ورزش نیازمند مدیریت جهادی است (نکته ورزشی)
ورزش ایران مستعد پیشرفت و قرار گرفتن جزو کشورهای صاحب ورزش دنیا است. این نکتهای است که کارشناسان اعم از داخلی و خارجی بر آن متفقالقول هستند، و رنگ و بوی اغراق و تعصب ندارد.
سرویس ورزشی-
جوانان برومند و ورزشکاران ایرانی که از جایجای این کشور چهره، و در رشتههای مختلف در سطح ملی مطرح میشوند، بارها و بارها در میادین بینالمللی درخشیده و این نکته و نظر را در وادی «عمل» به اثبات رساندهاند. همه این موفقیتها و افتخارآفرینیها را نباید خروجی و محصول تمام توانایی ورزش ایران قلمداد کرد، بلکه آنها را باید تنها به نشانه علامت و «سیگنال»هایی دانست که از سوی ورزش و ورزشکار ایرانی بروز پیدا میکند و هنر بالقوه و «توانستن» خود را اعلام میکند.
حرف و سخن هم بر سر این است که همه، به ویژه مسئولان و مدیران و دستاندرکاران ورزش این «اعلام توانستن» را درک کنند، «بگیرند» و با رفتار و اقدام خود به آن پاسخ درخور دهند. علیرغم قابلیتهایی که ورزش ما از حیث انسانی و مادی دارد و با وجود تواناییهایی که در عرصه عمل بارها ثابت کرده است، متاسفانه هنوز ورزش ایران به ویژه در سطح قهرمانی و حرفهای در بسیاری از رشتهها در سطحی پایین و مراحل مقدماتی قرار دارد و نکته قابل تأمل و تاسف این است که بعضی رشتهها سالهاست در این حالت قرار دارند، به «وضع موجود» بسنده کرده و رضایت دادهاند و مسئولان آن به میز و صندلی ریاست چسبیده و روزمرگی پیشه کرده و هیچگونه تلاش و اقدام و تحرکی برای تغییر وضع موجود و تحول در آن رشته مشاهده نمیشود.
خوشبختانه در سالهای اخیر در بعضی رشتهها ورزش ما از پیشرفتهای قابل توجه و بسیار امیدوارکنندهای برخوردار شده است که بهترین مثال برای این مورد، رشته والیبال است که همه داستان آن را میدانیم و از وضعیت این رشته در گذشته نه چندان دور و شرایط و جایگاه کنونی آن اطلاع داریم.
در ورزش ما تعداد رشتههای مستعدی که بتوانند چون والیبال، مسیر پیشرفت را در پیش بگیرند و بزرگی آغاز، و در میادین قارهای و جهانی افتخارآفرینی کنند، کم نیست، برای مثال بسکتبال هم رشتهای است که حتی زودتر از والیبال، قدرت نهفته خود را آشکار ساخته و چند سال هم با سرعت روند رو به جلو را در پیش گرفت و به المپیک (2008 - پکن) راه پیدا کرد و... اما به دلایل مختلف - که اینجا مجال ورود به آن نیست - نتوانست آنگونه که والیبال در مسیر پیشرفت، تداوم و استقامت به خرج داد، به کامیابیهای خود ادامه دهد، با این حال در شرایط فعلی، بسکتبال ایران هرچند مثل والیبال حرف اول را در آسیا نمیزند، اما یکی از قدرتهای برتر قاره به حساب میآید که امیدواریم مسئولان جدید و تازه نفس این رشته که خود از خانواده و اهالی بسکتبال هستند، ضمن حفظ شرایط فعلی با برنامههای موثر و به کار بستن تدابیر لازم، این شرایط را بهبود بخشند.
بسکتبال را به عنوان نمونهای از رشتههای ورزشی یاد کردیم که در کشور ما فعال هستند و توان و قدرت این را دارند که قدرت برتر قاره کهن و یکی از پاهای ثابت حضور در میادین جهانی المپیکی باشند و... رشتههایی که گفتیم خوشبختانه تعدادشان در ورزش ما «کم» نیست و...
سخن را جمع کنیم. هفته گذشته رهبر معظم انقلاب در دیدار پرشور هزاران نفر از مردم متدین و انقلابی تبریز سخنانی را مطرح فرمودند که حتما خوانندگان عزیز آن را شنیده و از جزئیات آن مطلع هستند. سخنان بسیار مهمی که امیدواریم، همه و بیش از همه مسئولان ریز و درشت، خرد و کلان مملکت به آن توجه داشته باشند، سخنانی مثل اینکه «مردم سالاری، یعنی در همه چیز، «مردم» اصل هستند» یا، «انقلاب نشده است که عدهای بروند ما بیائیم و...» یا، «انقلاب در سال 57 تمام نشد، بلکه آغاز شد و این حرکت باید عمیقتر، گستردهتر و خردمندانهتر ادامه یابد» و... که بدون اغراق درباره هر فراز از این سخنان میتوان مقالهای جداگانه به نگارش در آورد، اما آنچه در این سخنان با مقاله امروز ما ارتباط مستقیم دارد، آنجاست که ایشان در تبیین «اولویتهای کنونی کشور» از «ترجیح مدیریت جهادی بر دیوانسالاری» سخن گفتند و افزودند: «قوای مجریه، قضائيه و همه بخشها باید با مدیریت جهادی یعنی پرکاری همراه با تدبیر، کار را دنبال کنند و برای پیشبرد کارها اصطلاحا شب را از روز نشناسند.»
ما که کارمان ورزش است ورزش و مسئولان ورزش را هم به سهم خود، مخاطب این سخنان میدانیم، به همین دلیل همانطور که بارها نوشتهایم، این بار هم با استناد به فرمایشات رهبر انقلاب یادآور میشویم که ورزش یک صاحب بیشتر ندارد و آن «مردم» است، و همچنین برای اینکه قابلیتهای ورزش ما به فعلیت درآید و از استعدادهای انسانی و امکانات مادی موجود در آن به گونهای استفاده شود که ورزش بالقوه توانمند ایران در جهشی انقلابی - آنچنانکه در رشتهای مثل والیبال اتفاق افتاد - جایگاه خود را در عرصههای قارهای و جهانی ارتقاء بخشد، باید بیش از هر چیز بینش و دیدگاه مدیریت آن متحول شود و سکانداران آن رفتار و روش خود را «جهادی» نمایند و برای پیشرفت ورزش شب را از روز نشناسند...