عوامل دربار در محکمه انقلاب(کتاب انقلاب)

کد خبر: ۶۷۴۷۰

تاریخ: ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۱

جلد 20 از مجموعه نيمه پنهان تحت عنوان «انتهاي تاريكي» با موضوع «عوامل دربار در محكمه انقلاب» به اهتمام مركز پژوهش‌هاي موسسه كيهان منتشر شده است.
كتاب «انتهاي تاريكي» شامل شرح حال و زندگي‌نامه سه تن از كارگزاران و وزراي رژيم پهلوی در عرصه‌هاي آموزش، سياست و مديريت جامعه است؛ كساني كه در ماه‌هاي ابتدايي انقلاب بنا بر حكم دادگاه‌هاي انقلاب اسلامي به مجازات اعدام محكوم شدند. در بخش اول زندگي «منوچهر آزمون» از دوران تولد، نفوذ در كنفدراسيون دانشجويان خارج از كشور به عنوان نفوذي ساواك، بازگشت به ايران به عنوان مدرس كلاس‌هاي آموزشي سازمان اطلاعات و امنيت كشور، غارت اموال اوقافي، نمايندگي مجلس، رسيدن به پست وزارت و ...مورد بررسي قرار مي‌گيرد. بخش دوم با عنوان قاجارزاده‌اي كه نوكر پهلوي شد به زندگي «غلامرضا نيك‌پي» شهردار تهران در رژيم شاه اختصاص يافته است. در بخش سوم و پاياني نيز به زندگي «فرخ رو پارسا» به عنوان مهره بهائيان در عرصه تعليم و تربيت رژيم شاه پرداخته مي‌شود. در تنظيم و تأليف اين اثر كوشش شده كه با بي‌طرفي كامل و پرهيز از افراط و تفريط و به دور از هرگونه حب و بغض شخصي و تنها براساس مستندات و شواهد محكم و قابل اتكا، آغاز و فرجام زندگي اين سه چهره مورد قضاوت تاريخ قرار گيرد. كتاب حاضر در يكصد و يازده صفحه به همراه بخش تصاوير و اسناد در شمارگان 3300 نسخه توسط انتشارات موسسه كيهان در اختيار علاقه‌مندان و تاريخ‌پژوهان قرار گرفته است.
در بخشی از کتاب آمده است: وقتی حسنعلی منصور کشته شد شاه، امیر عباس هویدا وزیر دارائی کابینه او را مامور تشکیل دولت جدید نمود و نخستین کابینه این فرد در 11 بهمن 1342 معرفی شد. هویدا نیز غلامرضا نیک‌پی را بار دیگر در شمار دولتمردان قرار داد و پست معاونت نخست‌وزیری را به وی واگذار کرد. هویدا در نامه‌ای به تاریخ 29/10/43 خطاب به نیک‌پی می‌نویسد: «دوست بسیار عزیزم جناب آقای دکتر غلامرضا نیک‌پی معاون نخست‌وزیر، من هیچ‌گاه صمیمیت و همبستگی آن دوست و همکار خود را فراموش نمی‌کنم و از اینکه در کنار هم به خدمت شاهنشاه معظم و ملت عزیز ایران همکاری داشته‌ایم به خود می‌بالم...
ارادتمند امیر عباس هویدا
گفتنی است غلامرضا نیک‌پی از مهر 1348 تا سال 1356 شهردار تهران بود. نیک‌پی در این مقام با اجرای طرح محدوده تهران عملا دست به فجیع‌ترین جنایات زد و خانه بسیاری از مردمان زحمتکش را در مناطق فقیرنشین جامعه بر سرشان خراب کرد. وی در این مسند در خدمت اشراف و درباریان و کلان سرمایه‌داران بود و با قرار دادن اراضی آنان در داخل محدوده تهران موجبات ثروتمند‌تر شدن بیش از پیش آنان را فراهم آورد و در همین حال بدون هیچ ترحمی خانه‌های خارج از محدوده را ویران می‌کرد.