اخبار ویژه

کد خبر: ۷۴۹۷۹

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۲۳:۵۱

هاشمی اگر مدعی رصد انحراف است پیوند فائزه با بهائیت را ببیند
آقای هاشمی برای یافتن نشانه‌های انحراف از اسلام و انقلاب کمی دقیق‌تر به اعمال و رفتار اعضای خانواده خود به ویژه فائزه هاشمی نگاه کند.
روزنامه جوان با اشاره به ملاقات اخیر فائزه هاشمی با یکی از سران بازداشت و محکوم شده باند انگلیسی-صهیونیستی بهائیت نوشت: فریبا کمال‌آبادی از رهبران جامعه موسوم به بهایی‌های ایران این روزها و در دوران مرخصی خود از زندان، مهمان ویژه‌ای داشت؛ آیت‌الله‌زاده‌ای که با چادر و پوشش اسلامی به دیدن دوستان بهایی بی‌حجابش رفت تا عکس منتشره از این دیدار موجی از تعجب و انتقاد و اعتراض را برانگیزد. نشستی که ذیل عکس عباس افندی (عبدالبهاء) برگزار شد و طی آن فائزه هاشمی به دیدار کسی رفت که پیش‌تر در دوران حبس شش‌ماهه خود در اوین با او آشنا شده بود.
فائزه هاشمی قبل‌تر از روابط خوب خود با بهایی‌ها و منافقین آشکارا سخن گفته بود. وی در مصاحبه با روزنامه‌ فیگارو با اشاره به زندانی شدنش به مدت شش‌ماه در سال 2012 می‌گوید که «زندان تجربه بسیار خوبی بود چرا که با زنان و مردان بزرگ ایرانی، بهایی‌ها، اعضای مجاهدین خلق، اصلاح‌طلبان و کسانی آشنا شدم که برای باورهای‌شان مبارزه می‌کنند.» او همچنین 20 فروردین 92 در مصاحبه با روزنامه بهار با مرور خاطرات دوره بازداشت خود، از بهایی‌ها و مجاهدینی‌ها و منافقین به عنوان دوستان خود یاد کرده و گفته بود: «در میان هم‌بندی‌ها و دوستانم، بهایی‌ها، تعدادی از سازمان مجاهدین و... چند نفر لائیک و چپ بودند... بابا در ملاقات، گله‌های آن طرف را منتقل کرد که چرا به مجاهدین، منافقین نمی‌گویم یا چرا روابط خوبی مثلا با مجاهدین و بهایی‌ها دارم.»
فائزه هاشمی البته اگر در زندان هم با این افراد از نزدیک آشنا نمی‌شد، مواضع سال 88 این فرقه نشان می‌دهد که با فائزه هاشمی در یک جناح محسوب می‌شدند و هر دو از مهره گردانان نسبتا اصلی فتنه 88 به شمار می‌رفتند.
این روزنامه با اشاره به سوابق دشمنی بهائیت با ایران و اسلام خاطر نشان می‌کند:
بسیاری از اعضای رده‌ بالای بهائیت  همچون همین میزبان فائزه هاشمی، به دلیل جاسوسی برای اسرائیل، اقدام علیه نظام و امثال آن در زندان بسر می‌برند. چندان ادعای گزافی نخواهد بود که بگوییم فائزه هاشمی در جغرافیای جمهوری اسلامی و با سوءاستفاده  از موقعیت فرزند یکی از مقامات نظام بودن، به اقدام علیه نظام مشغول است و باز ادعای گزافی نخواهد بود که بگوییم این اقدام فائزه هاشمی، اقدام آیت‌الله‌زاده‌ای است فراتر از علیه نظام، اقدامی علیه دین اسلام است.
چه نیکو خواهد بود که آیت‌الله هاشمی رفسنجانی که خود مجتهد و مفسر قرآن است و خود برای به ثمر رسیدن این انقلاب و پیشرفت حکومت برآمده از آن، تلاش‌های بسیاری کرده، برای یافتن نشانه‌های «انحراف از اسلام و انقلاب» کمی دقیق‌تر به اعمال و رفتار اعضای خانواده خویش بنگرد و اگر قرار است موضعی علیه چنین اقدامی گرفته شود، اول از زبان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو مجلس خبرگان رهبری که از قضا پدر فائزه هاشمی است، انجام گیرد.
