اخبار ویژه

کد خبر: ۶۹۱۱۷

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۴ - ۲۱:۵۹

از بده‌ بستان با شهرام جزایری تا ائتلاف با طالبان در مجلس ششم
نایب رئیس مجلس ششم گفت: اصلاح‌طلبان می‌خواهند مجلسی را تشکیل بدهند که حامی قانون‌شکنی، فساد، جنگ و تحریم نباشد.
به گزارش ایلنا محمدرضا خاتمی، با اشاره به فضای انتخاباتی کشور گفت: متاسفانه انتخابات در شرایطی نابرابر در حال برگزاری است. دست اصلاح‌طلبان برای ورود این میدان آن چنان پر نیست ولی به خاطر علاقه به جمهوری اسلامی ایران و پایبندی به اصول دموکراسی علیرغم همه مشکلات و محدودیت‌ها وارد میدان انتخابات شده‌اند.
وی با بیان اینکه اصلاح‌طلبان می‌خواهند مجلسی را تشکیل بدهند که حامی قانون‌شکنی، فساد، جنگ و تحریم نباشد، تصریح کرد: این مجلس باید در عین انجام وظایف خود و نظارت بر دولت و سایر نهادهای حاکمیتی همراه خوبی برای دولت یازدهم برای از بین برداشتن محدودیت‌ها و مشکلات باشد تا حاصل آن گشایش در معیشت مردم فضای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و همچنین گشایش‌های بیشتر در سیاست‌های خارجی باشد.
این اظهارات در حالی است که اولا مجلس ششم آلوده به بزرگ‌ترین مفاسد اقتصادی - از ریاست بهزاد نبوی بر یک شرکت نفتی با رانت 8 میلیارد دلاری تا رشوه‌های کلان و هنگفت شهرام جزایری به شماری از نمایندگان این مجلس بود. ثانیا بزرگان همین مجلس و حامیان آنها در رسانه‌های اصلاح‌طلب با صراحت‌ می‌گفتند شعارهای ما در انتخابات، توسعه سیاسی بوده و بنابراین نباید مردم، انتظارات اقتصادی از مجلس داشته باشند. ثالثا برخی از نمایندگان همین مجلس صراحتا خواستار حضور در کنار طالبان و جنگ با آمریکا بودند؛ که مشابه آن قبلا در حمله آمریکا به عراق و خالد بن ولید توصیف شدن صدام از سوی جریان موسوم به چپ پیش آمده بود. مجلس ششم همچنین با تسلیم‌طلبی باعث گستاخی و طلبکاری و فشار آمریکا و غرب علیه ایران شد و سرانجام  برخی اعضای آن در آمریکا و اروپا پناهندگی گرفتند. اهمیت خیانت‌های مجلس ششم و برخی دست‌اندرکاران آن نظیر رضا خاتمی به حدی بود که اروپایی‌ها با اشاره به رد صلاحیت‌ همین‌ ها در انتخابات مجلس هفتم مدعی شدند این انتخابات را به رسمیت نمی‌شناسند.

«بله به سرمایه‌داری و نه به دموکراسی» /ترجیح اوباما در انتخابات ایران
یک روزنامه آمریکایی نوشت، ترکیب هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی هسته اصلی حزبی را تشکیل می‌دهند که اوباما امیدوار به پیروزی آن در انتخابات آتی ایران است.
نیویورک‌پست می‌نویسد: دولت اوباما در اتخاذ سیاست نرم خود در برابر ایران این توجیه را دارد که نشان دادن حسن‌نیت در برابر ایران می‌تواند به میانه‌روهای ایران فرصت حضور پررنگ‌تر در بدنه قدرت را فراهم ساخته و امید تغییر رفتار دولت ایران را همچنان برای واشنگتن‌ زنده نگه دارد. روز جمعه و همزمان با برگزاری انتخابات مجلس و خبرگان رهبری نتیجه این تئوری مشخص خواهد شد. سوال اینجاست که میانه‌روهایی که اوباما به آنها امیدوار است چه کسانی هستند؟ شعار حزب منتسب به رفسنجانی «بله به سرمایه‌داری، نه به دموکراسی» است.
این روزنامه می‌افزاید: ترکیب هاشمی‌رفسنجانی و حسن روحانی هسته اصلی حزبی را تشکیل می‌دهند که اوباما امیدوار به پیروزی آن در انتخابات آتی ایران است. این دو نفر سابقه پوشیدن لباس میانه‌روها را دارند. در سال 1985-86 آنها حتی دولت ریگان را متقاعد ساختند که می‌توانند به بسته‌ شدن فصل انقلاب در ایران کمک کرده و ایران را به سمت شرایط عادی هدایت کنند. هر سه نفر در مذاکرات محرمانه‌ای که به رسوایی‌های ایران گیت منتهی شد نقش داشتند.
این حزب همواره تحت تاثیر مدل چینی ایجاد شده توسط دنگ ژیائوپنگ و افراد بعد از وی در دهه 1980 و 90 قرار داشته‌اند. مدل چینی بر این اصل استوار است که هر چند ورود دموکراسی غربی برای مللی که در سیستمی پدرسالارانه زندگی می‌کنند، دردناک و به صورت بالقوه خطرناک است اما اتخاذ سرمایه‌داری هم نسبتا آسان و هم به شدت سودآور است.

