گزارشی از حال و هوای دانشجویان در جوار شهدای گمنام
پرستوهاي آرام گرفته در دانشگاه
شهدا، همواره سرمايه و ذخاير عظيم هر ملتي به شمار ميآيند. از اينرو، لازم است از اين سرمايهها براي جوامع و نسلهاي آينده، به عنوان الگو و سرمشق، استفاده شود.
با تحقق اين امر مهم، دفن پيکرهاي مطهر شهدا، در برنامه کاري مسئولان و دستاندرکاران قرار گرفت و بسياري از مکانها، ميزبان اين عزيزان شدند و پيکر پاک شهداي گمنام اين مرز و بوم، در گوشه و کنار شهر و کشورمان، آرام گرفتند؛ اما از آنجا که اکثر اين قهرمانان هميشه تاريخ، از نسل جوان اين سرزمين بودهاند، تدابيري انديشيده شد تا پيوندي از جنس آب و آينه، ميان اين شهدا و جوانان برقرار شود. در همين راستا، مراکز علمي و دانشگاهي، مفتخر شدند مکاني از سنگر تحصيل و انسانسازي خود را به پيکر شهدا اختصاص دهند و اين گونه شد که طي سالهاي اخير در دانشگاهها و مراکز علمي - تحصيلي کشور، به آرامگاه شهداي گمنام ميرسيم.
به همين بهانه، ما هم مشق عشق کرديم و با وضويي نه از جنس خون خود شهدا، بلکه با نيت قربهًْ اليالله و حصول معرفت شهدا، پا در دانشگاهي نهاديم که آرامگاه شهيدي را در خود جاي داده است؛ دانشگاهي که دانشجويانش قد و قامتي به بلنداي همان شهداي ديروزي دارند و در دستشان نيز سلاحي است؛ اما نه از جنس سلاح ديروز که اينان با سلاح قلم و جوهر معرفت و آگاهي، در سنگر دفاع از اين کيان قرار گرفتهاند و در هياهو و مشغلههايشان، ناگاه سرعتشان را کم ميکنند و يا تغيير مسير ميدهند.
اکنون همين جوانان امروزي را ميبيني که خود را به آرامگاه شهيد گمنام ميرسانند. برخي سلام و فاتحهاي نثار ميکنند و عدهاي پا فراتر نهاده، در کنار مزار اين عزيز هميشه تاريخ مينشينند و با آنها به گفتوگو و درد دل ميپردازند.
فاطمه معصومي، يکي از اين دانشجويان است. وي با اظهار خرسندي از وجود مزار شهيدي در محوطه دانشگاهياش، ميگويد: طرح دفن پيکر مطهر شهدا در برخي مکانها و مناطق، طرحي بسيار در خور تحسين است و مخصوص کشور ما نيست؛ چنانکه در اکثر کشورهاي پيشرفته هم اين طرح به اجرا در آمده است؛ تا مردم و مسئولان در رفت و آمدهاي روزانهشان به آنها اداي احترام کرده، با آرمانهاي بلندشان، تجديد بيعت کنند؛ به طور مثال، مقبره سرباز گمنام، آرامگاهي است که در ميدان «اتوال» (شارل دوگل) پاريس بنا شده است و زير طاق نصرت معروف پاريس قرار دارد. اين آرامگاه پس از پايان جنگ جهاني اول ساخته شد و سمبل جانفشاني مبارزاني است که در جنگ، کشته شدند.
خانم معصومي ميافزايد: وجود متبرک اين عزيزان در دانشگاهها، بسيار شايسته است؛ زيرا دانشجويان ميتوانند در کنار آموزههاي علمي و تجربي، آموزههاي معنوي را هم توسط اين اسوههاي رشادت، فداکاري و ايثار، براي ميهن خود فرا گرفته، اراده و همت خود را در انجام وظايف و خدمت به ميهن خود، تقويت و بارور سازند.