و از سویی دیگر، دیدار یک آقازاده با سران بهائیت، محل اعتراض و انتقاد است و اگر کسی به بهانه این دیدار کذایی، از ابروی بالای چشم فائزه هاشمی سخنی گفت، سریع حامیان آیت‌الله موضع نگیرند که چون با پدر مشکل دارید، به اعتراض با فرزند او مشغولید چه آنکه هر کسی غیر از فرزندان آیت‌الله هاشمی هم به این دیدار رفته بود، باب این اعتراضات باز می‌شد و اصل این دیدار آنقدر انگیزه برای اعتراض ایجاد می‌کند که کسی برای اعتراض به فائزه هاشمی، نیاز به انگیزه انتقام از پدر نداشته باشد و حتی جای این سوال خواهد بود که آیا آزادی عمل فائزه هاشمی، به دلیل استفاده او از رانت دختر هاشمی بودن نیست؟

وام 3 میلیونی پرداخت نمی‌شوداما وام 500 میلیونی مدیران چرا؟!
در حالی که برخی مدیران دولت وام‌های 500 میلیونی می‌گیرند پرداخت وام 10 میلیونی ازدواج برای جوانان با مشکل مواجه است.
به نوشته روزنامه همشهری، وام ضروری، 500 میلیون تومان، وام خودروی مدیران 100 میلیون تومان، وام ضروری 100 میلیون تومان، وام‌ها با عناوین دیگر: بین 100 تا 200 میلیون تومان. ارقام وام‌هایی که خواندید بخشی دیگر از پرده فیش‌های حقوقی چند ده میلیون تومانی است که کمتر دیده شد اما شاید اهمیتش از حقوق‌های چند ده میلیون تومانی هم بیشتر باشد. چرا که هر مدیری در مجموع بیش از 500 میلیون تومان تحت عناوین مختلف وام ضروری و اتومبیل و مسکن و ... دریافت کرده و در اقساط بلندمدت و بدون سود یا با سود خیلی کم بازپرداخت می‌کند. به همین دلیل هم هنوز ماجرای پرداخت‌های کلان به مدیران دولتی و بانکی و... ادامه دارد و در جدیدترین نمونه غلامرضا تاجگردون، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه به علی‌ طیب‌نیا، وزیر اقتصاد نامه نوشته و خواستار موشکافی دقیق پرداختی‌ها به مدیران بانکی و بیمه‌ای و... شده است. این نامه در شرایطی نوشته شده که 2 هفته پیش مدیران بانک مرکزی اعلام کردند پولی برای پرداخت وام ازدواج 10میلیونی وجود ندارد. پاسخ منفی بانک مرکزی به عملیاتی شدن افزایش وام ازدواج از 3 به 10 میلیون پس از آن شکل گرفت که نمایندگان مجلس اوایل ماه جاری در قالب تصویب لایحه بودجه سال 95 مقرر کردند وام ازدواج هر یک از زوجین از 3 به 10 میلیون (مجموعا 20 میلیون برای هر زوج) افزایش پیدا کند. اما دولت و متعاقبا بانک مرکزی آب پاکی را روی دست زوج‌های جوان ریختند و اعلام کردند پولی برای وام ازدواج 10 میلیونی وجود ندارد. در بحبوحه این مجادلات بود که فیش‌های جنجالی مدیران بیمه مرکزی منتشر شد که نشان می‌دهد هر مدیر ارشد علاوه بر حقوق کلان، بین 500 تا 700 میلیون تومان وام با اقساط بسیار درازمدت دریافت کرده است.

عارف از ریاست کوتاه نمی‌آیداما اصلاح‌طلبان 94 کرسی دارند
منتخب اصلاح‌طلب تهران با تأکید بر اینکه عارف حتماً نامزد انتخابات ریاست مجلس دهم خواهد شد، از قول وی گفت: «از شکست نمی‌ترسم».
