روزگار مذاکره و موشک

کد خبر: ۷۷۲۲۵

تاریخ: ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸:۴۳

تهیه و تنظیم: کامران پورعباس
اخیراً دشمنان جمهوری اسلامی ایران در فضای رسانه‌ای و تبلیغاتی بسیار تلاش می‌کنند تا راه حل مشکلات ایران را کنار آمدن با مستکبران جهانی و یا حتی تسلیم شدن در برابر آنها القا کنند و روحیه مقاومت را در ملت ایران تخطئه کرده و زایل نمایند. البته این روند از آغاز انقلاب آغاز شده و اکنون شدت زیادی پیدا کرده است. متأسفانه در داخل نیز برخی همنوا با دشمن شده و پروژه «نفوذ» در آنها کارگر گردیده و سبب شده تا آگاهانه یا ناآگاهانه سخنان دشمن را تکرار کرده و خواسته یا ناخواسته در مسیر اهداف دشمن حرکت کنند.
دستگاه‌های استکباری وانمود می‌کنند ملّت ایران بر سر یک دوراهی قرار دارد و چاره‌ای ندارد جز اینکه یکی از این دو راه را انتخاب کند: یا باید با آمریکا کنار بیایند، یا باید به‌طور دائم فشارهای آمریکا و مشکلات ناشی از آن را تحمّل کنند. استکبار جهانی می‌کوشد این القا را ابتدا در میان نخبگان ایران رواج دهد تا بعد از طریق آنها در میان مردم سرریز شود.
القای دیگر آن است که جمهوری اسلامی باید از ابزارهای دفاعی خود به ویژه در عرصه موشکی صرفِ‌نظر کند تا به دردسر نیفتد. شبکه‌های بیگانه مدام جنجال می‌کنند که چرا جمهوری اسلامی موشک دارد، چرا موشک دوربُرد دارد، چرا موشک‌های جمهوری اسلامی هدف را دقیق می‌زنند و هدف قرار می‌دهند، چرا آزمایش کردید، چرا تمرین نظامی می‌کنید، و چرا و چرا و چرا؟
در مقابل تمامی این جریانات و جنجال‌سازی‌ها، رهبر انقلاب شجاعانه و قاطعانه ایستاده و مدام بر مقاومت در برابر دشمن در تمامی عرصه‌ها تأکید می‌نمایند.
نکته بسیار مهم دیگری که معظم‌له بر آن تأکید دارند اقتدار نظامی و قوی بودن در عرصه دیپلماسی است.
ایشان در دیدار اخیرشان با مداحان اهل‌بیت(ع) در 11 فروردین 1395 در این خصوص فرمودند:
«[دشمن] از ابزار دیپلماسی استفاده می‌کند. دیپلماسی، گفت‌وگوی سیاسی، مذاکره‌ سیاسی، بده‌بستان سیاسی یکی از ابزارها است؛ اینها از آن ابزار استفاده می‌کنند. ...  پس، از مذاکره استفاده می‌کند، از مبادلات اقتصادی استفاده می‌کند، از تحریم اقتصادی استفاده می‌کند، از تهدید به جنگ و سلاح استفاده می‌کند؛ در مقابل همه‌ اینها بایستی نیروی دفاعی داشت.
اینکه بعضی‌ها بیایند بگویند «فردای دنیا، فردای مذاکره است، فردای موشک نیست»، این حرف اگر از روی ناآگاهی گفته شده باشد، خب ناآگاهی است، اگر از روی آگاهی گفته شده باشد، خیانت است. چطور [چنین چیزی] ممکن است؟ اگر چنانچه نظام جمهوری اسلامی دنبال علم برود، دنبال فنّاوری برود، دنبال مذاکره‌ سیاسی برود، دنبال کارهای گوناگون تجاری و اقتصادی برود -که همه‌ اینها لازم است- امّا قدرت دفاعی نداشته باشد، توانایی دفاع کردن نداشته باشد، هر بی‌سَروپایی و [هر] دولت فزرتی کذائی‌ او را تهدید می‌کند که اگر فلان کار را نکردید، ما موشک می‌زنیم؛ خب اگر شما امکان دفاع نداشته باشید، مجبورید عقب‌نشینی کنید.
