نشریه تخصصی آمریکایی:

قرارداد فروش هواپیما باید به اهرمی برای محدود کردن ایران تبدیل شود

نشریه آمریکایی در گزارشی نوشت: شرکت‌های هواپیمایی می‌توانند قراردادهایی تنظیم کنند که محدودیت‌های شدیدی علیه فعالیت‌های منطقه‌ای ایران ایجاد کند.

کد خبر: ۸۴۲۴۴

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۳۹۵ - ۲۱:۱۴

نشریه آمریکایی «فارین افرز»‌ در گزارشی با عنوان «هنر بوئینگ در توافق ایران؛ چطور می‌توان با استفاده از هواپیماهای غیرنظامی دولت ایران را تحت فشار گذاشت» توصیه‌هایی را به شرکت‌های هواپیمایی بوئینگ و ایرباس ارائه می‌دهد و آن‌ها را ملزم می‌کند تا قرادادهایی با تبصره‌های خاص با ایران تنظیم کنند که فعالیت‌های منطقه‌ای ایران را به شدت محدود کند.
در بخشی از گزارش آمده است: در ضمیمه دوم برجام آمده است: «آمریکا با صدور مجوز برای فروش هواپیماهای مسافربری و قطعات و خدمات مربوطه به ایران موافقت کرده است... به شرط آنکه اقلام و خدمات مجاز صرفا برای انجام پروازهای مسافرتی تجاری مورد استفاده قرار گیرد.»
به گزارش فارس، فارین افرز افزود: با تدبیر دقیق در خصوص چگونگی تنظیم این قراردادها، آمریکا می‌تواند ایران ایر را تحت فشار قرار دهد تا از به کارگیری هواپیماهای جدید برای حمایت از نیروهای سپاه خودداری کند.
به طور خاص، بوئینگ و ایرباس، می‌توانند ایران‌ایر را ملزم کنند تا وجوه پرداختی برای خرید این هواپیماها در حساب‌هایی به صورت وثیقه در ابتدای دوره قرارداد قرار داده شود. برای مثال، بوئینگ می‌تواند ایران‌ایر را ملزم کند 10 میلیارد دلار از قرارداد 17/8 میلیارد دلاری را بلافاصله در حسابی به عنوان وثیقه واریز کند. این قراردادها می‌تواند در ادامه مشخص کند که اگر تحقیقات مستقل و یا سرویس‌های اطلاعاتی به این نتیجه برسند که ایران‌ایر در اقداماتی چون انتقال اقلام نظامی، حمایت از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، اجاره هواپیما به خطوط هوایی نظیر ماهان که هنوز هم در فهرست ویژه واشنگتن قرار دارند، نقش داشته است و یا این هواپیماهای خاص را در مسیر پروازی به سمت مکان‌های بطور مشخص ممنوعه نظیر دمشق، قرار دهد، بلافاصله این مبالغ به عنوان غرامت ضبط شده و باقی قرارداد نیز - شامل خدمات پشتیبانی و حفاظت و انتقال هواپیماهای بیشتر - فسخ شود. محدوده این بندها نیز می‌تواند گسترش داده شود تا این مسئله را تضمین کند که ایران‌ایر و یا دیگر خطوط هوایی ایران که از این هواپیماها استفاده می‌کنند به دیگر مناطق تحت تحریم پرواز انجام نمی‌دهند. مدارک مستندی وجود دارد که نشان می‌دهد ایران شبکه‌های انتقال غیرقانونی خود را تا مناطقی چون کره شمالی هم گسترش داده است.
از طریق ملزم کردن به پرداخت پیشاپیش و در نظر گرفتن بندهایی در قرارداد به منظور تضمین این مسئله که این هواپیماها صرفا برای اهداف تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، این قراردادها می‌تواند به رفع یک نگرانی اصلی درباره توافق هسته‌ای ایران در میان حامیان و منتقدان آن کمک کند.
وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز می‌تواند بوئینگ و ایرباس را ملزم کند تا چنین محدودیت‌هایی را در قراردادهای خود در نظر بگیرند چرا که تحت توافق برجام نیز اعمال محدودیت‌های خاص تحت این نوع قراردادها مجاز شمرده شده است. بنابراین، این بندهای قرارداد می‌تواند بخش‌هایی از برجام را که می‌گوید هواپیماها برای هر نوع هدفی نمی‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، برجسته‌تر کند. به همین ترتیب، کنگره نیز باید قوانین مشابهی را وضع کند - مشابه آنچه ماه گذشته تصویب شد- تا تصویب قانونی این نوع فروش‌ها را ضروری اعلام کند.
این رویکرد تغییر بزرگ‌تری در تفکر دقیق‌تر درباره چگونگی لغو تحریم‌ها توسط آمریکا به روشی هدفهمند برای دستیابی به اهداف استراتژیک است. و اگر ایرانی‌ها با این بندها موافقت نکنند، در آن صورت فروش این هواپیماها نیز سخت‌تر خواهد شد.