بخشی از سخنرانی حسينشريعتمداري، مدیر مسئول روزنامه کیهان در روز تشییع پیکر امیر حسین فردی
اميرحسين فردي امام و رهبري را قبله نماي خود ميدانست
مدير مسئول روزنامه كيهان در روز تشییع پیکر امیر حسین فردی در حوزه هنری اظهار داشت: گفتني ها درباره اميرحسين فردي پاياني ندارد بنابراين اشاره اي گذرا به اين موضوع خواهيم داشت.
به گفته وي، پس از نزديك به بيست و چند سال كه ايشان سردبيري كيهان بچه ها را برعهده داشت به خط قانوني بازنشستگي رسيده بود مي دانستيم جدايي او از كيهان بچه ها آسان نيست و او هم مي دانست دوري او از مؤسسه براي ما دشوار است. به او گفتم ميخواهيد برويد؟ گفت قانون اين را مي گويد، گفتم سكه كيهان بچه ها را به نام تو ضرب كردهاند. نميخواهي باشي و اندوخته هايت را بين كودكان و نوجوانان و شاگردانت تقسيم كني؟ با لطافت آميخته به ملاحت گفت باز هم ضرب و تقسيم... و قرار شد كه بماند و ماند، اما ديري نپاييد كه رفت اگر چه آثارش ماندگار است.
وي در ادامه به ويژگي هايي از زنده ياد فردي اشاره و خاطرنشان كرد: او معتقد بود كه هنر و ادبيات يك ظرف و يك قالب است و نقش و وظيفه اش اين است كه پيام را به مخاطبانش برساند و ما ملزم هستيم پيام اسلام و انقلاب را در اين قالب به مخاطبان برسانيم. او در اين زمينه سر از پا نمي شناخت و شاگردان بسياري را تربيت كرد. مرحوم فردي معتقد بود افراد بايد تكثير شوند به همين علت بود كه اهتمام ويژه اي به آموزش ديگران داشت. كار را از سال 1355 در شوراي نويسندگان مسجد جوادالائمه آغاز كرد و از همان زمان هم در اين مسير ادامه كار داد و در غبار فتنه ها به عقبههاي نفسگير هيچگاه مسير را گم نميكرد حتي با كساني كه برخي اوقات دوستيهاي صميمي داشت. وقتي پاي انقلاب در ميان ميآمد تعارف را كنار گذاشته و با آنان مرزبندي ميكرد و ميگفت: اين براي من دشوار است ولي عبور از انقلاب برايم دشوارتر است.
وي اضافه كرد: روزي يكي از دوستان مشتركمان كه به دلايلي راه را گم كرده بود به او در يادداشتش اشاره اي گله مندانه كرد و پيغام داد با من چرا؟ من نمي دانم پاسخ اميرحسين به او چه بود اما وقتي با هم گفتوگو كرديم او به من گفت دلم مي خواست به دوستم بگويم به قلب من نيشتر زدي چون انقلاب همه چيز من است.
وي در ادامه يادآور شد: اميرحسين از من و ما گذشته بود، در سر سوداي سود نداشت زندگي مادياش از آغاز تاكنون تغيير نكرد و هنوز هم در خانه اي محقر در كوچه عسگري در جنوب تهران زندگي مي كرد. موقعيت هاي بسياري داشت اما مي گفت آنچه ماندگار است در آن سوي زندگي دنياست، او بسيار آخرتگرا بود.
شريعتمداري در پايان سخنان خود، اين گونه توضيح داد كه زنده ياد اميرحسين فردي مي گفت من قبله نمايي دارم كه هيچگاه از آن زاويه نمي گيرم. قبله نماي من امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب هستند.
وي در ادامه به ويژگي هايي از زنده ياد فردي اشاره و خاطرنشان كرد: او معتقد بود كه هنر و ادبيات يك ظرف و يك قالب است و نقش و وظيفه اش اين است كه پيام را به مخاطبانش برساند و ما ملزم هستيم پيام اسلام و انقلاب را در اين قالب به مخاطبان برسانيم. او در اين زمينه سر از پا نمي شناخت و شاگردان بسياري را تربيت كرد. مرحوم فردي معتقد بود افراد بايد تكثير شوند به همين علت بود كه اهتمام ويژه اي به آموزش ديگران داشت. كار را از سال 1355 در شوراي نويسندگان مسجد جوادالائمه آغاز كرد و از همان زمان هم در اين مسير ادامه كار داد و در غبار فتنه ها به عقبههاي نفسگير هيچگاه مسير را گم نميكرد حتي با كساني كه برخي اوقات دوستيهاي صميمي داشت. وقتي پاي انقلاب در ميان ميآمد تعارف را كنار گذاشته و با آنان مرزبندي ميكرد و ميگفت: اين براي من دشوار است ولي عبور از انقلاب برايم دشوارتر است.
وي اضافه كرد: روزي يكي از دوستان مشتركمان كه به دلايلي راه را گم كرده بود به او در يادداشتش اشاره اي گله مندانه كرد و پيغام داد با من چرا؟ من نمي دانم پاسخ اميرحسين به او چه بود اما وقتي با هم گفتوگو كرديم او به من گفت دلم مي خواست به دوستم بگويم به قلب من نيشتر زدي چون انقلاب همه چيز من است.
وي در ادامه يادآور شد: اميرحسين از من و ما گذشته بود، در سر سوداي سود نداشت زندگي مادياش از آغاز تاكنون تغيير نكرد و هنوز هم در خانه اي محقر در كوچه عسگري در جنوب تهران زندگي مي كرد. موقعيت هاي بسياري داشت اما مي گفت آنچه ماندگار است در آن سوي زندگي دنياست، او بسيار آخرتگرا بود.
شريعتمداري در پايان سخنان خود، اين گونه توضيح داد كه زنده ياد اميرحسين فردي مي گفت من قبله نمايي دارم كه هيچگاه از آن زاويه نمي گيرم. قبله نماي من امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب هستند.