محمود صادقی در مصاحبه با مجله مثلث گفته است: اینکه برخی دوستان معتقدند رقابت میان آقایان لاریجانی و عارف برای ریاست مجلس به تقابل منجر می‌شود نظر درستی نیست ما باید ضمن حفظ ائتلاف به عنوان یک راهبرد کلی این مجال را فراهم کنیم که در صحن علنی مجلس تعیین ریاست پارلمان بر اساس یک کار فراکسیونی انجام شود. اگر بخواهیم بر سر این موضوع معامله کنیم به رأی مردم بی‌اعتنایی کرده‌ایم، باید توجه کنیم مردم به هیچ وجه انتظار ندارند افرادی را انتخاب کنیم که نماد وضع موجود هستند، آقای عارف نماد تغییر است و آقای دکتر لاریجانی به رغم تمام احترامی که برای او قائل هستم بیشتر نماد وضع موجود است. بنابراین معامله بر سر ریاست مجلس، جامعه را دچار یأس می‌کند.
وی در پاسخ این پرسش که «شما گفتید 130 منتخب اصلاح‌طلب در مجلس آینده حضور دارند، چند نفر قطعی حاضرند به ریاست مجلس آقای عارف رأی بدهند؟ اگر 36 منتخب مورد حمایت اعتدال و توسعه را جزو آمار حساب نکنیم؟ چون از اعلام مواضع آنها برداشت می‌شود که رأی‌شان به ریاست آقای لاریجانی خواهد بود» می‌گوید: ما 36 منتخب مورد حمایت اعتدال و توسعه را کنار نمی‌گذاریم چون نمی‌توانیم این طوری کلیشه‌ای قضاوت کنیم. هیچ کس نمی‌تواند به طور قطعی بگوید کدام نماینده به چه کسی برای ریاست مجلسی رأی می‌دهد. به هر حال مجلس یک فضای بسیار پیچیده‌ای دارد حتی پیچیده‌تر از آنچه خود من تصور می‌کردم است. پس نمی‌توان کلی گفت 36 منتخب اعتدالی به چه کسی رأی می‌دهند یا 130 منتخب اصلاح‌طلب لزوماً به چه کسی. این حدس‌ها در واقع یک نوع خوش‌خیالی است.
تا حالا برآوردی داشتید که آقای عارف چند رأی قطعی دارد؟ خیر، هنوز کسی رأی‌گیری نکرده است. اساساً ما در خود فراکسیون هم درباره این موضوع به طور مشخص بحث نکردیم. البته نامزد قطعی ما آقای عارف است اما هیچ آمار قطعی از آرای او نداریم.
صادقی درباره نظر برخی اصلاح‌طلبان برای حمایت از لاریجانی گفته است: با احترامی که به نگاه صاحب‌نظران قائلم اما نظر کاملاً متفاوتی دارم، باید دوستان توجه کنند که وضعیت آرایش نیروها نسبت به مجلس هشتم و نهم کاملاً تفاوت کرده است. در واقع ریاست آقای لاریجانی برای اداره و مدیریت مجلس هشتم و نهم مناسب بوده است و لزوماً به این معنا نیست که او حتماً در مجلس دهم که ترکیب و آرایش نیروهایش کاملاً نسبت به مجلس نهم تفاوت کرده باز هم بتواند مدیریت مؤثر داشته باشد. برنامه روز شنبه 18 اردیبهشت نشان داد که ظرفیت تعاملی در دوستان آقای لاریجانی خیلی ضعیف است و هنوز خودشان را با وضعیت جدید تطبیق نداده‌اند. باید توجه کرد آقای لاریجانی که به خوبی و به نحو تحسین‌برانگیزی مجلس نهم را مدیریت کرد نمی‌تواند مجلس دهم را مدیریت کند چون فضای مجلس دهم فضایی کاملاً متفاوت است.
