اخبار ویژه

کد خبر: ۸۰۵۶

تاریخ: ۱۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۲۲:۰۳

ما دموکراسی می‌خواهیم
دموکراسی هم به خدا احتیاج ندارد!
عصر دیروز علی آبان سخنگوی جشنواره شعر فجر خبر از قطعی شدن حضور «یدالله رویایی» (شاعر مدیحه‌سرای رژیم شاه و مشاور دفتر فرح پهلوی) در این جشنواره و بازگشت وی پس از ۳۵ سال به تهران داد. با این حال وی گفت: «اگر نظام مخالفت کند ما می‌پذیریم» یدالله رویایی از عناصر شناخته شده ضد انقلاب مقیم خارج است و مسئولان فرهنگی دولت باید به این سؤال پاسخ دهند که با کدام تدبیر و امید وی را برای دعوت به جشنواره شعر انقلاب شایسته تشخیص داده‌اند؟! رویایی که بسیاری از مشاغل کلیدی فرهنگی را در زمان محمدرضا پهلوی به عهده داشت پس از انقلاب اسلامی از ایران گریخت و ابتدا به فرانسه و سپس به نروژ پناهنده شد. رویایی در یکی از آخرین نوشته‌های خود علیه فقها که تنها ۲۰ روز از انتشار آن می‌گذرد، فتوای مراجع را «فتواهای عصر جاهلیت» لقب می‌دهد و جمهوری اسلامی را «ارتجاع سیاه» می‌خواند. یدالله رویایی که معتقد است «شاعر نه به مردم بدهکار است نه به دین و اخلاق» در حالی از طرف مسئولان فرهنگی وزارت ارشاد و دست‌اندرکاران جشنواره فجر  به این مراسم دعوت می‌شود که در توهین آشکار به ساحت امیرالمؤمنین و سیدالشهدا علیهم‌السلام آن بزرگواران را مظهر خشونت معرفی می‌کند. او همچنین می‌نویسد: «ما به دموکراسی احتیاج داریم و دموکراسی احتیاج به خدا ندارد.» این عبارات تنها گوشه‌ای از نوشته‌های منتشر شده از او می‌باشد که به راحتی در دسترس همگان قرار دارد و متأسفانه مسئولین فرهنگی یک بار دیگر چشم خود را بر این موارد بستند و نشان دادند که در خوشبینانه‌ترین حالت هیچ شناختی نسبت به مسائل فرهنگی و عناصر این حوزه نداشته و ندارند. پیش از این نیز وزارت ارشاد اقدام به تجلیل از احمد شاملو، دیگر شاعر ملحد و وابسته به دربار پهلوی نموده بود.
گفتنی است در پی اعلام دعوت جشنواره شعر فجر از این کارگزار فرهنگی رژیم طاغوت، اکثر رسانه‌‌ها و خبرگزاری‌های داخلی نسبت به این اقدام وزارت ارشاد واکنش منفی نشان دادند و خواستار پاسخ رسمی مسئولان فرهنگی دولت شدند. نصرالله پژمانفر، رئیس کمیته فرهنگ و رسانه مجلس شورای اسلامی گفت: اگر یدالله رویایی به ایران بیاید، مطمئناً وزیر ارشاد باید به صحن علنی مجلس بیاید و پاسخگو باشد، چرا که کمیسیون فرهنگی نسبت به این مسائل کوتاه نمی‌آید.
پیش‌تر روزنامه کیهان در صفحه پاورقی «نیمه پنهان» در تاریخ ۱۴ و ۱۵ دی ماه ۱۳۸۱ زندگی‌نامه مستندی را درباره «یدالله رویایی» منتشر کرد و در آن به بررسی پیوند‌های تنگاتنگ رویایی با رژیم پهلوی در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ و از جمله حضور در مناصبی مانند رئیس حسابداری تلویزیون ملی، مشاور هنری فرح پهلوی، مدیرکل امور مالی وزارت دارایی رژیم طاغوت، سرپرستی کمیسیون شعر و ترانه رادیو و تلویزیون، عضویت در کمیته برگزاری جشن هنر شیراز و ... پرداخت.

