یا فاتحه انتخابات را بخوانید یا با فتنه‌گران مرزبندی کنید(نکته)

کد خبر: ۷۰۷۶۶

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۲۲:۱۲

علی اکبری
رفتار نجیبانه افرادی که در انتخابات اخیر، موفق به کسب آرای لازم برای ورود به مجلس نشدند و مقایسه آن با رفتار نانجیبانه برخی آقایان که زمینه‌ساز بروز فتنه 88 شدند، می‌تواند مبنای صدها تحلیل و کتاب قرار گیرد. هم‌طیفان برخی از آقایان که در انتخابات 88 تحمل پذیرش رأی مردم را نداشتند، از قانون سرکشی کرده و تصور نمودند که می‌توان با عربده‌کشی و قداره‌بندی، رأی مردم را به نفع خود مصادره نمایند. آنها از ابتدا نیز یقین داشتند که هیچ تقلبی صورت نگرفته و این دروغ تنها بهانه‌ای برای عدم تمکین به رأی مردم بود. ایستادگی نظام و ملت در مقابل این قانون‌شکنی باعث شد که تلاش این عده به فرجام نرسد. البته این گروه که شعار تقلب را سر می‌دادند با شرکت در انتخابات اخیر، به صراحت، دروغ خویش را آشکار نمودند و اثبات کردند که نظام، در آرای مردم خیانتی نمی‌کند؛ اما این که چرا حاضر نیستند به طور شفاف و علنی، خطا و دروغ بودن گفته خود در سال 1388 را مطرح نمایند، سؤالی است که برخی دولتمردان باید از «برادران عزیز» خویش پرسیده و آن را به مردم اعلام نمایند.
این اخلاق زشت که اگر مردم به ما رأی دادند، فرهیخته و توسعه یافته‌اند و اگر به دیگران اقبال نشان دادند، عقب‌افتاده و توسعه نایافته‌اند، اخلاق مستکبران و متکبران است؛ کم ظرفیت‌هایی که تصور می‌کنند از دماغ فیل افتاده‌اند و بهتر از همه مردم و بیشتر از همگان می‌فهمند. آقایانی که شعار توسعه سیاسی آنها باعث شد بعد از دولت اصلاحات، شاهد کمترین مشارکت مردم در انتخابات باشیم، بهتر است کمتر سخن بگویند. اگر مردم تهران را توسعه یافته‌ترین مردم کشور می‌دانیم، رأی مردم به جناح مقابل در دوره‌های قبلی را چگونه باید تفسیر کرد؟ مردم تهران در گذشته توسعه نیافته بودند و در یک دوره کمتر از سه ساله دولت فعلی به توسعه‌یافتگی رسیده‌اند؟ هنوز فراموش نشده که یکی از افراد محترم دارای منصبی عالی در دولت، صراحتاً اعلام کرد ما دلمان با منتخب مردم در سال 84 صاف نشد و به اصطلاح هیچ گاه او را به عنوان رئیس جمهور به رسمیت نشناختیم. این عبارت  را اگر بخواهیم ترجمه کنیم یعنی این که ما ارکان قانونی کشور و آرای مردم را با ملاک و معیار دلبخواه خودمان می‌سنجیم. اگر مطابق میل ما بود، فبهاالمراد و اگر نبود، تبعیت نخواهیم کرد.
مردم در انتخابات به دنبال حل مشکلات کشور هستند. آقای روحانی نیز اگر به جای شعار معروف چرخش همزمان سانتریفیوژها و اقتصاد، شعار توسعه سیاسی سر داده بود؛ قطعاً موفق به کسب آرا مردم نمی‌شد؛ بنابراین مطرح کردن مواردی غیر از این، به بیراهه رفتن است. مشکل کشور نشان دادن یا ندادن تصویر کسی که بسیاری از مشکلات کشور در این سال‌های اخیر، ناشی از حرکت نانجیبانه وی و همراهان وی بوده، نیست. اگر نظام اسلامی دارای رحمانیت نبود، اکنون فتنه‌گران 88 به جای حضور در استخر و سونا و بیمارستان خصوصی و... که اخبار آن منتشر می‌شود و یا شکنجه‌های فجیعی(!) همانند عدم اجازه برای شرکت در مراسم عروسی برخی آقازادگان، باید در محکمه عدالت به جرم محاربه، ‌محاکمه و مجازات می‌شدند و بهتر است رئیس جمهور به جای این که توان خود را صرف چنین مواردی نماید، به رفع مشکلاتی اهتمام کند که ملت را آزار می‌دهد. مشکلاتی از قبیل بیکاری، رکود و... که زمینه‌ساز بسیاری از ناهنجاری‌های اجتماعی شده است. آیا آمار بالای این ناهنجاری‌های اقتصادی و اجتماعی به نشان دادن تصویر یک فتنه‌گر که از بد حادثه، شما ایشان را برادر عزیز خود می‌دانید، وابسته است؟ بهتر نیست به جای تمسخر آراء مراجع رسمی کشور و... به این برادر عزیز خود بفرمایید که از رفتار نانجیبانه خود در انتخابات 88 و سال‌های اخیر از ملت عذرخواهی کرده و به آغوش نظام بازگردد؟
سران فتنه باید بدانند تا زمانی که خاضعانه از ملت عذرخواهی نکنند، امیدی برای بازگشت وجود نخواهد داشت. فتنه خط قرمز نظام است و رئیس جمهور با توجه به سوگندی که خورده که پاسدار قانون اساسی باشد، شایسته است بر سوگند خویش پایدار باشد و بداند که اگر این فتنه‌گران بدون عذرخواهی به جامعه برگردند، دیگر در هیچ انتخاباتی، آرامش و امنیت برقرار نخواهد بود و هیچ گروه مغلوبی، نتایج را نخواهد پذیرفت و بعد از هر انتخاباتی، نه آراء صندوق‌های رأی، بلکه لشکرکشی خیابانی تعیین کننده خواهد بود و به تعبیر واضح و آشکار در این صورت باید فاتحه هرگونه انتخاب و انتخابات را در جمهوری اسلامی خواند.