استراتژهای فرهنگی یک نیاز اساسی!

آیا سینمای ایران از عمق نفوذ استراتژیک برخوردار است؟!

کد خبر: ۶۷۸۰

تاریخ: ۰۷ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۸:۵۰

پژمان کریمی
عمق استراتژیک  را به زبان ساده می توان  به  قلمرو  دربرگیری مخاطب وگستره حجم تاثیر گذاری و میزان مقبولیت آرمانهای کلان تعیین کننده یک  اندیشه یا یک ملت یا یک حکومت، تعبیر کرد.
این واژه دارای مصارف نظامی است اما امروزه به‌واسطه واقعیت پررنگ و  کاربست جدی جنگ نرم، می تواند در حوزه رسانه و فرهنگ وسیاست نیز قابل طرح و  بررسی و کاربرد تلقی شود.
در میان هنرها  و نیز رسانه ها،بیشتر سینما ست که  به سبب جذابیت، راه هموار تری برای نفوذ تاثیر گذار و بلکه مانا ،در میان و پهنه اذهان می‌یابد.از همین رو،سینما در کشورهای توسعه یافته ،حامل فرهنگ (مهاجم) و مجهز به نگره ها و پیا م های سیاسی است.
امروزه سینمایی موفق تر ارزیابی می شود که محتوایی تدقیق شده را با ساختار یا به تعبیری رنگ و لعابی درست و پذیرنده را به مخاطبان کلان به شیوه ای کارگر انتقال دهد.این جاست که عمق نفوذ استراتژیک معنا می یابد.
تردید نکنیم؛اینک یکی از راه های تامین و تضمین امنیت و منافع ملی ،گستراندن عمق نفوذ استراتژیک برای یارگیری و بستن مجاری و مبادی ورود فرهنگ های مهاجم و دور کردن خط مقدم اجرای توطئه های رسانه ای و فرهنگی  و سیاسی است.
هالیوود با تولید سالانه 700تا یک هزار  فیلم و دارای بیش از یک و نیم میلیارد مخاطب ، بیشترین عمق استراتژیک را در سطح جهان از آن خود کرده است.
ممکن است برخی بگویند سینمای هند با تولید سالانه  بیش از یک هزار فیلم و داشتن بیش از  دو میلیارد و نیم مخاطب در مرتبه پیش از هالیوود قرار دارد، اما فراموش نکنیم که بالیوود یا همان سینمای هند، غیر سیاسی و به دور از اهداف و غایات فرهنگی است و بیشتر دارای مخاطب یا مصرف داخلی است.برعکس هالیوود که با عرضه محتوای سیاسی و افق های فرهنگی (لیبرالی)پیش از مخاطب داخلی دریافتگر خارجی را نشانه گرفته است.  سینمای ایران اما هنوز دارای عمق نفوذ استراتژیک نیست.این یک واقعیت مسلم و روشن است.
شاید منتقدین و برخی از اهالی سینما با پیش کشیدن نام بعضی از آثار تحسین شده در محافل فرهنگی و در واقع سیاسی – فرهنگی غرب ،محبوبیت و شهرت سینمای ایران را به رخ بیاورند و از آن به عنوان مصادیق عمق استراتژیک سینمای ایران یاد کنند . با این وصف ،آیا نمی توان پرسید کدام فیلم تحسین شده در محافل بین المللی حامل سیاستهای آرمانی و کلان  کشورمان است؟
کدام یک مخاطبان کلان دارند؟
کدام یک سبب ساز تغییر نگرش مخاطب فرامرزی شده است؟
کدام یک اقتدارفرهنگی و سیاسی ایران را به رخ کشیده است؟
کدام یک بر گستره ی مخاطب سینمای ایران افزوده است ؟
کدام یک واتاب افتخارات ایرانی است؟
کدام یک...؟
نمایش و تحسین چند فیلم که صرفا بر پایه چرک نویسی از واقعیت ایران و ایرانی ،در فرامرزها نامبردار شده است،نه تنها افتخار نیست و عمق استراتژیک سینمای ایران را رقم نمی زند بلکه سینمای ایران را در دایره ی سترونی و دوری از ارزشهای ملی و دینی مهار می کند. برای داشتن سینمای استراتژیک به استراتژیست‌های فرهنگی یا برنامه ریزان و در عین حال مجریان مبارز فرهنگی نیاز داریم.