مدیر مسئول کیهان در گفت‌وگو با فارس:

ذوق‌زدگی از تحویل یک فروند ایرباس/ مصداق بازی «اسب بیار افسار ببر» است!

کد خبر: ۹۵۲۲۵

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۵ - ۲۲:۰۶

مدیر مسئول کیهان گفت: ذوق‌زدگی برخی دولتمردان از تحویل فقط یک فروند ایرباس نه فقط تعجب‌آور بلکه خنده‌دار نیز هست و از آنجا که این اندازه از کم هوشی باور کردنی نیست، می‌توان حدس زد که ذوق زدگی آنان مصنوعی است که ان‌شاءالله از نوع فریب افکار عمومی و سرپوش نهادن بر کفه خالی کشورمان در برجام و دستاورد تقریبا هیچ آن نباشد.
حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان در گفت‌وگو با فارس و در واکنش به برگزاری جشن ورود ایرباس به فرودگاه مهرآباد، گفت: ذوق‌زدگی دولت از تحویل یک فروند ایرباس طبیعی به نظر نمی‌رسد چرا که آنها به خوبی می‌دانند تحویل یک فروند هواپیما در مقابل امتیازات فراوانی که در توافق هسته‌ای به حریف داده‌ایم، مصداق «بازی اسب بیار افسار ببر» است!
وی افزود:‌ فروش هواپیما و قطعات آن به ایران تنها یک بخش کوچک از تعهداتی است که طرف مقابل در برجام بر عهده گرفته است ولی تاکنون از انجام همین تعهد که در مقایسه با سایر تعهداتش کم اهمیت نیز هست سر باز زده است. بنابراین ذوق‌زدگی برخی دولتمردان از تحویل فقط یک فروند ایرباس نه فقط تعجب‌آور بلکه خنده‌دار نیز هست و از آنجا که این اندازه از کم هوشی باور کردنی نیست، می‌توان حدس زد که ذوق زدگی آنان مصنوعی است که ان‌شاءالله از نوع فریب افکار عمومی و سرپوش نهادن بر کفه خالی کشورمان در برجام و دستاورد تقریبا هیچ آن نباشد!
شریعتمداری در پاسخ به این اظهار نظر که می‌گویند بالاخره این هواپیما به ناوگان هوائی کشور وارد شده و این یک امتیاز تلقی می‌شود، اظهار داشت: بله اما به چه قیمت؟! شما برای تولید حرارت هم می‌توانید هیزم بسوزانید و هم مبل‌ها و فرش‌های گرانقیمت را؛ کدام آدم عاقلی برای تولید حرارت مبل و فرش می‌سوزاند و با کف و هورا این شاهکار خود را تبلیغ هم می‌کند؟!
مدیر مسئول کیهان درباره تیترهای درشت روزنامه‌های مدعی اصلاحات و حامی دولت که تحویل ایرباس را دستاورد بزرگ برجام دانسته بودند، خاطرنشان کرد: موافقت‌ها و مخالفت‌های بسیاری از این روزنامه‌ها «به فرموده» است و به نیابت می‌نویسند! مثل کسانی که در برخی کشورهای غربی برای‌گریه در مراسم سوگواری فلان شخص فوت شده، یا برای ابراز شادمانی در فلان جشن عروسی، استخدام می‌شوند و وظیفه آنها‌ گریه کردن در ختم و خندیدن در عروسی است، بی‌آنکه شخص متوفی یا عروس و داماد را بشناسند!