دولت در مرحله محاسبه است یا رویش نمی‌شود نرخ رشد را اعلام کند؟!
درحالی که در آخرین ماه سال نرخ رشد اقتصادی 94 هنوز هم اعلام نشده، رئیس بانک مرکزی می‌گوید: هنوز در مرحله محاسبات نرخ رشد اقتصادی هستیم. این درحالی است که نرخ رشد اقتصادی به شکل فصلی (هر 3 ماه یکبار) باید اعلام شود.
روزنامه فرهیختگان در این‌باره نوشت: «هنوز در مرحله محاسبات نرخ رشد اقتصادی هستیم.» این پاسخی بود که ولی‌الله سیف، رئیس کل بانک‌مرکزی به انتقادها نسبت به تأخیر دولت در اعلام نرخ رشد اقتصادی بیان کرد.
فرهیختگان افزود: به گفته سیف دلیل این تأخیر به دلیل ابهامات در محاسبه نرخ سود بانکی است. آن‌طور که رئیس کل بانک مرکزی گفته است «هنوز نتوانسته‌ایم این نرخ را اعلام کنیم، اما امیدوارم هرچه سریع‌تر این موضوع انجام و اعلام شود.» پیش‌تر برخی منتقدان نسبت به آنچه «محرمانه‌سازی» آمارها از سوی دولت خواندند، انتقاد کرده بودند.
بنابر برخی گزارش‌ها، نرخ رشد اقتصادی امسال 2 درصد منفی بود و در حقیقت رکود کامل حاکم بوده است.

دولت یازدهم رکورد همه دولت‌ها در خلق نقدینگی را شکست!
حجم نقدینگی از ابتدای دولت یازدهم تاکنون معادل تمام دوران ماقبل آن افزایش یافته است.
به گزارش مشرق، براساس جدیدترین آمار که رئیس کل بانک مرکزی اعلام کرد، حجم نقدینگی در پایان دی ماه امسال به حدود 950 هزار میلیارد تومان رسیده است. براساس آمارهای رسمی بانک مرکزی، حجم نقدینگی در ابتدای دولت یازدهم (ابتدای مرداد 1392) حدود 479 هزار میلیارد تومان بود.
افزایش حجم نقدینگی به 950 هزار میلیارد تومان به معنای آن است که این شاخص در 2/5 سال دولت یازدهم تقریباً 2 برابر شده است.
به عبارت دیگر نقدینگی ایجاد شده در ایران از زمان جمع‌آوری آمارهای پولی در کشور در قبل از انقلاب (1352) تا مرداد ماه 1392 و روی کار آمدن دولت روحانی، 479 هزار میلیارد تومان بوده است.
حال آن که دولت روحانی در 2/5 سال ابتدایی خود تقریباً معادل همه دولت‌های قبل از خود، نقدینگی جدید به اقتصاد کشور تزریق کرده است (بیش از 471 هزار میلیارد تومان).