وی آنگاه در تناقض با ادعای قبلی که گفته بود فراکسیون اصلاح‌طلبان به علاوه نامزدهای مورد حمایت حزب اعتدال و توسعه 130 نفر است، می‌گوید: ادعای حداقل ما این است که اکثریت با ماست.
صادقی در ادامه گفت: آقای عارف می‌گوید ترس از رقابت، موهوم است و واقعیت ندارد. آقای عارف نظرش این است که اصلاً شکست در رقابت مهم نیست و هیچ ضربه‌ای به او نمی‌زند.» «به فرض اگر رأی نیاوردم به مردم این پاسخ را دارم که من به خواست‌شان عمل کردم ولی رأی نیاوردم» بنابراین او اصلاً چنین فکری نمی‌کند. باید مسئله رقابت برای ریاست مجلس را عادی کرد، مگر چه اتفاقی می‌افتد. نباید در برج عاجی آقایان عارف و لاریجانی را بنشانیم و بگوییم به آنها صدمه می‌خورد، خیر این طور نیست. آقای عارف فردی است که برای پذیرش یک مسئولیتی بزرگ آمادگی دارد اما اگر رأی نیاورد در بخش دیگری ایفای نقش می‌کند. در کل تحلیل یاد شده درست نیست و خیلی غلط‌انداز است.
وی در پاسخ این سؤال که «می‌گویند اگر آقای عارف رئیس مجلس نشود برای ریاست جمهوری وارد می‌شود، این احتمال وجود دارد که از نمایندگی مجلس استعفا دهد و نامزد ریاست جمهوری شود؟» می‌گوید: خود آقای عارف باید به این سؤال جواب دهد اما خیلی بعید می‌دانم چون او عزمش را برای کسب کرسی ریاست مجلس جزم کرده برای اینکه ان‌شاءالله یک مجلس الگو با مدیریت او شکل بگیرد و ان‌شاءالله چهار سال خدمتگزاری کند.

گشودن راه نفوذ بیگانه بد‌تر از بی‌غیرتی شخصی است
اصرار و شجاعت آیت‌الله جوادی آملی بر کاربرد واژه دیاثت و دیوث درباره کسانی که نسبت به نفوذ بیگانگان غیرت ندارند، در جهت معرفی جریان مسموم و خائن به کشور است.
روزنامه رسالت در سرمقاله خود نوشت: دیدار محمدرضا عارف و همراهانش با حضرت آیت‌الله العظمی جوادی آملی به دلیل طرح بحث دیاثت سیاسی و اقتصادی، سر و صدایی ایجاد کرد. معظم‌له در این دیدار صریح و بی‌پرده فرمودند: «کسانی که راه نفوذ بیگانگان را در فضای اقتصادی و سیاسی به روی کشور می‌گشایند، دیوث هستند.»
برخی خبرگزاری‌ها به جای واژه «دیوث» فقط به واژه «بی‌غیرت» اکتفا کردند و از این مبحث گذشتند اما برخی خبرگزاری‌ها این واژه را عینا آوردند. انتظار می‌رفت دفتر آیت‌الله جوادی آملی در توضیح این مطلب از آن عبور کند و به نوعی آن را رفت و روب نماید اما در توضیح این تعبیر بیش از 8 بار کلمه «دیاثت» و «دیوث» را به شرح زیر تکرار کرد؛
«آنچه در فهم درست رهنمودهای حضرت استاد حائز اهمیت است، کاربرد اصطلاح «دیاثت» در دانش فقه و اخلاق است که با کاربرد عرفی آن، تفاوت زیادی دارد. توضیح اینکه فقیهان شیعه، در ابواب قضاء حدود و شهادات، براساس روایات معتبر امامان معصوم(علیهم‌السلام) احکام متعددی برای «دیوث» و «دیاثت» مطرح کرده‌اند. همان‌طور که در کتاب شریف مجمع‌البحرین آمده در اصطلاح ایشان، «دیوث» به مرد بی‌غیرتی گفته می‌شود که مردان بیگانه را بر همسرش وارد می‌کند. دیاثت از گناهان کبیره است. در فرهنگ قرآنی غیرت را معرفت هویت و غیرزدایی تشکیل می‌دهد و غیرزدایی هم به این معناست که اولا اجازه ندهیم بیگانه به حریم ما نفوذ کند و ثانیا خودمان هم در کار دیگران تجسس نکنیم. بیگانه را در حریم خود راه دادن و وارد حریم غیر شدن با غیرت سازگار نیست.