پادوهای سابقه‌دار
برای حمایت از رئیس‌جمهور قطار شدند!
حمایت رئیس‌جمهور از نشریات توقیف شده  مدعی حمایت از دولت  در کنار تخطئه مطبوعات منتقد، با استقبال افراطیون نشاندار روبه‌رو شد.
دفاع روحانی از نشریات توقیف‌شده به عنوان حامی دولت، در حالی است که طی چندماه اخیر، روزنامه‌های آسمان و بهار به خاطر تخطئه ولایت امیرمؤمنان(ع) در آستانه عیدغدیر و نیز غیرانسانی خواندن حکم قرآنی قصاص- آن هم از زبان یک عضو گروهک مرتد جبهه ملی- توفیق شده‌اند.
در واکنش به این اظهارات عجیب، روزنامه زنجیره‌ای شرق سرمقاله خود را به احمد شیرزاد، عضو بدنام فراکسیون مشارکت در مجلس ششم سپرد. شیرزاد اظهارات روحانی را نویدبخش توصیف و نشریات زنجیره‌ای توقیف شده را مستقل خواند. شیرزاد می‌نویسد: وزارت ارشاد و هیئت نظارت بر مطبوعات نباید در بازی تندروها بیفتند. مواضع آقای روحانی فضاشکنی بود و این فضاشکنی را به فال نیک می‌گیریم.
شیرزاد 10 سال پیش در پشت تریبون مجلس ادعا کرد جمهوری اسلامی ایران درباره برنامه هسته‌ای خود 19 سال به دنیا دروغ گفته و اکنون دم خروس معلوم شده است!
شبیه این سخنان را فقط عروسک‌های خیمه‌شب بازی سازمان منافقین در اروپا و آمریکا اظهار می‌کردند. کروبی رئیس وقت مجلس در واکنش به این اظهارات، با شیرزاد تندی کرده و گفته بود او مانند رادیو اسرائیل حرف می‌زند.
همچنین مدیرمسئول روزنامه آفتاب یزد در مصاحبه با آریا از سخنان روحانی استقبال کرد و گفت: مخالفت روزنامه‌های مخالف با سیاست هسته‌ای دولت باعث ایجاد اخلال در مذاکرات شده و موجب می‌شود دشمن از این فضا نهایت استفاده را ببرد.
منصور مظفری افزود: آقای روحانی مخالفتی با نقد ندارند بلکه می‌گویند تخریب نکنید. منظور آقای روحانی از این دژ پولادین مخالفانی است که مردان هسته‌ای دولت را عامل بیگانه و وطن‌فروش می‌دانند و کسی هم جرأت برخورد با آنها را ندارد.
مظفری با تایید سخنان رئیس‌جمهور در مورد اینکه توقیف یک روزنامه باید راهکار آخر باشد، گفت: ما می‌گوییم وقتی مجموعه‌ای مدیرش خلاف کرد مدیر باید تنبیه شود نه افراد آن مجموعه. اگر یک روزنامه‌ای توقیف شود دریچه‌ای را به روی مردم بستیم و عده‌ای را بیکار کردیم. وقتی که یک عده‌ای از خبرنگاران بیکار شوند قطعا بدانید اینها وقتی که در جامعه دیگر کار نداشته باشند و کسی دیگر اینها را جذب نکند متاسفانه می‌روند در سنگر دشمن قرار می‌گیرند. خبرنگارانی که قلم می‌زنند افسران ما هستند و ما اگر این افسران را به جبهه دشمن بفرستیم خیلی برای ما هزینه دارد(!)
یادآور می‌شود مجتبی واحدی، سردبیر روزنامه آفتاب یزد پس از کلاهبرداری‌های متعدد تحت عنوان مشاور کروبی، بعد از فتنه 88 از کشور گریخت و تبدیل به همکار دون‌پایه صدای آمریکا شد. او همان‌جا اعلام کرد که دیگر مشاور کروبی نیست. بنابراین به جای تخطئه برخورد با مطبوعات زنجیره‌ای باید از گردانندگان آنها پرسید؛ چگونه است که عناصر فراری از کشور جذب شبکه‌های رسمی رژیم‌های دشمن ملت ایران می‌شوند؟!
در همین حال روزنامه اعتماد نیز به قلم سعید لیلاز نوشت: سخنرانی روحانی فراتر از انتظار بود. او سخنانی را گفت که انتظار شنیدن آن در ماه‌های ابتدایی روی کارآمدن دولت وجود نداشت. او نشان داد در برابر گروهی تندرو و کوچک که فقط صدای بلندی دارند، نه می‌ترسد و نه عقب‌نشینی می‌کند.
لیلاز از جمله بازداشتی‌های فتنه سال 88 بود که به 6 سال حبس محکوم شد اما سال 92 آزاد گردید. حسین رسام از  عوامل سفارت انگلیس در جریان محاکمه خود در سال 88 تصریح کرد طی 5 سال قبل از آن با 130 نفر برای جمع‌آوری اطلاعات در ارتباط بوده و از جمله به اسامی لیلاز، عطریانفر و شمس‌الواعظین اشاره کرد.