حسين کشاورز دانشجوي ديگري است که به سخنان شهيد استاد مطهري استناد کرده، ميگويد: خون شهيد، هر قطرهاش تبديل به صدها قطره و هزاران قطره و دريايي از خون ميشود که وارد پيکره اجتماع ميگردد و در حقيقت، بزرگترين تأثير شهيد، خاصيت و اثر حماسهآفريني اوست. جامعه، همواره نيازمند حماسهآفريني است؛ حماسههايي نو و آفرينشهايي جديد که به جامعه و به نسلهاي آينده، تزريق و منتقل شوند و در همين راستا، پيکرهاي شهدا از قداست ويژهاي برخوردار ميباشند و همان گونه که بر اساس آموزههاي اسلام، شهدا با لباس خود دفن ميشوند و احتياج به غسل و کفن ندارند، با اتکا به همين دستورات و موازين اسلامي، ميتوان دريافت که شهدا از چه جايگاهي برخوردارند. بنابراين، وجود پرارزش اين عزيزان در مکانهاي مهمي مانند دانشگاهها، انواري را در آسمان ظلالت و جهالت زمانه، ميتاباند.
دانيال سعادتمند نيز با تأييد اظهارات دوستانش، ميگويد: يکي از اسرار کربلا، اين است که اجساد مطهر شهداي کربلا و پيکر مطهر اباعبدالله عليهالسلام را در خود جاي داده است. بنابراين، مکان، تأثير خاصي در افکار و اعمال انسان دارد و به همين دليل، اگر ميخواهيم دانشگاههاي ما مکانهاي طيب و طاهر و منشأ برکت شوند، بايد از تدفين پيکر مطهر شهدا در دانشگاهها، به عنوان يک اقدام در خور تحسين، استقبال کنيم و قطعاً شهدا با نورانيت خود، ما را معطر ميسازند. اين عزيزان، نماد و پرچم همه خوبيها هستند؛ زيرا با اهداي جان خود و در قالب پيکر مطهرشان، آمدهاند که خوبيهايشان را با ما تقسيم کنند و ما را از فيض خودشان بهرهمند سازند.
به نقل از نشریه پرسمان؛ بسياري از جوانان ما امروزه در پي منبع و يا استاد راهنما براي انتخاب راه زندگي ميباشند؛ اما به راستي آيا بهتر از شهدا ميتوان استادي يافت؟ شهدا، استاداني هستند از جانب خدا تضمين شدهاند. پس آنان را به عنوان استاد و اسوه، برگزينيم و از اجساد و ارواح مطهرشان، استمداد بجوييم.
فاطمه رهبري، دانشجوي ديگر اين دانشگاه ميگويد: ميبايست در تمام زندگي خود، فرهنگ شهيد و شهادت را سرايت دهيم و چه خوب است که هر واحد درسي دانشگاهيمان را با ياد شهدا به پايان ببريم.
وي افزود: ما در دانشگاه مفتخريم که نه فقط تصاوير شهدا، بلکه اجساد مبارک آنها را داشته باشيم؛ به اين اميد که چراغ راهمان شوند و در همين راستا مزار شهدا در دانشگاهها، محل برآورده شدن حاجات بسياري از دانشجويان و جوانان شده است و در حقيقت، قشر فرهنگي و فهيم دانشجو، شجاعت، بيتعلقي به دنيا و مبارزه با نفس را در پاي مزار همين شهدا کسب ميکند.
خانم رهبري ادامه ميدهد: بي شک هدف از اجراي اين طرح، زنده کردن روحيه شهادت در دانشجويان و استادان است و سعي شده سمبلي در اين مکانها فراهم شود؛ تا هر کس وارد دانشگاه شد، به ياد ايثارگري شهدا بيفتد؛ زيرا در دانشگاه نيز مهمترين امر، همين است که روحيه ايثارگري و شهادت، توسعه و ارتقا يابد؛ تا جامعه يک دست شده، قادر باشد دشمن را زود بشناسد و استقامتش در مقابل اين اهريمن، افزون شود. پس نکوست با ورود به اين مکانها و تکريم ياد شهدا، به تزکيه نفس اماره خويش بپردازيم و حس کنيم که فرهنگ ناب اسلامي در اين مراکز علمي و تحصيلي، جريان دارد.
امام علي عليهالسلام ميفرمايد: «خدا، شهدا را در قيامت با جلال، عظمت و نورانيتي وارد ميکند که اگر انبيا از مقابل اينها بگذرند و سوار باشند، به احترام اينها پياده ميشوند». پس نيکوست که محل بارگاه اين شهدا، خلوتگاه و مکان راز و نياز دانشجويان و تجديد ميثاق با اين شهيدان باشد.