نیویورک‌تایمز: محصولات تراریخته در آمریکا موفق نبوده است

۲۰ سال پیش در آمریکا کشت تراریخته به بهانه «افزایش عملکرد برای مقابله با بحران غذا» و «کاهش مصرف سموم» آغاز شد، ولی مقاله ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶ نیویورک تایمز، مستنداتی ارائه کرد که به افسانه تراریخته طی 20 سال اخیر پایان داد.

کد خبر: ۸۹۱۷۰

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۵ - ۲۰:۳۳

به گزارش تسنیم، پس از 20 سال کشت گسترده تراریخته‌هایی که قرار بود مشکل غذای جهان را حل کنند و با کاهش سموم شیمیایی سلامت را برای مردم به ارمغان بیاورند، نیویورک تایمز آمارها و جداولی منتشر کرد که به ‌روشنی نشان می‌دهد، آمریکای شمالی به عنوان مهد تراریخته در مقایسه با اروپای غربی عاری از تراریخته، هم میزان افزایش عملکرد تولید کمتری دارد، و هم میزان مصرف سموم در آن افزایش پیدا کرده است.
در این مقاله آمده است: «حدود 20 سال پیش، ایالات متحده و کانادا معرفی محصولات دستکاری شده ژنتیکی در کشاورزی را در دستور کار قرار دادند. اروپا تا همین الآن این فناوری را نپذیرفت و استفاده نکرد؛ در عین حال در این زمان در «افزایش عملکرد» محصولات و «کاهش استفاده از آفت‌کش‌ها» از آمریکا (که محصولات تراریخته در آن به‌صورت گسترده کشت شده) موفق‌تر بوده است.»
افسانه افزایش عملکرد و مقابله با گرسنگی
کانادا و اروپای غربی، کشت ارقام مختلف کلزا (کانولا) را در دستور کار قرار دادند؛ کشاورزان کانادا دانه‌های دستکاری‌ شده ژنتیکی (تراریخته) و اروپایی‌ها دانه‌های عادی و کلاسیک را کشت کردند. اما در نهایت عملکرد بلند مدت هر دو این مناطق یکسان بوده است.
در مورد ذرت نیز آمارها نشان می‌دهد در سه دهه گذشته، روند عملکرد ذرت در اروپای غربی تا حد زیادی با ایالات متحده یکسان بوده است. حتی رشد بازده چغندر قند در غرب اروپا به‌وضوح بیشتر از ارقامی است که در ایالات متحده کشت شده است.
افسانه کاهش آفت‌کش‌ها و سلامت کشاورزان
تاجران تراریخته وعده می‌دادند که محصولات دستکاری شده ژنتیکی نیاز برای آفت‌کش را کاهش خواهند داد. اما نیازی به تراریخته نیست؛ در فرانسه، که تراریخته‌ها مجاز نیست، استفاده از آفت‌کش به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است.اما در طرف مقابل (ایالات متحده)، گرچه استفاده از مواد شیمیایی حشره‌کش و قارچ‌کش کاهش یافته، اما کشاورزان ناچار شده‌اند مقادیر بیشتری از سموم کشنده علف ‌هرز را استفاده کنند.جالب اینکه بیشترین رشد را در استفاده از سموم کشنده علف هرز می‌بینیم که در سم «رانداپ» مونسانتو و گلایفوسیت وجود دارد.
به این ترتیب در سطح جهانی، 20 سال افسانه «افزایش عملکرد» و «کاهش سموم» که بهانه کشت بذرهای مونسانتو و راکفلر در برخی کشورهای دنیا بود پایان یافته است. باید دید برخی تصمیم‌گیران عرصه غذا و سلامت کشور که پیش از این با همین بهانه‌ها تلاش در جا انداختن تراریخته‌ها داشتند آیا رویه و تصمیم خود را تغییر می‌دهند یا خیر؟