با نگاه به آخرت فریب دنیا را نخورید!(حکایت خوبان)

کد خبر: ۶۸۳۷۵

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۹:۱۱

«ضرار بن ضمره ضبایی» از یاران امام علی(ع) به شام رفت و بر معاویه وارد شد. معاویه از او خواست ازحالات امام بگوید: او گفت: علی(ع) را درحالی دیدم که شب، پرده‌های خود را افکنده بود، و او در محراب ایستاده، محاسن را به دست گرفته، چون مارگزیده به خود می‌پیچید، و محزون می‌گریست و می‌گفت: «ای دنیا!! ای دنیای حرام! از من دور شو، آیا برای من خودنمایی می‌کنی؟ یا شیفته من شده‌ای تا روزی در دل من جای گیری؟ هرگز مباد! غیر مرا بفریب، که مرا در تو هیچ نیازی نیست، تو را سه طلاقه کرده‌ام، تا بازگشتی نباشد، دوران زندگانی تو کوتاه، ارزش تو اندک، و آرزوی تو پست است. آه از توشه اندک، و درازی راه و دوری منزل، و عظمت روز قیامت!» (1)
____________________
1- نهج‌البلاغه- حکمت 77