ان‌شاءالله همیشه خوشحال باشید

کد خبر: ۷۴۷۶۹

تاریخ: ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۹:۰۶

محمود عباس‌زاده مشکینی
آقای هاشمی رفسنجانی در مراسم رونمایی از کتاب مربوط به زندگی و خاطرات خود گفت: «حالا که مردم به این سطح از آگاهی رسیده‌اند، می‌توانم راحت سر بر بالین مرگ بگذارم».
آگاهی و ارتقاء سطح آگاهی جامعه دستاوردی به غایت مبارک و تأثیرگذاری است به طوری که حتی فلسفه نزول قرآن و بعثت انبیاء و جهاد همه‌جانبه ائمه هدی علیهم‌السلام نیز برای توسعه و تعمیق آگاهی است که لازمه و مقدمه سعادت بشر و عبودیت و کمال است، بنابراین «خرسندی از آگاهی مردم» خود نتیجه آگاهی و بلوغ یک انسان است و از ویژگی‌های مصلحان است به همین دلیل ابراز خوشحالی آقای هاشمی رفسنجانی و امثال ایشان از آگاهی مردم یک امر طبیعی و قابل انتظار و تحسین است.
اما سؤالی که درباره همین اظهارات جناب آقای هاشمی رفسنجانی به طور طبیعی به ذهن متبادر می‌شود این است که آیا مردم ایران در 37 سال بعد از انقلاب و حتی قبل از آن آگاه نبوده‌اند؟!
قطعاً پاسخ این سؤال منفی است چون از یک طرف «آگاهی» یک عنصر ایستا و جامد نیست که یک زمانی مطلقاً وجود داشته باشد و یک زمانی مطلقاً وجود نداشته باشد به ویژه در ساحت عمومی جامعه، آگاهی یک مقوله نسبی و ایضا کمی و کیفی است که بین افراد و جوامع متفاوت است و روند حرکت آن اگرچه ممکن است تحت تأثیر متغیرهای مختلف در جوامع حرکت سینوسی داشته باشد ولی در جهت و مسیر حرکت تاریخی و کلی خود، از یک سیر صعودی برخوردار است.
البته با این نگاه، از اظهارات آقای هاشمی هم می‌توان همین برداشت را کرد، چون ایشان هم اصولاً باید اعتقاد داشته باشند که خود انقلاب اسلامی و مقاومت و حضور و پایمردی مردم در راه انقلاب و حتی جنبش‌هایی چون جنبش مشروطیت نتیجه یک سطح توسعه یافته از آگاهی عمومی یا خودآگاهی اجتماعی و سیاسی بوده است و یا صدها هزار نفر از بهترین‌های این کشور که حاضر شدند حتی جان خود را در راه انقلاب و باورها و اعتقادات و کیان منافع ملی نثار کنند نتیجه کمال آگاهی‌شان بوده است. استفاده از عبارت «این سطح از آگاهی» در اظهارات ایشان دال بر این است که آگاهی پیشین در کلام و موضع وی نفی نشده است.
اما دقت در دال ارتقاء سطح آگاهی مردم که جناب آقای هاشمی «حالا»! از لمس آن در جامعه به وجد آمده و اظهار خوشحالی می‌کند می‌تواند مبنای طرح چند سؤال در اذهان عمومی باشد.
مداقه در متن منتشر شده همین سخنرانی ایشان نشان می‌دهد که آقای هاشمی انتخاب آقای حسن روحانی در 24 خرداد سال 92 و ایضا کسب کرسی‌های قابل توجه مجلس شورای اسلامی و احیاناً مجلس خبرگان در انتخابات اسفند 94 را دلیل ارتقاء سطح آگاهی مردم می‌داند و به اندازه‌ای به این گزاره باور دارد که نمی‌تواند خوشحالی خود را از این اتفاق پنهان نماید.
البته خوشحالی دوستان انقلاب پس از ثبت هر انتخابات که عرصه مشارکت مردم و نشانه بلوغ سیاسی ملت است یک امر طبیعی است، ولی ما به ازای این خوشحالی احترام به رأی و نظر مردم و نتیجه انتخابات و همکاری با منتخب مردم در جهت انجام وظیفه و مأموریت اوست، اما شوربختانه در پرونده برخی‌ها در این کشور رفتار و مواضعی برخلاف این رویه ثبت شده است به طوری که از قبول نظر اکثریت سر باز زده و هزینه‌های جبران‌ناپذیری بر منافع ملی تحمیل کرده‌اند که البته انتظار می‌رود جناب هاشمی در حمایت و حراست از ساحت مردم‌سالاری دینی و حقوق مردم این رفتارهای ضد دموکراتیک را نیز که نمونه بارز و پرهزینه آن بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 در دامن برخی از خواص ثبت شد تقبیح بکنند!
ابراز خوشحالی دوستان انقلاب پس از ثبت هر انتخابات قانونی در تاریخ کشور یک انتظار طبیعی است اما هنر سیاسی بالاتر و ارزشمندتر از آن این است که وقتی رویکرد و انتخاب مردم، فرد یا جریانی متفاوت از فرد یا جریان مطلوب ما باشد و به عبارتی انتخاب مردم در خدمت منافع فردی و جناحی ما نباشد نیز خوشحال باشیم و یا حداقل اظهار خوشحالی نموده و به انتخاب مردم تمکین کنیم و همین حضور و انتخاب ملت را نیز محصول ارتقاء سطح آگاهی مردم بدانیم!