عقب‌نشینی‌های پیاپی بورس تهران در سال رونق اقتصادی!

در حالی که دولت با گذشت 5 ماه از اجرای برجام و با تکیه بر «نطق درمانی»، سال 95 را سال رونق اقتصادی اعلام کرده بود، شاخص کل بورس با ریزش 60 واحدی به کانال 75 هزار واحد نزدیک‌تر شد.

کد خبر: ۷۶۵۱۸

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۳۹۵ - ۲۱:۱۰

سرویس اقتصادی-

شاخص کل قیمت و بازده نقدی بورس تهران در پایان معاملات دیروز، با کاهش 60 واحدی به رقم 76 هزار و 84  واحد رسید و برای یازدهمین روز متوالی در کانال 76 هزار واحد متوقف شد. روز گذشته همچنین شاخص کل فرابورس (آیکفس) با کاهش یک واحدی روی رقم 814 واحد ایستاد.
به گزارش فارس، بازار سهام در نمادهای معاملاتی پیشرو از جمله خودرویی‌ها، شامل معاملاتی گنگ و سردرگم بودند. این در حالی بود که حتی عرضه اولیه سهام یک شرکت جدید نیز نتوانست شادابی چندانی را دست کم برای گروه‌های مالی و نهادهای وابسته به آن فراهم کند.
آنچه که این روزها در بورس تهران رقم می‌خورد فقر شدید نقدینگی و بی‌میلی سهامداران برای حضور در گروه‌ها و نمادهای معاملاتی پیشرو است. در عین حال درجا زدن قیمت سهام خودرویی‌ها و عدم ورود جریان نقد عملیاتی در این شرکت‌ها باعث شده تا زیر سایه سنگین رکود حاکم بر فضای کسب و کار، بورس تهران نیز درجا بزند.
آغاز ریزش
در سال رونق اقتصادی!
بازار سرمایه در سال گذشته بویژه چند هفته پس از اجرای برجام (دی ماه 94) با رشد مواجه شد که همان روزها کارشناسان بازار سرمایه با تحلیل وضعیت اقتصادی بنگاه‌ها و واقعیت‌های اقتصاد کشور، آن رشدها را هیجانی و زودگذر اعلام کردند.
پس از آن بازار اوراق بهادار تهران در سال جاری روند نزولی در پیش گرفت تا جایی که این شاخص نسبت به ابتدای سال جاری، 5 هزار و 116 واحد ریزش کرده است. مقدارشاخص در نخستین روز کاری سال جاری (7 فروردین 95) معادل 81 هزار و 200 واحد بود که روز گذشته به 76 هزار و 82 واحد کاهش یافت. بورس تهران از ابتدای سال جاری 48 روز کاری داشته که در 27 روز آن (معادل 56 درصد) شاخص کل منفی بوده است.
عقب‌نشینی‌های پیاپی بازار سرمایه در شرایطی رخ می‌دهد که دولت سال 95 را سال رونق اقتصادی اعلام کرده بود! مسئولان از ابتدای شروع به کار دولت یازدهم مردم را به حضور در بازار سرمایه تشویق کردند و قول دادند که این کار به نفع آنهاست و مردم نیز با اعتماد به وعده‌های آنها، سرمایه‌های اندک خود را به این بازار منتقل کردند اما مسئولان اقتصادی در ماه‌های گذشته در برابر وضعیت ناپایدار بورس و زیان‌هایی که مردم متحمل شدند سکوت اختیار کرده‌اند.
بازگشت به پیش از برجام!
با این حال بررسی‌ها نشان می‌دهد تعداد و ارزش معاملات روزهای گذشته به ارقام پیش از تاریخ اجرایی شدن برجام (اواسط دی‌ماه سال گذشته) رسیده است.  هرچند دلایل مختلفی از جمله کاهش چشمگیر مولفه‌های اصلی بازار سهام (حجم، تعداد و ارزش معاملات) در کنار نوسانات با دامنه کوتاه بازار در روز‌های اخیر و مواردی از این دست به عنوان عوامل موثر بر ریزش‌های بورس ذکر می‌گردد اما به اعتقاد کارشناسان بازار، فاصله چشمگیر بین واقعیات موجود با انتظاراتی که دولت درباره برجام بوجود آورده بود، یکی از مهمترین علت‌های ریزش بازار در سال جاری است.
همچنین به اعتقاد فعالان اقتصادی، علاوه بر اجرایی شدن برجام، مجلس و سایر ارکان اقتصاد کشور در اختیار دولت است و دیگر بهانه‌ای برای کم کاری باقی نمانده است. برجام که به اعتقاد دولت روحانی به عنوان عامل رهایی از بند مشکلات اقتصادی عنوان می‌شد از 5 ماه پیش وارد فاز اجرایی شده است، علاوه بر این، دولت در تمام ارکان اقتصادی کشور قدرت اجرایی دارد ولی با این حال در سالی که قرار بود سال بازگشت رونق باشد نشانه‌ای از رشد موثر در بازار سرمایه مشاهده نمی‌شود.
بازار سرمایه در حقیقت دنباله رو وضعیت اقتصاد حقیقی است و رکود یا رونق اقتصاد کشور عامل اصلی تعیین صعود یا سقوط بورس خواهد بود به همین علت در شرایطی که اقتصاد کشور در رکودی عمیق فرو رفته است نباید انتظار رشد در بازار سرمایه را داشت.
بنابراین علیرغم اعلام دلایلی همچون کمبود سرمایه و نیاز به ورود سرمایه‌های خارجی برای جان گرفتن بازار بورس، رکود حاکم بر بازارها حاصل نبود برنامه مدون و موثر اقتصادی درونزا در دولت یازدهم است و با ورود سرمایه خارجی هر چند اوضاع بهبود می‌یابد اما مشکلات بطور اساسی حل نخواهد شد. متاسفانه دولت به جای تکیه بر توان داخلی، نگاه به بیرون دارد و به جای اقدام و عمل به اقتصاد مقاومتی، «نطق درمانی» را سرلوحه قرار داده است.
دولت به جای عمل به سیاست‌های اقتصاد مقاومتی و تلاش برای تقویت بنیه تولیدی بنگاه‌های اقتصادی کشور (که پشتوانه حقیقی رشد شرکت‌های بورسی محسوب می‌شود)، از یک سو به اصلاحات قیمتی و اجرای سیاست‌های اقتصاد بازار می‌پردازد و از سوی دیگر به خارجی‌ها و حل مشکلات داخلی از طریق مذاکرات سیاسی بین‌المللی امید بسته است؛ نگاهی که صرفا از دست دادن فرصت‌های طلایی رشد بنیادی درونزا را در پی خواهد داشت.