حضرت استاد (دام‌ظله) در چنین فضایی بحث غیرت دینی را مطرح نموده و با توسعه مفهومی نسبت به کلمه دیاثت و دیوث فرمودند: «کسانی که راه نفوذ بیگانگان را در فضای اقتصادی یا سیاسی به روی کشور می‌گشایند از غیرت اقتصادی یا سیاسی برخوردار نبوده و دیوث هستند.»
محمدکاظم انبارلویی در این یادداشت تصریح می‌کند: اصرار له در کاربرد این واژه حکایت از یک جسارت و شجاعت در معرفی یک جریان مسموم و خائن در نهضت‌های یکصدسال اخیر دارد. در نهضت‌های یکصد سال اخیر ما با رجال سیاسی برخورد می‌کنیم که وابستگی خود را به اجانب و بویژه روس و انگلیس پنهان نمی‌کردند.
این جماعت هر وقت بحرانی رخ می‌داد با زدن پرچم انگلیس یا پرچم روس بر سردر خانه خود از هرگونه تعرض مصونیت پیدا می‌کردند. آن شب که مشروطه‌خواهان انگلیسی تهران را تصرف کردند به مرحوم شهید شیخ‌فضل‌الله نوری گفتند کافی است پرچم روس یا انگلیس را بر سردر خانه‌ات برافرازی تا از هرگونه تعرضی مصون بمانی. او گفت: «یک عمر برای اسلام و ملت کار کردم، آخر عمری برای نجات جان خود بروم زیر پرچم کفر؟ هرگز چنین نخواهم کرد.» او قهرمانانه ایستاد و زیر بار چنین ننگی نرفت و حلاج‌وار طناب ‌دار را بوسید.
آیت‌الله جوادی آملی یک حکیم متأله و یک فیلسوف و فقیه مبرز است. او معلم اخلاق و یک عارف بزرگ است. زشتی و شناعت کاربرد واژه یاد شده را در یک دیدار سیاسی می‌داند. هیچ سیاستمداری حاضر نیست در نطق‌های خود از این واژه استفاده کند، اما او حیا را در بیان این حقیقت کنار نهاد و چهره واقعی این جماعت بی‌غیرت را که منافع و مصالح ملی را در معرض تاراج بیگانگان قرار می‌دهند و نوامیس ملی را در ازای دریافت پول ناچیزی به حراج می‌گذارند، نشان داد. فلسفه اخذ پورسانت در یک خرید خارجی چیست؟ فرد پورسانت‌بگیر مامور می‌شود منافع یک شرکت تولیدی در خارج را به ضرر همان واحد تولیدی در داخل حفظ کند و در ازای آن پول بگیرد.
در حوزه سیاست، در فتنه 18 تیر 78 و نیز فتنه انتخابات سال 88 با عناصری برخورد می‌کنیم که بی‌پروا منتظر حمایت امپریالیسم خبری جهانی از مواضع خود بودند، به طوری که با افتخار تمام می‌گفتند: «یک بیانیه صادر می‌کنیم، به فاصله چند ثانیه بی‌بی‌سی آن را زیرنویس می‌کند.» به این هم اکتفا نکردند، کادرهای رسانه‌ای خود را به لندن، پاریس و واشنگتن فرستادند تا از طریق بوق‌های آنها پیام‌های خود را بارگذاری کنند. آنها اقتدار ملی و امنیت ملی را پیش‌فروش کردند و از این شنیع‌تر کسانی را به کنگره آمریکا فرستادند و پیام دادند تحریم‌ها را تشدید کنید تا دولت و ملت ایران به زانو درآید. آنقدر وقیح عمل کردند و اصراری هم بر پنهان‌کاری این وقاحت، نه آنها و نه آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها نداشتند.