» روح بلندش به سوي ملكوت اعلي پرواز كرد.