حاجیدلیگانی:
یکی از مشکلات اساسی کشورکوچ افراد تاثیرگذار به طبقات مرفهین است
یکی از نمایندگان اصلاحطلب گفته بود که زندگی در خانهای زیر 5یا 6میلیون تومان در شأن نماینده نیست، حاجیدلیگانی در واکنش به آن گفت که رفاهطلبی مسئولان و نمایندگان آفت بزرگی است و مسئولان باید مانند طبقات متوسط و پایین مردم زندگی کنند.
حسینعلی حاجیدلیگانی نماینده مردم شاهینشهر و میمه و عضو کمیسیون برنامه و بودجه در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان؛ در واکنش به صحبتهای یکی از نمایندگان اصلاحطلب لیست امید، مبنی بر اینکه در شأن نماینده نیست که در خانهای با مبلغ اجارهبهای زیر 5 یا6 میلیون تومان زندگی کند اظهار کرد: این صحبتها درست نیست و بنده معتقدم که اگر میتوانیم باید مانند افراد متوسط جامعه زندگی کنیم و اگر این امر برایمان مقدر نیست حداقل شیوه زندگی پیش از مسئولیتمان را در پیش بگیریم.
وی افزود: بنده در حال حاضر در یک مکان دو و نیم در یک متر و نیم زندگی میکنم و شأنم زیر سؤال نرفته چرا که تا ساعت 11 شب به انجام کارهای روزمرهام میپردازم و در پایان روز نیز از همین فضا استفاده میکنم.
حاجیدلیگانی تصریح کرد: البته خیلی از همکاران بنده خانهای را اجاره کردهاند، اما من مبلغ اجاره را بر نداشتم و در دفتر کارم زندگی میکنم و از نظر خودم شأنم زیر سؤال نرفته است.
نماینده مردم شاهینشهر بیان کرد: طرح چنین مباحثی حاشیهپردازی بوده و ما باید در مدتی که این مسئولیت خطیر را بر عهده داریم بتوانیم کاری انجام دهیم.
وی ادامه داد: به زبان آوردن چنین صحبتهایی زندگی تشریفاتی را رواج میدهد و به نوعی خارج شدن از شیوه زندگی است که حضرت امام برای مسئولین صلاح میدیدند و میفرمودند که مسئولان باید مانند طبقات متوسط و پایین مردم زندگی کنند و نباید فراموش کنند که از چه طبقهای بودهاند.
حاجیدلیگانی بیان کرد: یکی از مشکلات اساسیای که اکنون در کشور با آن مواجه هستیم این است که افرادی که در انقلاب اسلامی نقش تعیینکنندهای داشتند طبقه اجتماعی خود را ترک گفته و به طبقات مرفهین کوچ کردهاند و حتی بدتر از آن این مسئله است که این افراد زندگی قبلی خود را به دست فراموشی سپردهاند.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه در پایان خاطرنشان کرد: این فراموشی آغازی شده که مسئولان زندگی تشریفاتی را برای خود حق تلقی کنند و بدیهی است که وقتی آنها در زندگی تشریفاتی غرق شوند قادر به درک مردم نخواهند بود و هر کسی که دردمند جامعه نباشد نمیتواند در تصمیمگیریها دغدغههای مردم را لحاظ کند و رایای میدهد که عموما با اکثریت طبقات جامعه همخوانی ندارد.