قدرتهای دنیا که شما می‌بینید با صدای کلفت حرف می‌زنند، زور می‌گویند، غلط می‌کنند، حرفهای بد می‌زنند و زورگویی می‌کنند، بیشتر از همه به استناد همان سلاح‌هایی است که دارند؛ آن‌وقت ما در مقابل اینها بیاییم دست خودمان را خالی کنیم؟ سپاه که پیشرفت‌های موشکی خودش را نشان میدهد، نه فقط مایه‌ افتخار و مباهات ایرانی‌ها [است، بلکه] وقتی این موشک‌های سپاه با این دقّت و با این زیبایی آزمایش می‌شود، خیلی از ملّت‌های آزادی‌خواهِ دُوروبَر ما که دلشان از آمریکا و از رژیم صهیونیستی خون است، خوشحال می‌شوند. وقتی اینها انجام می‌گیرد، ما بیاییم اینها را بکوبیم و بگوییم آقا! امروز دیگر روز موشک گذشته! نه، روز موشک نگذشته. دشمن دائم در حال به‌روز کردن خود و آماده کردن خود است، [بعد] ما اینجا ساده‌لوحانه خودمان را عقب بکشیم و بگوییم نه. مثل اوّل انقلاب که همین اف‌چهارده‌های ما را می‌خواستند بفروشند و می‌خواستند پس بدهند و بنده نگذاشتم. من خبر شدم که یکی از رجال دولت موقّت آن روز گفته است این اف‌چهارده‌هایی که رژیم طاغوت خریده به درد ما نمی‌خورد، می‌خواهیم چه کار کنیم این اف‌چهارده‌ها را! پس بدهیم بهشان. آنجا خب ما ایستادیم، هیاهو کردیم، مصاحبه کردیم و مقابله کردیم، جرئت نکردند این کار را بکنند؛ می‌خواستند پس بدهند. چند صباح بعدش، جنگ ایران و عراق پیشامد کرد و حمله کردند به ما و معلوم شد که ما چقدر احتیاج داریم به همین وسایلی که داریم؛ همین اف‌چهارده و همین اف‌چهار و امثال اینها. امروز هم بعضی‌ها همین آهنگ را پیش گرفته‌اند که موشک چیست، موشک می‌خواهیم چه کار کنیم، روزگار روزگار موشک نیست! پس روزگارِ چیست آقا؟
[امروز] روزگارِ همه‌چیز است. روزگار مذاکره هم هست؛ باید در مذاکره قوی بود و جوری باید مذاکره کرد که بعد سرمان کلاه نرود. اینکه ما مذاکره بکنیم، روی کاغذ بیاوریم، بنویسیم، امضا کنیم، بعد آنها هم به‌حسبِ ظاهر یک کاری انجام بدهند منتها تحریمها برطرف نشود و تجارت راه نیفتد، پیدا است که یک اشکالی در آنجا هست؛ نباید بگذاریم این اشکالات به وجود بیاید و در آنجا هم باید خودمان را قوی کنیم.»
نسخه «مقاومت» که جمهوری اسلامی از آغاز انقلاب بر آن پافشاری کرده است جواب داده و نه تنها موجب اقتدار ما شده بلکه سرمشق سایر ملت‌ها نیز قرار گرفته است. رهبر معظم انقلاب در سخنرانی نوروزی امسالشان در حرم مطهر رضوی در 1 فروردین 1395 در این‌باره فرمودند:
«جمهوری اسلامی نه‌فقط ایران را از دست اینها خارج کرد بلکه با روحیه‌ مقاومتی که نشان داد و دلیری‌ که نشان داد -که حالا بعد عرض خواهم کرد- موجب تشویق کشورهای دیگر هم شد. امروز شما ببینید در کشورهای متعدّدی در این منطقه و حتّی فراتر از این منطقه «مرگ بر آمریکا» می‌گویند، پرچم آمریکا را آتش می‌زنند. ملّت ایران نشان داد که می‌تواند مقاومت بکند، ملّت‌های دیگر [هم] یاد گرفتند و سررشته از دست آمریکا خارج شده است.» با وجود تأکیدات مکرر رهبری و با وجود اقتداربخشی‌های فرمولِ «مقاومت در برابر غرب و دشمنان»، بسی جای تعجب است که برخی جریانات داخلی هنوز به کنارآمدن با غرب دلخوش کرده‌اند و مدام از اعتماد به دشمن سخن می‌گویند و فریب برخی لبخندهای ظاهری دشمن را می‌خورند.