به یاد شهید «علیرضا مولایی»

ان‌شاءالله ما را از جمله شهيدان شاهد قرار دهد(حدیث دشت عشق)

شهید «علیرضا مولایی» سال 1345 در فیروزکوه دیده به جهان گشود. او سال 48 به همراه پدر که شغل نظامی داشت به تهران مهاجرت نمود.

کد خبر: ۷۶۲۱۱

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۲۱:۰۵

با شروع جنگ تحمیلی «علیرضا» نیز بر آن شد، چون سه برادر دیگر خود در جبهه حضور یابد. او زمانی که در تهران بود به خانواده‌های برادران خود که در جبهه بودند سرکشی می‌کرد، اما خودش طاقت ماندن در پشت جبهه را نداشت و همیشه منتظر فرصت مناسب بود تا به لشگر توحید بپیوندد.تا اینکه با شنیدن خبر شهادت یکی از دوستانش و مراجعت یکی از برادرانش از جبهه، بر آن شد که عزم سفر نماید.
او به تیپ مسلم بن عقیل در جبهه‌های غرب و سپس به لشگر حضرت رسول(ص) در جبهه‌های جنوب پیوست و در ٢6 اسفند ١٣٦٣در منطقه جزیره مجنون(حورالعظیم) درعملیات بدر  روح پر خروشش از جسم خاکیش رهید و به ملکوت اعلی پیوست.
فرازی از وصيتنامه شهيد :
به نام خداوند سبحان، آغاز مي‌كنم وصيت خود را، وصيتى كه بوى خون مي‌دهد، وصيتى را كه بوى ديدار امام حسين(ع) را مي‌دهد، وصيتى را كه وصال بين عاشق و معشوق است. ستايش خداوندى را كه اين همه بر من منت گذارد و توفيق آمدن به جبهه را به من داد و ما را ان‌شاءالله از جمله شهيدان شاهد قرار دهد. مادر جان، اگر بدانى شهيدان كجا مي‌روند گريه يادت مي‌رود. مادر جان، فكر كن كه هنوز در جبهه هستم و در مسافرت، بي‌تابى مكن.