راهبرد اصلاحطلبان در انتخابات دهم رياستجمهورى (پاورقی)
Research@kayhan.ir
الف ـ راهبرد تقلب
جبهه اصلاحات با همه گسستگىاش پس از شكستهاى عبرتانگيز در انتخابات مجلس هفتم و رياستجمهورى نهم بسرعت به اين نتيجه رسيد كه ديگر نمىتواند به شيوه پيشين عمل كند؛ زيرا آنان هرآنچه در توانشان بود به ميدان آوردند، امّا هرگز قدم از قدم برنداشتند.مجيد انصارى (عضو شوراى مركزى مجمع روحانيون مبارز) سبب مرگ اصلاحات را توجه نكردن اصلاحطلبان به معيشت مردم دانست577 و اينگونه اظهارنظرها بود كه شكاف عميق فكرى اصلاحطلبان را با جامعه و ناتوانى آنان را در تشخيص راه از چاه نشان مىداد.شركت كردن موسوى خوئينىها (دبير شوراى مجمع روحانيون مبارز) در دهمين كنگره سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى ايران و گرفتن عكس يادگارى با اعضاى راديكال اين سازمان، از جمله بهزاد نبوى و آرمين و تاجزاده نشاندهنده ادامه روند سقوط او و همقطارانش بود. شايعه ليبرال شدن خوئينىها چندان جدى بود كه خبرنگار ماهنامه شهروند امروز درباره اين شايعه از وى پرسيد. او نيز به آرامى پاسخ داد :«طبعآ براساس تجربهها به برخى مسائل در مورد بافت حكومت، نهادهاى آن و چگونگى اصلاحات رسيديم و به مسائلى كه در آن سالها به آن نمىانديشيديم، امروز متوجه آن شدهايم. اما اين كه بنده ليبرال شدهام و يا به تفاوت 180 درجهاى رسيدهام، قبول ندارم. البته حتمآ در سياست و اقتصاد كه در 27 سال پيش فكر مىكردم، تغيير تفكراتى در بنده به وجود آمده است . . . البته بايد بگويم كه هيچگاه در اصول عقايد بنده تغييراتى به وجود نيامده است. ممكن است در شرايط سياسى آن دوره به سختگيريهايى معتقد بودم كه ناشى از شرايط آن دوره بوده است و الان فضا متفاوت است».578 اصلاحطلبان به سرعت به اين نتيجه رسيده بودند كه بايد خود را براى يك مبارزه خطرناك آماده كنند. رايزنيها و عموميت يافتن اخبار و فعاليتهاى انتخابات رياستجمهورى هم، بسيار زودتر از آنچه پيشبينى مىشد، از سوى اصلاحطلبان كليد خورد. سازمان مجاهدين انقلاب در تيرماه 1387 طى قطعنامه كنگره دوازدهم تا حدودى از برنامه آينده اصلاحات پرده برداشت و موضوع «تقلب» را به نوعى مطرح كرد. علت آن نيز بسيار واضح بود. آنان مىكوشيدند تا با غبارآلود كردن فضاى انتخابات، اگر در انتخابات آرايى كسب نكردند، دست كم شكست مفتضحانه را به شكستى محترمانه بدل كنند و اعتبار و صحت روند انتخابات در ايران را از اساس زير سؤال برند! آنها كه سالهاى سال نتوانسته بودند، با تمام فشارهاى مطبوعاتى و ترفندهاى سياسى در مورد نظارت استصوابى شوراى نگهبان، كارى كنند و از آن دژ بگذرند، تنها مىتوانستند احتمال قوى تقلب در انتخابات را القا كنند؛ چرا كه كمترين سود آن، ايجاد يأس و نااميدى در مردم و درنتيجه شركت نكردن گسترده در انتخاباتى است كه مسئولان به آن بسيار حساستر از نتيجه آن هستند، و نگرانى از كاهش رأىدهندگان سبب خواهد شد كه مسئولان نظام براى گرم كردن بازار رقابت، درباره صلاحيت نامزدها كوتاه بيايند. منفعت ديگر القاى تقلب اين بود كه آنها مىتوانستند به بهانه تقلب، راههاى ديگر نشان دادن اعتراضات را نيز به مردم بياموزند.579 البته اصلاحطلبان با نزديك شدن به هاشمى رفسنجانى (رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام) نيز خواستههاى خود را از زبان وى جارى كردند. هاشمى رفسنجانى در پاييز 1387 در سخنانى كه مناسبتى براى آن وجود نداشت، از لزوم «صيانت از آراء» مردم و اهميت آن سخن گفت.580 وى حتى در همايش جنجالى 30 سال قانونگذارى مجلس كه با دعوت على لاريجانى (رئيس مجلس هشتم) و با حضور برخى چهرههاى مطرح اپوزيسيون مانند سحابى و . . . برگزار شد، بار ديگر تلاش كرد تا توجه افكار عمومى را به سوى راهبرد تقلب هدايت كند.
_______________________________________
577 - خبرگزارى فارس، به تاريخ 2/3/1382.
578 - ماهنامه شهروند امروز، به تاريخ 13/8/1386.
579 - سراب سياست، ص 366.
580 - روزنامه جمهورى اسلامى، به تاريخ 2/9/1387.