فائزه در آمریکا مأموریت مهدی در انگلیس را پی می‌گرفت؟!
فائزه هاشمی در سفر به آمریکا، در خانه یکی از افراد بازداشتی اقامت داشته است.
سایت خودنویس (وابسته به نیک‌آهنگ کوثر رفیق گرمابه و گلستان مهدی هاشمی در سازمان بهینه‌سازی مصرف سوخت) ضمن انتشار این خبر نوشت: فائزه هاشمی، که از منظر عمومی، پیشروترین فرد خانواده رفسنجانی است، در سال‌های بعد از انقلاب بیشتر از برادران و خواهرانش، حتی مهدی، به سفر رفته است. او که معمولاً دلایل سفر خود را اعلام نمی‌کند، در سال 2012 به اسم انجام فعالیت‌های مرتبط با المپیک لندن، سر از جلسه راستی‌آزمایی برادرش درآورد.
یک منبع هفته پیش به خودنویس گفت که فائزه هاشمی در آمریکا، مهمان خانواده‌ای است که فرزندشان در ایران زندانی است و علیزاده طباطبایی، وکیل مهدی هاشمی، وکالت او را نیز برعهده گرفته است.
حضور فرزند هاشمی در ایالات متحده همزمان با انتخابات نمی‌تواند بدون دلیل باشد. مهدی هاشمی، سال‌ها پیش به سردبیر خودنویس گفته بود که همه کارها در خانواده ]هاشمی رفسنجانی[ تقسیم شده است و هر کسی وظیفه خودش را دارد.
به گزارش خودنویس، خانم هاشمی اما به باشگاه خبرنگاران جوان گفته است: «سفر من به آمریکا چنین معنایی ندارد. اکنون اگر کسی بخواهد از آن سوی مرزها دستوری بگیرد، نیازی ندارد به آن کشورها سفر کند. چرا که وسایل ارتباطی به قدری پیشرفته شده که دیگر نیازی به چنین سفرهایی وجود ندارد.» این مسئله اما وجود دارد که کلیه ارتباطات خانواده هاشمی در داخل، تحت نظر است و تجربه انجام مذاکرات و گفتگوها با افرادی خارج از کشور، همیشه از سوی فائزه هاشمی انجام گرفته است.
به گفته یک منبع خودنویس، خانم هاشمی در سال 1389 و در زمان حضور برادرش در دوبی، با مهدی به شکل ویدیویی گفت‌وگو کرد، اما این گفت‌وگوها هیچ گاه منتشر نشد. با توجه به حضور برخی شرکای قدیمی وی در آمریکای شمالی، باید دید تقسیم وظایفی که منتهی به سفر فائزه به آمریکا شده، چیست. از طرف دیگر، حمایت برخی چهره‌های اصلاح‌طلب ساکن آمریکا از فهرست هاشمی رفسنجانی در مجلس خبرگان، ممکن است از سوی فائزه هاشمی بدون پاسخ نمانده باشد.
خودنویس می‌افزاید: فائزه هاشمی روابط بسیار خوبی با برخی از رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری در نیویورک دارد. البته نهادهایی که سوابق نقض حقوق بشر در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی را زیر سؤال نبرده‌اند.
یادآور می‌شود مهدی هاشمی قبل از بازگشت به ایران، مدت طولانی در انگلیس اقامت داشت که در پوشش سرکشی به دفاتر دانشگاه آزاد در خارج صورت گرفت.

مشاور لاریجانی: حضور جلالی در لیست اصلاح‌طلبان باعث تأسف است
حسین شیخ‌الاسلام، مشاور امور بین‌الملل رئیس مجلس می‌گوید: حضور جلالی در لیست اصلاح‌طلبان باعث تأسف است.
شیخ‌الاسلام در جریان نشست خبری، در پاسخ به این سؤال که چرا هیچ کس از طیف علی لاریجانی در لیست ائتلاف اصولگرایان نیست و چرا جلالی در لیست اصلاح‌طلبان قرار دارد اظهار داشت: رقابت‌های انتخاباتی ما را دچار این سردرگمی کرده و خطوط با هم خلط شده است در حالی که ما نیاز به شفافیت داریم تا مردم به خوبی همه را بشناسند اما این خلط مرزها از شفافیت کم کرده است. ائتلاف باید بر اساس اصولی باشد و این جای تأسف است.
آن گونه که «خبر آنلاین» نوشته، وی افزود: در رابطه با برجام از ابتدا نظرم این بود که باید به مجلس برود. چون این یک توافق است و با اینکه نام این توافق عوض شود اما ماهیت آن عوض نمی‌شود. من مصاحبه‌ای کردم که در آنجا گفتم که برجام باید به مجلس برود. آقای لاریجانی آن را دید و برای من خصوصی یادداشت نوشت که چرا شما این حرف را می‌زنید. من هم برای ایشان توضیح دادم. اما ایشان گفت: درک من از قانون اساسی این نیست که تو می‌گویی. من فکر می‌کنم دست آقا را باید باز بگذاریم تا ایشان تصمیم بگیرد. بعد هم گفت: تو مشاور من هستی و این تلقی می‌شود که این حرف‌ها حرف من هم هست.
مشاور سیاست خارجی رئیس مجلس ادامه داد: این حرفها بود تااینکه آمریکا تصمیم گرفت برجام را به کنگره ببرد. وقتی این اتفاق افتاد دوباره با آقای لاریجانی صحبت کردم و گفتم حالا که این اتفاق افتاده بد است که ما برجام را به مجلس نبریم. گفتم حالا می‌توانم حرف‌هایم را بزنم؟ ایشان گفت: این حرف‌ها را نگو چون دست مرا می‌بندی. من هم حرفی نزدم. تا اینکه حضرت آقا همان حرفی را زد که من می‌خواستم بگویم. یعنی ایشان فرمودند؛ برجام باید در مجلس بررسی شود.

