گلایه های تازه رکابزن طلایی ایران

شاید تمرین در پیست چوبی به عمر ورزشی ما نرسد!

رکابزن ملی پوش ایران تنها درخواست خود را تکمیل پیست چوبی ساری عنوان کرد و گفت: تمرین کردن در پیست سیمانی با چوبی زمین تا آسمان فرق دارد.

کد خبر: ۹۱۹۷۳

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - ۲۱:۲۳

محمد دانشور درباره تاثیرات نداشتن پیست چوبی در تمرینات رکابزنان در آستانه حضور در مسابقات قهرمانی آسیا 2017 بیان کرد: نداشتن پیست چوبی مشکلی است که همیشه وجود دارد و نمی دانم تا چه زمانی ادامه دارد. شاید زمانی درست شود که عمر ورزشی ما تمام شده باشد. او ادامه داد: تنها درخواستی که ما داریم این است که پیست چوبی ساری را تکمیل کنند زیرا مسابقات قهرمانی آسیا اصولا در بهمن و اسفند برگزار می شود، از این رو در فصل سرما قرار داریم و تمرین کردن در هوای سرد ما را اذیت می کند. جدا از آن تمرین در پیست سیمانی و چوبی زمین تا آسمان فرق دارد.دانشور هم چنین گفت: تجربه نشان داده هر زمان ایران در پیست چوبی رقابت کرده مانند رقابت در پیست سیمانی نتوانسته موفق باشد زیرا نوع تمرین ها در این دو  پیست متفاوت است.رکابزن ملی پوش ایران در پاسخ به این پرسش که تمرین دو، سه هفته ای در پیست چوبی می تواند مشکلات تکنیکی آنها را برطرف کند، تصریح کرد: کافی که نیست اما باز هم می تواند کمک کند با تکنیک ها آشنایی پیدا کنیم.