شایع‌ترین محل زخم‌پای دیابتی

کد خبر: ۶۴۷۵۵

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۱

یک متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به اینکه دیابت یا مرض قند از بیماری‌های شایعی است که می‌تواند مشکلات جدی برای اندام‌ها ایجاد کند، گفت: یکی از این مشکلات زخم‌های مزمن و مقاوم به درمان است که به طور معمول در پای این بیماران ایجاد می‌شود. این عارضه را «پای دیابتی» می‌گویند.
حمیدرضا نجاری، گفت: درمان زخم‌های دیابت در پا بسیار مشکل است و این زخم‌ها یکی از علل مهم قطع عضو در اندام تحتانی هستند.
وی با بیان اینکه به طور متوسط بعد از گذشت 10 سال از ابتلا به دیابت، عوارض در بیمار دیابتی دیده می‌شود، اضافه کرد: به علت اختلال در انتقال حس و عدم احساس درد، شخص متوجه آسیب‌های وارده، نمی‌شود و هرگونه زخم یا آسیب، زمینه را برای بروز زخم و آسیب بافت سنجی فراهم می‌کند.
این متخصص بیماری‌های عفونی، گرمی، تورم، قرمزی، و خروج ترشحات چرکی را علائم شاخص عفونت دانست و افزود: به دلیل اختلال در عروق محیطی بیماران دیابتی، خون‌رسانی عضو به خوبی انجام نمی شود و ممکن است گرمی و قرمزی، مشاهده نشود.
نجاری یادآور شد: درد به صورت بارز در این بیماران وجود ندارد و همین عوامل، زمینه‌ساز تشخیص دیررس و پیشرفت زخم می‌شود و شاخصه بارز زخم دیابتی، ترمیم با تاخیر زخم است. وجود هرگونه زخم مزمن و بدون ترشح درپا، لمس نشدن عروق محیطی و مختل شدن حس درد و حرارت، آغازگر ایجاد پای دیابتی است.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین گفت: برجستگی‌های استخوانی به ویژه برجستگی در قاعده انگشت اول پا و مواضعی که بیشترین تماس پوست با سطح خارجی را دارد، شایع‌ترین محل برای ایجاد زخم هستند. بنابراین بیماران نباید هیچ‌گاه با پای برهنه و بدون کفش راه بروند و در داخل منزل هم باید کفش یا دمپائی طبی بپوشند.
نجاری با سفارش به اینکه بیماران باید در انتخاب کفش خود دقت کنند، اظهار داشت: افراد باید شست‌وشوی روزانه فقط با آب و صابون را انجام دهند و زخم را دستکاری نکنند، این متخصص بیماری‌های عفونی با تاکید بر اینکه بهترین اقدام در این زمینه، پیشگیری است، در عین حال درمان آنتی‌بیوتیکی را متناسب با میزان وسعت زخم، طول مدت ایجاد، میزان درگیری عضو و وجود علائم عفونت برشمرد و گفت: در کمترین حد عفونت، بیمار باید حداقل دو تا سه هفته، آنتی‌بیوتیک مصرف کند و درمان را خودسرانه قطع نکند.
نجاری با تاکید بر اینکه پانسمان طبق نظر پزشک مجاز است، گفت: در زخم‌های حاوی ترشحات، باید از پانسمان خشک استفاده کرد تا ترشحات کاهش یابد و در زخم‌هایی که ضخامت پوست افزایش یافته و مانند میخچه شده است، از پانسمان مرطوب استفاده شود تا پوست را نرمتر کند.