اپوزیسیون: انتخابات را تحریم می‌کنیم اما مردم به ما محل نمی‌گذارند
پس از سازمان تروریستی منافقین، ابوالحسن بنی‌صدر و شیرین عبادی، رضا ربع پهلوی نیز خواستار تحریم انتخابات شد.
فرزند ناکام محمدرضا پهلوی در بیانیه‌ای مدعی شد رأی ندادن خود یک رأی است و با رأی ندادن می‌توانیم به جهان نشان دهیم که رأی ما «نه» به جمهوری اسلامی است.
وی مدعی شده «پرهیز از شرکت در انتخابات می‌تواند شروع حرکتی برای نه گفتن به جمهوری اسلامی باشد».
همچنین بنی‌صدر رئیس جمهور مخلوع که پیش از این خواستار تحریم انتخابات شده بود ادعا کرده انتخابات مهندسی شده است. وی به رادیو عصر جدید گفته «مردم پای صندوق‌ها می‌روند تا بگویند ما فاقد هرگونه حقی هستیم»(!)
از سوی دیگر فرج سرکوهی از عناصر فراری در سایت اخبار روز نوشت: انتخابات مسئله ما نیست و مسئله حکومت و جناح است. وی در عین حال درباره تحریم انتخابات اذعان کرد: تحریم انتخابات هنگامی مؤثر است که اکثریت رأی‌دهندگان به آن بپیوندند اما در موقعیت کنونی، تحریم جز واکنشی منفعل نیست و بی‌مخاطب است. چرا که نیروهای فراخوان دهنده، با لایه‌های مهم جامعه پیوند بالفعل و مؤثر و واقعی ندارند و اکثریت مردم بی‌اعتنا به فراخوان تحریم، در انتخابات شرکت می‌کنند.
وی درباره فراخوان شرکت نیز می‌نویسد: این نیروها مردم را به رأی دادن به این و آن جناح حکومتی فرا می‌خوانند. چنین فراخوانی به معنای آن است که فراخوان دهنده؛ هویت مستقل سیاسی و برنامه مستقل نداشته، مخاطبان فرضی خود را به گرایش‌های حکومتی حواله داده، خود را به عنوان نیروی سیاسی نفی و به دنباله‌رو جناح‌های حکومتی تقلیل می‌دهد. فراخوان شرکت نیروهای غیرحکومتی نیز چون فراخوان تحریم بی‌مخاطب است چرا که این نیروها نیز، چون نیروهای فراخوان تحریم، با هیچ لایه‌ای از جامعه پیوند بالفعل، مؤثر و واقعی ندارند.
سرکوهی می‌افزاید: فراخوان شرکت در انتخابات کنونی به «حاشیه کمیک یک تراژدی بی‌رمق» بدل شده است. اینان مردم را فرا می‌خوانند که به پنج یا شش نفر در انتخابات خبرگان رأی ندهند و گمان می‌کند که چنین اقدامی، «پیامی قوی» است به حکومت و حکومتی که جنبش سبز بدان گستردگی را سرکوب کرد، این پیام را جدی می‌گیرد.
سرکوهی می‌نویسد: به نظر من انتخابات مسئله نیروهای دموکراسی‌خواه، آزادی‌خواهان طرفدار عدالت اجتماعی، چپ‌ها، روشنفکران مستقل و... نیست. گرایش‌هایی که به عنوان غیر خودی و غیر حکومتی از فعالیت سیاسی مستقل، از حق نامزد شدن، از آزادی بیان و... محروم‌اند، در انتخابات جا و نقشی ندارند.