جبهه ورشکسته اصلاح‌طلبان 11 گونه عافیت‌طلب دارد!

روزنامه اجاره‌ای اعتماد در اقدامی قابل تأمل هم مقاله محمدرضا تاجیک درباره «اصلاح‌طلبان عافیت‌طلب» را منتشر کرد تا از ریاست عارف دفاع کند و هم مقاله غلامحسین کرباسچی که می‌گوید نباید انتخابات ریاست مجلس را حیثیتی کرد به نحوی که پیروزی لاریجانی و شکست عارف، به منزله شکست اصلاح‌طلبان تلقی شود.

کد خبر: ۷۵۸۲۷

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۵ - ۲۳:۴۷

محمدرضا تاجیک (مشاور در دولت اصلاحات) می‌نویسد: عافیت‌طلبان سیاسی امروز جریان اصلاح‌طلبی بر چند نوعند: نخست، آنانی که در هر شرایطی از این استعداد و امکان برخوردارند که اصلاح‌طلبی را در پای قدرت‌طلبی خود ذبح کنند.
دوم، کسانی که می‌گویند برای اینکه توزیع امر محسوس در عرصه سیاست را دگرگون کنیم باید بر طریق و طریقت عافیت‌طلبان شویم و نرمش و چرخشی تاکتیکی پیشه کنیم.
سوم، آنانی که می‌گویند «اگر می‌خواهی پوستت را حفظ کنی باید پوست بیندازی». می‌گویند این پوست گفتمانی و هویتی و حیثیتی که امروز می‌اندازیم و در پوست رقیب می‌شویم، در واقع، برای حفظ همان پوست هویتی- گفتمانی اصیل است.
چهارم، آنانی که می‌گویند برای گرفتار نامدن در دام رقیب باید اساساً ترک رقیب بودگی و دگربودگی کنیم. اینان بر این استدلالند که دگربودگی و دگرماندگی ما موجب رادیکالیزه شدن رقیب و تشدید رابطه آنتاگونیستی‌اش باجریان اصلاح‌طلبی می‌شود.
پنجم، کسانی که از نوعی تمهید و تدبیر آینده با ما سخن می‌گویند و می‌گویند آنچه امروز می‌کنیم بلاگردان آنچه در راه است خواهد شد. پیشنهاد مشخص اینان «اجاره موقت- یک‌ساله قدرت و ریاست» در شرایط سخت و سنگین پیشاروی است.
ششم، آنانی که می‌گویند «بگذارید خودمان را جا کنیم، ببینید چه‌ها می‌کنیم.»
هفتم، کسانی که تصمیم و تدبیر در بیرون از صحن مجلس را عقلایی‌تر از درون صحن مجلس می‌دانند.
هشتم، آنانی که بر نوعی توزیع قدرت اصرار می‌ورزند و می‌گویند باید با این توزیع قدرت هم ما راضی، هم آنها راضی و گور پدر ناراضی.
نهم، کسانی که بر این نظرند که در شرایط حساس و پیچیده کنونی «کارآمد غیرمقبول» ترجیح دارد بر مقبول غیرکارآمد».
دهم، آنانی که عالمانه یادآور می‌شوند که لوگوس (زبان) و اتوس (مرام و منش و روش) اصلاح‌طلبی خودی‌سازی دگر است. در شرایط کنونی که مجالی تاریخی برای بروز و ظهور آن لوگوس و این اتوس فراهم شده، نباید به مرام و منش دیگر درآییم و خود نافی و عدوی خود شویم.
یازدهم، کسانی که بر این نظرند که بازی قدرت و سیاست پیچیده‌تر از آن است که اجازه دهد آن موج (هفت اسفند) که برخاست به مقصود نشیند. لذا برای اجتناب از بازی با حاصل جمع جبری صفر، باید به بازی با حاصل جمع جبری غیر صفر (برد- برد) تن دهیم.
تاجیک تصریح می‌کند، عافیت‌طلبان بر این باورند؛ «چو دستی نتانی گزیدن ببوس، که با غالبان چاره زرق است و لوس»، لذا بر این طریق و طریقت عقل ابزاری بر این شعارند که: «از روی ناعلاجی به گربه بگو خانباجی». «سیمرغ‌وار چو نتوان کرد قصد قاف، چون صعوه فرد باش و میفراز بال و پر»، «اگر زمانه بر گرگی دهد زمامش را، بر او بهر سلامت سلام باید کرد». عافیت‌طلبان همان‌هایی هستند که پشت و روشان معلوم نیست. پیش رو خاله‌اند و پشت سر چاله. دو دستماله می‌رقصند. هر جا آش است، فراشند.
روزنامه کاسبکار اعتماد در همان صفحه اول خود و در کنار مقاله تاجیک، متنی را از کرباسچی (دبیر کل کارگزاران) گذاشت که می‌گوید: نباید قضیه ریاست مجلس داغ و حیثیتی شود.
کرباسچی به ایلنا هم گفته بود: نباید ماجرای رقابت بر سر ریاست مجلس تاجایی پیش برود که به یک وزن‌کشی سیاسی برسد و نباید به گونه‌ای بر این موضوع تمرکز کنیم که اگر لاریجانی رأی آورد بگوییم اصلاحات شکست خورده است.