بحران اوکراین به یکپارچگی 5+1
در برابر ایران لطمه می‌زند
محافل غربی و صهیونیستی نگرانند که بحران اوکراین موجب جدایی روسیه از غرب در مذاکرات هسته‌ای با ایران شود.
یوال اشتاینیتز وزیر امور راهبردی اسرائیل ضمن سخنانی در مرکز مطالعات ویلسون با اظهار نگرانی از اینکه بحران اوکراین و چالش‌های آن که بر مذاکرات هسته‌ای «5+1» با ایران تاثیر گذارد، افزود: از این نگران هستیم که مسئله اوکراین یکپارچگی کشورهای مذاکره‌کننده هسته‌ای با تهران را تحت تاثیر قرار دهد.
اشتاینیتز می‌گوید: آرمان جهانی ایران صدور انقلاب و تغییر نظام جهانی است که هم‌اکنون آمریکا رهبری آن را در اختیار دارد.
وی افزود: اسرائيل با راه‌حل دیپلماتیک در موضوع هسته‌ای ایران به شرطی که کاملاً روشن و شفاف اجرا شود، مخالفتی ندارد، اما نمی‌خواهد تجربه کره‌شمالی که به رغم توافق کشورهای بزرگ با آن نهایتاً به سلاح هسته‌ای دست یافت، در مورد ایران تکرار شود.
اشتاینیتز با بیان اینکه ایران نباید توان تولید سلاح هسته‌ای و شیمیایی داشته باشد، گفت که گرچه ایرانی‌ها امتیازهایی داده‌اند، ولی کافی نیست.
در همین حال وبسایت رادیو فردا ضمن ابراز نگرانی مشابهی نوشت: نهایی ساختن توافق اتمی با ایران که به نوبه خود فرایند پیچیده‌ای است، می‌تواند در صورت شدت گرفتن بحران اوکراین و تحت تاثیر مقابله آمریکا با روسیه، از مسیر تعیین شده خارج شود.
این تحلیل خاطرنشان می‌کند: اگرچه افزایش تنش در مناسبات آمریکا و روسیه بر سر اوکراین مسائل دیگر خاورمیانه از جمله صلح اعراب و اسرائیل، تشکیل دولت انتقالی در دمشق، همچنین بازگرداندن تجهیزات نظامی ناتو از افغانستان پیش از تکمیل خروج نیروهای مسلح آمریکا از کابل تا انتهای سال جاری را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد، اما مذاکرات اتمی با ایران شاید حساس‌ترین و با اهمیت‌ترین تلاش منطقه‌ای است که می‌تواند از بحران اوکراین تاثیر منفی بگیرد.
رادیو فردا ادامه می‌دهد: به همان نسبت که تفاهم مسکو و واشنگتن در جریان چانه‌زنی‌های دشوار سیاسی با تهران می‌تواند عبور از موانع موجود در راه را آسان‌تر سازد، بالا گرفتن تنش بین دو قدرت و مسدود شدن مسیر رایزنی‌های دو جانبه نیز می‌تواند مذاکرات جاری را از دست یافتن به هدف‌های تعیین شده در زمان مقرر بازدارد.
نویسنده معتقد است: سوریه عرصه متفاوتی است که آمریکا و روسیه را به‌گونه‌ای روبروی هم قرار داده است. شکست کنفرانس ژنو 2 که با هدف فراهم ساختن شرایط تشکیل دولت انتقالی در دمشق برگزار شد، نشان داد که دست یافتن به نتایج ملموس و موضوعی در امور خاورمیانه بدون همکاری مسکو آسان نخواهد بود.

