دلیل عدم حضور ایران در رایگیری قطعنامه محکومیت میانمار چه بود؟
در قطعنامهای که روز یکشنبه به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید، از دولت و ارتش میانمار خواسته شده به اقدامات نظامی علیه مسلمانان روهینگیا پایان دهند و اجازه دسترسی به نیروهای امدادی به نقاط مسلماننشین و زمینه بازگشت آوارگان فراهم گردد. اما ایران در این رأیگیری غایب بود!
این قطعنامه که با ۱۲۲ رأی موافق، ۱۰ رأی مخالف و ۲۴ رأی ممتنع به تصویب رسید که روسیه، چین، سوریه، لائوس، فیلیپین، بلاروس، زیمبابوه و کامبوج از کشورهایی بودند که به این قطعنامه رأی مخالف دادند! و ایران با وجود حمایتی که از مردم مسلمان روهینگیا اتخاذ کرده در این رایگیری شرکت نکرد! اما چرا؟ دفتر نمایندگی ایران در نیویورک درباره رأی به محکومیت دولت میانمار در سازمان ملل چنین میگوید: «کشورمان طی سه دهه اخیر یکی از قربانیان مستمر سیاستزدگی کمیته سوم در قبال وضعیتهای کشوری بوده است. تعداد کشورهایی که در کمیته سوم قطعنامه حقوقبشری دارند اصولا به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسد و ایران همواره یکی از مشتریان این فهرست نامیمون بوده است.فهرستی که صرفا اهداف سیاسی بانیان آنرا دنبال مینماید (برای نمونه عربستان بانی قطعنامه ضد سوریه و کانادا بانی قطعنامه ضدایرانی میباشد.) سیاست اصولی ایران در قبال طرح وضعیتهای کشوری در کمیته سوم، مخالفت با آن بوده است. ایران طی سالها و در همه سخنرانیهای خود کمیته سوم را سیاستزده و برای طرح وضعیتهای کشوری نامناسب برشمرده است. این سیاست اصولی با توجه به اقدامات خصمانه کشورهای غربی و سوءاستفاده آنها از کمیته سوم علیه کشورمان همچنان پابرجاست.بسیاری از کشورهای همفکر در موضوع حقوق بشر مثل چین، سوریه و روسیه علیه قطعنامه میانمار رأی دادند و کشورهایی نظیر کوبا هم در رایگیری شرکت نکردند.
کشورمان نیز هنگام تصویب قطعنامه در کمیته سوم بیانیهای در محکومیت اقدامات دولت میانمار و تقدیر از دولت بنگلادش قرائت نمود که در اسناد کمیته درج شده است. نهایتا کشورمان با اشاره به سیاست اصولی خود مبنی بر بیاعتباری کمیته سوم برای اقدام معنیدار در قبال وضعیتهای کشوری، بر عدم مشارکت در رایگیری بر روی قطعنامه میانمار تاکید نمود.عدم مشارکت صرفا منعکسکننده موضع ایران در قبال کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل است و ارتباطی با موضوع قطعنامهای خاص ندارد، چه اینکه ایران از طریق سازمان همکاری اسلامی هم بانی قطعنامه مذکور بوده و همچنان نیز بانی آن است.بنگلادش در کمیته سوم و همچنین در مجمع عمومی در قبال قطعنامه کانادا علیه کشورمان رای ممتنع داد. وضعیت ایران در قبال موضوع قطعنامههای کشوری در کمیته سوم در سطوح مختلف برای نمایندگی آن کشور و همچنین سفیر بنگلادش در تهران تشریح گردید اما تغییری در موضع آن کشور درقبال قطعنامه ضدایرانی حقوق بشر حاصل نشد.کشورمان میتوانست به نفع قطعنامه میانمار که عربستان آن را در کمیته سوم معرفی کرد رأی بدهد اما بعد از آن دیگر کسی ادعای کشورمان بر داشتن موضع اصولی علیه قطعنامههای کشوری را باور نمیکرد حتی کشورهای دوست و همفکر.کشورمان دو گزینه در قبال این قطعنامه داشت، یا مانند برخی کشورهای دوست رای منفی بدهد که موضعی ضدمسلمانان میانمار بود یا رای مثبت بدهد که موضعی ضد موضع اصولی کشور است. بنابراین راه عدم مشارکت در رایگیری ضمن ارائه سخنرانی و محکومیت اقدامات دولت میانمار برگزیده شد.»
ضعف دیپلماتیک و سیاست خارجی کشورهای اسلامی
جدا از توضیحات دفتر نمایندگی کشورمان در نیویورک باید گفت که این قضیه بیانگر ضعف دیپلماتیک و سیاست خارجی کشورهای اسلامی است که برای پیگیری حقوق خود باید منتظر قطعنامههایی از این دست باشند. ائتلاف موسوم به ائتلاف اسلامی سعودیها نیز در قضیه میانمار همچون یمن و فلسطین ناکارآمدی خود را ثابت کردند. از روزهای ابتدایی شهریور امسال تاکنون بیش از ۶۵۰ هزار مسلمان روهینگیایی به دلیل جنایات و حملات ارتش میانمار از این کشور مهاجرت و به کشورهای مجاور نظیر بنگلادش پناهنده
شدهاند. بنا به اعلام دیدهبان حقوق بشر و به استناد تصاویر ماهوارهای اکثر روستاهای مسلمان نشین (۳۵۴ روستای متعلق به مسلمانان روهینگیا در استان راخین است) از اوایل شهریور تاکنون به آتش کشیده و سوزانده شده است. در حالیکه دولت میانمار از آذر ماه با بنگلادش بر توقف حملات و بازگشت پناهندگان مسلمان توافق کرده بود!