روزهای دشوار قهرمان پیشین دوچرخه‌سواری ایران

قهرمان پیشین دوچرخه‌سواری ایران و نفر سوم آسیا در سال ۱۹۹۷ این روزها در شرایطی سخت به‌دنبال درمان بیماری سرطانش است.

کد خبر: ۷۵۳۱۱

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۹:۳۳

محمدرضا قادری دوچرخه‌سوار پیشین تیم ملی که چند سال قبل به بیماری سرطان ریه مبتلا شد، هم‌اکنون در کشور آمریکا به‌سر می‌برد تا دوران درمانی‌اش را کامل کند.
نام قادری دو سال قبل بر سر زبان‌ها افتاد و بسیاری از مسئولان و چهره‌های سرشناس با او دیدار کردند تا کمک‌هایی صورت بگیرد. کمک‌های خوبی نیز در ایران به او شد اما قادری مجبور شد برای بهبودی کامل به آمریکا برود و هم‌اکنون 6 ماه است که در ینگه دنیا حضور دارد و تلاش می‌کند یک‌بار تنفس راحت و بی‌دغدغه را تجربه کند.
قادری که چند روز قبل تحت عمل جراحی قرار گرفت، از دوستانی سخن گفت که او را تنها نگذاشتند و البته از کسانی هم گله داشت که می‌توانستند به او کمک کنند اما حتی یک نامه هم ندادند تا سلامتی‌اش به خطر بیفتد. او در صحبت‌های خود یک هدف را دنبال می‌کرد: «حرف‌هایم نه به‌خاطر خودم، بلکه به‌خاطر آن است که اگر ورزشکاری بیمار شد، دیگر این‌گونه با او رفتار نشود. حرف‌هایم برای آن است که همه متوجه شویم ورزشکار روی سکو را عشق است!»
قادری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم در تشریح وضعیتش گفت: از طریق بیت رهبری به وزارت بهداشت نامه زده و همان زمان یک جلسه اضطراری در اتاق کیومرث هاشمی تشکیل شد. در آن جلسه همه مجاب شدند که کارهای مربوط به درمان بیماری‌ام انجام شود و بتوانم به آمریکا بروم. با توجه به اینکه از بیمارستان هیوستون دعوت‌نامه آمده بود، احمد دنیامالی به هاشمی پیشنهاد داد که کمیته ملی المپیک کارهای اداری را انجام دهد و مسائل مالی به خودشان سپرده شود.
وی ادامه داد: در همان جلسه خسرو قمری، رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری به نوید کثیریان، مسئول روابط بین‌الملل فدراسیون زنگ زد و گفت که نامه‌ای برایم آماده شود. کثیریان نامه را آماده کرد و به‌قول معروف یک کار فرمالیته بود که فدراسیون دوچرخه‌سواری تمام هزینه‌های مرا تقبل می‌کند و این نامه را به سفارت آمریکا زد اما در عمل اقدامی صورت نگرفت.
قادری در بخش دیگری از صحبت‌هایش تصریح کرد: یکی از دوستان که در فدراسیون کشتی نیز حضور داشت، با من تماس گرفت و ماجرا را برایش شرح دادم. او با تعجب گفت که چرا این حرف‌ها را می‌زنم، چون با رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری که صحبت می‌کرده، قمری گفته که 100 میلیون تومان برایم گرفته است. من هم گفتم که قمری دروغ می‌گوید.
نفر سوم دوچرخه‌سواری آسیا تصریح کرد: روز سوم عید بود که با یک خط دیگر به قمری زنگ زدم و او هم جواب داد. از قمری پرسیدم که؛ 100میلیون برایم پول گرفته است؟ چرا هرجا می‌نشیند، این مسئله را عنوان می‌کند؟ قمری در پاسخ گفت: «چرا نمی‌میری تا از دستت راحت شویم؟».
اما صحبت های قادری با واکنش قمری رئیس فدراسیون دوچرخه سواری همراه بود. وی در این باره گفت: به هیچ عنوان به خودم اجازه نمی‌دهم که یک میلیارد هزینه ورزشکار را فدراسیون متقبل شود. پیشکسوتان و ورزشکاران بر اساس چارچوب باید از سوی صندوق حمایت از ورزشکاران و قهرمانان کمک بگیرند. زمانی که قادری دچار بیماری شد، کمک‌های مختلفی از شهرداری، فدراسیون پزشکی ورزشی و فدراسیون دوچرخه‌سواری به او شد. مبالغ خوبی جمع شد و به حسابش واریز گردید.
قمری در پاسخ به این پرسش که اگر نمی‌توانستید به قادری کمکی کنید، پس چرا از ابتدا به او نامه‌ای مبنی بر کمک کردن در پرداخت هزینه‌های درمانی دادید، تصریح کرد: روز اول که آمد، نامه‌ای برای گرفتن ویزای آمریکا خواست. ما هم کلیه سوابقش را به او دادیم. زمانی که دیدیم موضوع جدی است و نامه را برای سفارت آمریکا می‌برد و در آنجا فدراسیون متعهد می‌شود همه هزینه‌های درمانی را پرداخت کند، ما نیز قبول نکردیم.  او افزود: اکنون نیز نزدیک به 5-6 ماه است که هیچ خبری، آدرس و شماره تلفنی از قادری ندارم. با دوستانش هم صحبت کردم که شماره تلفنی بدهند، هیچ کس اطلاعی نداشته است. از طرفی او می‌توانسته در داخل کشور کار درمانی‌اش را ادامه دهد و اینکه حالا خواسته در آمریکا ادامه درمانش را پیگیری کند، به خودش مربوط است.