یک فعال بخش تعاونی مطرح کرد

غفلت دولت از بخش تعاون با وجود حمایت اسناد بالادستی

یک فعال بخش تعاونی با انتقاد از عملکرد وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی درخصوص فعالیت‌های تعاونی‌ها و همچنین نبود اولویت‌بندی‌های درست در معاونت تعاون این وزارتخانه پس از ادغام گفت: با وجود حمایت‌های قوانین، شاهد خاموشی تعاونی‌ها هستیم.

کد خبر: ۸۲۷۲۷

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۹۵ - ۲۰:۴۹

حمید حاج‌اسماعیلی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس، با اشاره به عملکرد ضعیف وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در توجه به بخش تعاون کشور و لزوم تقویت آن، اظهار داشت: استفاده از ظرفیت‌های تعاون در کشور ما می‌تواند رونق اقتصادی به ارمغان آورد، اما این موضوع مهم، هم‌اکنون مورد غفلت واقع شده است.
وی افزود: تعاون کاملاً با شرایط فرهنگی، آموزه‌های دینی و هدفگذاری انقلاب اسلامی ایران مطابقت دارد، تا جایی که موضوع افزایش 25 درصدی سهم تعاون از اقتصاد مطرح شد، به طوری که این بخش یک چهارم اقتصاد کشور را به خود اختصاص دهد.
این فعال بخش تعاون کشور معتقد است که تعاون که باید در سال‌های گذشته تقویت و مورد حمایت واقع می‌شد، متأسفانه به حاشیه رانده شده است.
حاج‌اسماعیلی گفت: کشور ما در یک رکود عمیق اقتصادی قرار گرفته است و تنها راه خروج از این بحران، استفاده از ظرفیت‌های بخش تعاون است.
این کارشناس اقتصادی با اشاره به فرمان رهبری درباره اصل 44 قانون اساسی مبنی بر واگذاری و خصوصی‌سازی گفت: طبق این سیاست‌ها، تعاونی‌ها در اولویت قرار گرفته‌اند اما باز هم به این بخش توجه نشده است.
وی با انتقاد از ادغام وزارت تعاون با وزارت کار، گفت: وقتی در سیاست‌های کلان اقتصادی موضوع افزایش 25 درصدی سهم تعاون از اقتصاد مطرح می‌شود، باید وزارت تعاون مستقلاً وجود داشته باشد، اما اشتباهی در گذشته برای ادغام آن شکل گرفت و موجب شد تا این بخش به طور کلی به حاشیه برود.
وی با انتقاد دوباره از عملکرد معاونت امور تعاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عدم سیاست‌گذاری‌های صحیح و اولویت‌بندی‌ها اشاره کرد و گفت: در وزارت تعاون، اولویت‌بندی‌های درستی به موضوعات مورد فعالیت وجود ندارد و این موضوع موجب شد که نه تنها تعاونی‌ها تقویت نشوند، بلکه شاهد خاموشی تک‌تک آنها باشیم.
حاج‌اسماعیلی افزود: اخیراً آمارهایی در مورد ایجاد تعاونی‌ها مطرح می شود، اما این آمارها همگی در حد شعار و حرف بوده و در عمل، تعاونی‌ها در حال خاموشی و تعطیلی‌اند و این ظرفیت عظیم به فراموشی سپرده می‌شود.