آسيبشناسي سياستهاي دولت درباره بافت فرسوده- قسمت اول
پیشگیری از پشیمانی بعدی!
اخيراً بافت فرسوده به طور مكرر در ادبيات مديريت عمراني كشور استعمال ميشود. اولين تبادري كه در ذهن عموم مردم از اين واژه مركب وجود دارد، نوسازي و قوامبخشي به ساختمانهاي مسكوني و غيرمسكوني در محلات قديمي و مناطق شهرها بخصوص شهرهاي بزرگ است. از آنجا كه شهرهاي بزرگ رشد سريعتري نسبت به شهرستانها و شهرهاي كوچك دارند، روشنتر تفاوت بافتهاي داراي ساختمانهاي با قدمت بيش از 30 سال را با مناطقي كه در طي اين دوره 30 ساله احداث شدهاند، در منظر و مرئی ميآورند. در كلانشهرها طي يك مسافرت درون شهري به مناطق نو احداث و مناطق قديمي شهر، اين مفهوم بهتر درك و لمس ميشود. اما تبادر اوليه و شناخت ميداني گفته شده در نزد عامه مردم از مفهوم بافت فرسوده، با آنچه مقصود و مراد مسئولين عمراني كشور است متفاوت بوده و آنان لايههاي ديگري از اين مفهوم را مدنظر دارند.
دولتها در گذشته و حال در مقوله نوسازي چهره شهرهاي كشور طرحهايي را به اجراء گذاشتهاند كه به جز اندكي موفق نبوده و نوعاً موجب اتلاف منابع كشور، تغيير ذائقه شهروندان، بالا بردن توقعات شهروندي، و نياز آفريني افزونتر براي مردم، در عين حال بيپاسخ گذاردن آنها از سوي جامعه مديريت مهندسي عمران كشور را فراهم آورده است. از جمله اين طرحها ميتوان به مسكن مهر با حدود 2 ميليون واحد مسكوني براي محرومان در سراسر كشور، ايجاد شهرهاي بزرگ پيش طراحي شده در مجاورت كلان شهرها، با 17 شهر جديد در سراسر كشور، طرح نوسازي ناوگان حمل و نقل عمومي و ساماندهي آن در دولتهاي گذشته اشاره نمود. ارزشگذاري طرحهاي ملي عمراني در ساختار نظام عمراني كشور مانند تشكيل نظام مهندسي ساختمان كشور و تنسيق امور عمراني با سپردن نظارت ابنيه دولتي به وزارت راه و شهرسازي و واگذاري اين نظارت در ساختمانهاي شخصي و مسكوني به مهندسين ناظر بومي، و يا تغيير نام و تلفيق وظايف وزارتخانههاي راه و مسكن و شهرسازي به يك وزارتخانه تحت عنوان راه و شهرسازي و امثال چنين طرحهاي ساختاري در نظام عمراني كشور در بياني گذرا و در حوزه رسالههاي عمومي قابل طرح نيست لكن دادن كدهاي لازم براي آگاهي افكار عمومي در اين زمينهها از وظايف متخصصان متعهد به اسلام و انقلاب است. اما در بعد غيرساختاري همچون طرحهايي كه نام برده شد از آن جمله طرح دولت دوازدهم در تكميل و پيادهسازي ساماندهي بافتهاي فرسوده- كه عامه مردم را طي سالهاي متمادي درگير خواهد نمود و منابع معتنابهي از بيتالمال را هضم خواهد كرد- بايد از طريق جرائد و رسانهها به اطلاع عموم مردم و مسئولان برسد تا با بررسي فني ابعاد موضوع از پشيمانيهاي آتي كاسته شود.