پروفسور درخشان:

اقتصاد با برجام و برداشتن تحریم‌ها رشد نمی‌کند

استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: نظام اقتصادی ما با برجام و برداشتن تحریم‌ها رشد نمی‌کند.

کد خبر: ۶۹۵۶۱

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۹۴ - ۲۱:۰۸

مسعود درخشان در گفت‌وگو با بسیج سازندگی با بیان اینکه اقتصاد مقاومتی پرتوی از اقتصاد اسلامی است، اظهار داشت: سیاست‌های اقتصاد مقاومتی باید در راستای مقاوم‌سازی اقتصاد ملی باشد. مقاوم‌سازی اقتصاد ملی در برابر تهدیدهای بالفعل ناشی از وابستگی چند دهه‌ای به درآمدهای نفتی، تهدیدات بالقوه داخلی، تهدیدات ناشی از سیاست‌های خصمانه قدرت‌های جهانی و تهدیدات ناشی از تحولات منطقه‌ای انجام می‌شود.
وی با بیان اینکه نظام اقتصادی ما با برجام و برداشتن تحریم‌ها رشد نمی‌کند، گفت: شرط استقرار اقتصاد مقاومتی این است که ما مدیریتی اتخاذ کنیم که علی‌رغم این تحریم‌های خصمانه باعث رشد و شکوفایی اقتصاد شود و ما را به اهدافمان برساند. مدیران اقتصادی باید دقیقاً مانند ناخدا کشتی اقتصاد را هدایت کنند.
درخشان ادامه داد: رهبر انقلاب اسلامی زیبا بیان فرمودند که «اقتصاد مقاومتی یعنی آن اقتصادی که به یک ملت امکان و اجازه می‌دهد که در شرایط فشار هم رشد و شکوفایی خودشان را داشته باشند»؛ اقتصاد مقاومتی در بستر بهینه الگوی اسلامی به پیشرفت می‌رسد. بعضی از مدیران ارشد اعتقاد دارند می‌توان رشد اقتصادی را از خارج کشور تهیه کرد. توسعه اقتصادی به شیوه غربی نباید با دلارهای نفتی وارد کشور شود و این سیاست اشتباه است. این تهدیدی برای سیاست‌های اقتصاد مقاومتی است. واردات کالاها نیز به سیاست های اقتصاد مقاومتی ضرر می‌زند، مانند دوران پهلوی که بسیاری از صنایع و کارخانجات به سمت تعطیلی رفت.
استاد دانشگاه علامه تأکید کرد: مونتاژ خودرو در داخل کشور به اشتباه توسعه صنعتی نام گرفته است. این باور غلطی است که اگر مظاهر توسعه را داشته باشیم، کشور ما پیشرفته است. این باور غلطی است که برای توسعه باید به دامن خودروسازی‌های جهان پناه ببریم که جز آلودگی چیزی ندارد. ورود خودروسازهای خارجی و واردات کالاها مانع تحقق اقتصاد مقاومتی است. تشکیل کلانشهرها با مهاجرت مردم از روستاها شکل گرفت و هم‌اکنون کلانشهرها فقط با درآمدهای نفتی اداره می‌شوند و این مسئله بحران‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را به دنبال دارد. دولت‌ها وقتی با این مشکلات مواجه شدند، بدون پرداختن به علت‌ها و بررسی‌ها به تسکین این مشکلات می‌پردازند.
درخشان درباره حمایت از تولید ملی گفت: دولت باید به طور جدی از واردات محصولات خارجی که مشابه داخلی دارد، پرهیز کند یا در صورت واردات، تعرفه بالا و مالیات سنگین بر آن وضع کند و درآمد ناشی از آن را بدون این که دخل و تصرفی در آن کند، به حمایت از تولیدات داخلی آن کالا اختصاص دهد.
همان‌گونه که در گذشته عالمان ما جایز نمی‌دانستند پولی که بابت وجوهات پرداخت شده در مصارف دیگری هزینه شود، در این‌جا هم باید همین‌گونه باشد که درآمدهای مربوط به مالیات و تعرفه‌ها را به سرعت برای حمایت از کالاهای داخلی اختصاص دهند و گشایش اعتبار کنند.
وی با بیان اینکه وابستگی اقتصاد ملی به اقتصاد سرمایه‌داری جهانی که از چندین دهه پیش از انقلاب اسلامی آغاز شده بود، با تزریق میلیاردها دلار درآمد نفتی به اقتصاد ملی بسیار گسترده‌تر و عمیق‌تر شده است، گفت: به همین دلیل تشخیص جبهه‌های جنگ اقتصادی در داخل کشور که ناشی از رویارویی نهادهای وابسته به اقتصاد سرمایه‌داری با مبانی اقتصاد اسلامی است، حتی برای بسیاری از کارشناسان و سیاست‌گذاران اقتصادی کشور نیز مشکل شده است.
از این منظر می‌توان گفت که دشمن اقتصادی در داخل بسیار خطرناک‌تر از دشمن خارجی است، زیرا ویژگی‌ها و مختصات دشمن داخلی چندان شناخته شده و آشکار نیست. پس یکی از وظایف اصلی دانشگاه‌ها تشخیص و تبیین همین ویژگی‌ها است.
استاد دانشگاه علامه اضافه کرد: دائمی بودن تعارضات و دشمنی‌های ذاتی نظام سرمایه‌داری با اقتصاد اسلامی که ریشه در غیر الهی بودن نظام سلطه جهانی دارد، ایجاب می‌کند که جهاد اقتصادی- که دفاع مقدس اقتصادی یکی از مظاهر آن است- امری دائمی در برنامه‌ریزی‌های اقتصادی نظام اسلامی باشد. با این وجود به نظر می‌رسد که نام‌گذاری یکی از سال‌ها به نام جهاد اقتصادی از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی، تذکر و هشداری به اقتصاددانان دانشگاهی و سیاستگذاران اقتصادی کشور است. این هشدار از تهدید دائمی استکبار جهانی خبر می‌دهد؛ تهدیدی که هم‌اکنون در اشکال جدید اما پیچیده‌تری ظاهر شده است.
وی تأکید کرد: پس از بحران مالی و اقتصادی سال 2008 میلادی، شواهد و قرائن بسیار زیادی از خطاهای جدی دستگاه نظریه‌پردازی غرب آشکار شده است؛ خطاهایی که ریشه در انحرافات موجود در مبانی آن نظام دارد.
با این که نظریات موجود اقتصادی نوعاً نویدبخش هستند، عدم تعادل‌ها و رکود اقتصادی و رشد اقتصادی شکننده و ناپایدار، وجه مشخصه بیشتر کشورهای پیشرفته صنعتی شده است.