ماجرای سفر و مسافرت در ورزش ما (نکته ورزشی)

البته از دیدگاه ما هم «دید وزیر محترم ورزش» در جای خود، قابل احترام و تحسین است، اما جسارتاً دید ما این است که بدون شک حضور وزیر ورزش در میادین بزرگ جهانی چون جام جهانی و المپیک و بازی‌های آسیایی، حتماً به نفع ورزش است، چون خود ایشان بهتر می‌دانند آن میادین در نگاهی دیگر برای خود آیینه تمام نمای ورزش دنیا هستند و آنجا بهتر معلوم می‌شود که دنیا کجاست و در ورزش چه می‌کند و ما کجاییم، با چه حرف‌ها و بحث‌ها و جریاناتی درگیریم و عمر را هدر می‌دهیم! ضمن اینکه این میادین برای خود بدون اغراق، «دانشگاه» و دوره آموزشی بسیار مؤثر و کم‌نظیر است که... البته تشخیص وزیر که فردی ورزشی و تحصیلکرده است، بهتر از ما این مسائل را می‌داند، اما درد اصلی اینجاست که ایشان هم می‌داند و حتماً آن سخن شیخ اجل سعدی را در ذهن دارد که فرمود:
اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی
برآورند غلامان او درخت از بیخ(!)
ماجرای سفر و مسافرت و... هم یکی از داستان‌های ورزش ‌ماست که در عین گریه‌دار بودن، خنده‌دار هم هست. آنهایی که در تشکیلات ورزش، رسانه‌ها و... طی این سال‌ها دستی بر آتش داشته‌اند، خوب و خیلی خوب متوجه می‌شوند که چه عرض می‌کنیم. برای خوانندگان عزیز که آنها هم حتماً منظور ما را متوجه می‌شوند توضیح کوتاهی می‌دهیم که یکی از ریشه‌های نابسامانی ورزش ما را باید در موضوع سفر و ماجرای مسافرت‌های بی‌رویه و اشتهای بی‌پایان بعضی از سلاطین محترم ورزش جستجو کرد که... روزی به این موضوع هم خواهیم پرداخت. حرف و «دید» وزیر درباره سفر خود به جام جهانی و بازی‌های آسیایی در واقع اعلام این نکته به عاشقان سفر و مسافران سیری‌ناپذیر است که در دوره وزارت ایشان سفر بی‌سفر! و اگر قرار است مسافرتی هم باشد، حتماً باید به نفع ورزش باشد. «نفع ورزش» هم البته تعریف و مشخصات و شرایط دارد و... هر کسی نمی‌تواند از «ظن خود»، نفع ورزش را تعریف کند. وقتی وزیر محترم ورزش می‌گوید سفر من به جام جهانی و بازی‌های آسیایی نفعی برای ورزش نخواهد داشت، آقایانی که آماده بودند تا درباره مسافرت وزیر ورزش گام اول را کج بردارد، تا آنها درخت مسافرت را از بیخ و بن برکنند، باید حساب کار دستشان آمده باشد...!