شعر

کد خبر: ۷۱۸۶۴

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۹:۲۷

سبزتر از بهار

قيصر امين پور
طلــــوع می کند آن آفتــاب پنهانـــــی
زسمت مشــرق جغــرافيــای عــرفـــانـــی

دوباره پلک دلم می پرد نشانه چيست؟
شنيده ام کــه می آيد کسـی به مهمانی

کسی که سبز تر است از هزار بار بهار

کسی شگفت کسی آنچنان که می دانی
کسی که نقطه آغاز هر چه پرواز است

تويـــی کــــه در سفــر عشق خط پـايـانـی
تويـی بهـانه آن ابر هـا کـه مــی گــريند

بيــــــا کــه صـاف شـود اين هـوای بـارانـی

کنـار نام تـو لنگـر گـرفت کشتی عشق
بيــا کــه ياد تــو آرامشـی است طـوفـانــی

تـــو از حـوالــی اقليـــم هـــرکجـــا آبــاد
بيـــاکــه می رود اين شهـــر رو به ويـرانـــی

بهار با تو درختی است

سلمان هراتی
تو از شکوفه پری از بهار لبریزی
تو سرو سبز تنی با خزان نمی ریزی
تو آفتاب بلندی ز عشق سرشاری
تو در خالی این شب ستاره می ریزی
تمام خانه پر از نور ناب خواهد شد
اگر به صبحدم ای آفتاب برخیزی
شبی که مرگ می آید به قصد کوچه عشق
چو بال شوق ز بالای ما می آویزی
بهار با تو درختی است بی نهایت سبز
دریغ و درد از این بادهای پاییزی
شبی چو ابر بیا تا به باغ خاطر من
چنان که با همه جان من در آمیزی