نامه روحانی، نقض برجام را جبران نمی‌کند(خبر ویژه)

نامه رئیس‌جمهور به آقایان صالحی و ظریف، پیمان‌شکنی آمریکا در نقض برجام را جبران نمی‌کند و برای افکار عمومی رضایت‌بخش ‌نیست.

کد خبر: ۹۳۰۸۸

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۹۵ - ۲۱:۱۶

روزنامه رسالت در یادداشتی نوشت: ماده 3 قانون اقدام مناسب و متقابل دولت در اجرای برجام مصوب مهرماه 1394 می‌گوید «دولت موظف است هرگونه عدم پایبندی طرف مقابل در زمینه لغو موثر تحریم‌ها یا بازگرداندن تحریم‌های لغو شده یا وضع تحریم تحت هر عنوان دیگر را به دقت رصد کند و اقدامات متقابل در جهت احقاق حقوق ملت ایران انجام دهد و همکاری داوطلبانه را متوقف کند و توسعه سریع برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی را سامان دهد، به طوری که ظرف مدت دو سال ظرفیت غنی‌سازی کشور به 190 هزار سو افزایش یابد.»
این ماده تکلیف دولت در برابر نقض عهد آمریکایی‌ها را مشخص کرده است و آن‌قدر وضوح دارد که نیاز به تفسیر و تبیین نیست.
مقامات رسمی از جمله رئیس‌جمهور به دنبال مصوبه اخیر کنگره آمریکا مبنی بر وضع تحریم‌های جدید موسوم به «آیسا» همگی اعلام کردند این اقدام، نقض صریح برجام است و در اعلام علنی آن تردیدی هم نکردند.
قانون می‌گوید؛‌ این اقدامات باید صورت بگیرد:
1- همکاری‌های داوطلبانه متوقف شود.
2- برای رسیدن ظرفیت 190 هزار سو، سریعا اقدام شود.
3- رصد بدعهدی‌های آمریکا با دقت بیشتری صورت گیرد.
ظاهرا تصمیمی که گرفته شده و رئیس‌جمهور در نامه‌‌های جداگانه به وزیر خارجه و رئیس سازمان انرژی اتمی ابلاغ کرده است، هیچ تناسبی با اقدامات قانونی که باید صورت می‌گرفته، ندارد. اولین واکنش رسمی ایران بر اساس دو نامه رئیس‌جمهور این است:
1- وزیر خارجه برای رسیدگی به موارد نقض، پیگیری‌های حقوقی و بین‌المللی انجام دهد.
2- سازمان انرژی اتمی، برنامه‌ریزی برای طراحی و ساخت پیشران هسته‌ای جهت بهره‌برداری در حوزه حمل و نقل دریایی را در دستور کار قرار دهد.
اولین دستور را نمی‌شود یک اقدام متقابل تلقی کرد. به هر حال رئيس دیپلماسی کشور باید کاری بکند،‌ نمی‌تواند دست روی دست بگذارد و بدعهدی آمریکا را تماشا کند. یعنی باید موارد نقض و پیگیری‌های حقوقی و بین‌المللی را تاکنون انجام می‌داده و نتیجه را به اطلاع ملت می‌رسانده است. همچنین سازمان انرژی اتمی وفق قانون مصوب مهرماه سال 94 که مشتمل بر 9 ماده و 2 تبصره است، تکالیفی در موضوع هسته‌ای به عهده گرفته است، قرار بوده بر اساس مصوبه «ساخت پیشران‌ها» باتری‌های هسته‌ای و... را با قوت و جدیت برنامه‌ریزی و اقدام کند. لذا 14 ماه پیش باید دولت این کار را انجام می‌داده است.
در متن نامه رئیس‌جمهور، «برنامه‌ریزی» برای طراحی و ساخت تاکید شده، نه اقدام به طراحی و ساخت پیشرانه.
همچنین در مورد سوخت به مطالعه و طراحی اشاره شده است نه ساخت!
به نظر می‌رسد این موضع رئیس‌جمهور محترم را نه می‌شود «کنش» و نه «واکنش» در مورد اقدامات منافقانه آمریکا تلقی کرد.
جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفید در واکنش نسبت به اقدام رئیس‌جمهور صریحا گفت «برنامه ایران برای توسعه پیشران هسته‌ای ناقض برجام نیست» مفهوم این سخن آن است که اصلا ما واکنشی نشان نداده‌ایم.
سوال بعدی این است که چرا دولت مصوبه مجلس در خصوص ساخت پیشران‌ها را 14 ماه است به تاخیر انداخته است؟