رحیم‌پور ازغدی در اصفهان: خون شیعیانی که توسط تکفیری‌ها ریخته می‌شود به گردن افراطی‌ها است

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به این که اشخاصی که به اهل سنت توهین می‌کنند افراطی هستند، گفت: خون شیعیانی که توسط جریان‌های تکفیری و وهابیت ریخته می‌شود بر گردن اشخاص افراطی است.

کد خبر: ۷۲۵۷

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۲۱:۲۳

به گزارش رسا، حسن رحیم‌پور ازغدی، روز یکشنبه در همایش بررسی ریشه‌های فکری جریان‌های افراطی در جهان تشیع، در تالار اهل بیت اصفهان، که به همت دفتر تبلیغات اسلامی استان اصفهان برگزار شده بود، گفت: با تعالیم اهل بیت، بیشترین مبارزات با افراطی گری در این مذهب صورت گرفت و مذهبی که همواره تحت فشار بوده، چرا که با انواع حکومت‌های غیرالهی مبارزه کرده است.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی اظهار داشت: جریان‌های افراطی بزرگترین خدمت را به وهابیت می‌کنند و هر شیعه‌ای که در دنیا به قتل می‌رسد به علت اعمال افراطی این افراد است و افراطی‌‌ها با رفتارهای غلط خود موجب تقویت جریان وهابیت می‌شوند، زیرا موجب می‌شوند از تشیع تصوری اشتباه و غلط در اذهان مردم شکل گیرد.
وی اهانت کنندگان به مقدسات را از دیگر گروه‌های ضربه زننده به اسلام خواند و تصریح کرد: وقتی که در دوران حضور اهل بیت و پیش از غیبت امام زمان مسائلی این گونه وجود داشته است دلیلی ندارد که در زمان غیبت شاهد این معضلات نباشیم، اولین هسته‌هایی که موجب شکل گیری بابیت و بهائیت شدند عده‌ای نماز شب خوان و طلبه جاهل بودند و قربانی‌های این جریان افراد نادان و جاهل هستند.
رحیم پور با بیان این که افراد جاهل و افراطی مذهب و مکتب را فدای خود می‌کنند، گفت: این افراد با مسائل دینی و معرفتی به صورت گزینشی برخورد می‌کنند و حتی برخی مسائل خارج از مذهب را در اولویت قرار می‌دهند که بدعت‌هایی که امروزه در جامعه مشاهده می‌کنیم نمونه این مسئله است و ما شاهد هستیم که بسیاری از سنت ‌ها از جاهای دیگر وارد جهان اسلام و مذاهب شده است.
رحیم‌پور ازغدی با بیان این که علما خود را فدای مذهب و مکتب می‌کردند، ابراز داشت: امروزه بسیاری از نماد‌ها و اصول مذهب به انزوا رفته است و بدعت‌‌ها و مسائل فرعی غیر مرتبط با دین در قالب اصل به نمایش درآمده و علت این مسئله این است که افرادی که به این مسائل دامن می‌زنند توجهی به دین و عقل و آیات قرآن و روایات ندارند و موارد کاربرد آنها ندارند زیرا گاهی اگر یک حدیث در زمان و مورد مناسب خود به کار نرود برداشتی که از آن می‌شود با حقیقت حدیث متفاوت است.