آزادراه مال پولدارهاست
ندارها از جاده قدیم بروند!
عوارض آزادراه و بزرگراه‌ها همه ساله ارزان‌تر از سال قبل می‌شود اما عوارض آزادراه تهران پردیس را برای سال 93 گران و از همین سال 92 هم اعمال کرده‌اند!
الف با انتشار این مطلب می‌افزاید صدای مردم پردیس، رودهن، بومهن، دماوند و... به اعتراض بلند شده است؛ خبرنگار از وزیر راه علت را جویا می‌شود اما وزیر می‌گوید آنکه دارد از آزادراه تردد کند و آنکه ندارد، از جاده قدیم رفت‌‌و آمد کند! یعنی «آنکه ندارد»، چون ندارد، باید بمیرد؟! زندگی فقط برای «آنکه دارد» هاست؟! یعنی دولت وظیفه ندارد به «آنکه ندارد»‌ها کمک کند؟! اصلا مگر وزیری که سرمایه میلیاردی دارد، «آنکه ندارد» را درک می‌کند؟!
الف می‌نویسد: این وزیر همانی است که چندی پیش خط قرمزی روی مسکن مهر کشید و مهر خود را از مردم دریغ کرد و در عین حال هم گفت مردم خودشان پس‌انداز کنند تا صاحب‌ خانه شوند. اصلا این آقا تا به حال طعم اجاره‌نشینی را چشیده است که بداند مسکن مهر چه خدمتی به بی‌خانمان‌ها کرد؟! اصلا مگر یک وزیر باید مردم را درک کند؟!
البته این جماعت دفعه اول نیست که اینگونه مردم‌داری سرمایه‌داری را به نمایش می‌گذارند! پیش‌تر هم بزرگان این جماعت گفته بودند که هرکس زیر فلان رقم درآمد دارد، باید از تهران برود. قبل‌ترش هم می‌گفتند اشکالی ندارد عده‌ای از مردم یعنی همان «آنکه ندارد»‌ها زیر چرخ‌های اقتصاد له شوند. وقتی رای می‌خواهیم، «مردم مردم» می‌کنیم و وقتی رای می‌آوریم...
یادآور می‌شود برخی گرانی‌های مشابه در زمینه تعرفه قیمت گاز و برق نیز اعمال شده است.

دیگه از این مظلوم‌تر
نمیشه!
مظلوم‌نمایی برخی مسئولان دولتی در زمینه نداشتن نشریات و رسانه‌های حامی در حالی است که ده‌ها سایت و خبرگزاری‌ و روزنامه از دولت حمایت می‌کنند.
به گزارش جهان‌نیوز، غیر از خبرگزاری‌هایی مانند ایرنا (وزارت ارشاد)، ایسنا(جهاد دانشگاهی)، ایلنا، آنا، پانا، موج، یانا و شبستان، انبوهی  از سایت‌ها نیز در حمایت از دولت قلم می‌زنند که از آن جمله می‌توان به سایت‌های تیک‌نیوز، جماران، عصر ایران، انتخاب، انصاف‌نیوز، خبرآنلاین، روزگار‌نو، خردادنیوز، روز نو، آفتاب، پارسینه، نواندیش، ایران‌خبر، صدای ایران، جمهوریت، فرارو، فریادگر، اعتدال، شبکه ایران، سفیر، بهار و... اشاره کرد.
همچنین در حالی که تعداد روزنامه‌های منتقد دولت از تعداد انگشتان یک دست تجاوز نمی‌کند، بالغ بر 30 روزنامه حامی دولت هستند که از جمله می‌توان به روزنامه‌های شرق، اعتماد، آرمان، آفتاب یزد، ابتکار، قانون، شهروند (هلال‌احمر)، ایران (ایرنا)، خبر، اطلاعات، کار و کارگر، جمهوری اسلامی، فرهیختگان (دانشگاه آزاد)، آفرینش (دانشگاه آزاد)، همبستگی، گسترش صنعت، تفاهم، جهان اقتصاد، دنیای اقتصاد، مردم‌سالاری، روزان، حسبان، ابرار، زمان، کائنات و راه‌مردم اشاره کرد.
در حوزه صداوسیما نیز راه بر منتقدان بسته است و مسئولان دولتی یکطرفه مشغول کوبیدن منتقدانند! به عنوان مثال در موضوع توافق ژنو، هیچ منتقدی نتوانسته حتی به اندازه یک‌صدم مسئولان دولتی به طرح دیدگاه‌های خود بپردازد.