پرسش‌های عاشورایی از آیت‌الله بهجت(ره)

کد خبر: ۶۱۴۷۶

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۹۴ - ۱۹:۳۴

عظمت واقعه عاشورا و نمایش بی‌نظیر فضایل الهی اهل‌بیت علیهم‌السلام در مقابل دشمنان خدا و رسول او موجب شد که این رویداد عظیم از جهات گوناگون از دیگر رویدادهای بزرگ عالم متمایز شود؛ مصیبتی که پیش از وقوعش، ملائکه الهی و انبیا و اوصیا (ع) در سوگ آن نشستند و پس از وقوع آن نیز ائمه هدی (ع) به یادآوری این مصیبت بزرگ پرداختند و مجالس عزا برپا کردند.
نوشتاری که در ادامه می‌خوانید برگرفته از کتاب «رحمت واسعه» شامل مجموعه گفتارهای عاشورایی آیت‌الله محمدتقی بهجت است که به نقل از فارس تقدیم خوانندگان عزیز می‌شود:
* آیا همان طور که در دعا جایز است، در زیارت هم مکلف می‌تواند ائمه اهل‌بیت(ع) علیهم‌السلام را به هر عبارتی که می‌خواهد زیارت کند؟
اگر چنین کاری صحیح است، آیا فضیلت زیارات وارده (زیاراتی که در روایات آمده است) را دارد؟ یا در این باره حتماً باید به روایات مأثور از ائمه علیهم‌السلام مقید بود؟
زیارت به هر عبارتی که بر زبان جاری شود و با مضمون صحیح و حال صداقت با قلب موافقت داشته باشد، جایز است؛ اگرچه احوط و اولی عدم تعدی از زیارات وارده از اهل‌بیت(ع) است؛ چراکه آنها، خود، به حقشان آگاه‌ترند.
* درصورتی که سجده در مقابل قبور ائمه علیهم السلام موجب توهین مذهب شود یا عده‌ای تصور کنند که سجده برای امام یا امامزادگان انجام گرفته، جایز است؟
اگر عنوان ثانوی مثل وهن مذهب پیدا کرده است، عنوان را مراعات نمایند.
* آیا سجده در مقابل قبور امامان و امامزادگان جایز است؟
اگر برای خدا سجده کند، مانع ندارد، هرچند مقابل قبور باشد و اگر برای غیرخدا سجده کند، جایز نیست.
* بوسیدن زمین، در مقابل حرم و عتبه مقدسه چه حکمی دارد؟
مجرد بوسیدن زمین و عتبه‌بوسی، سجده نیست و مانع ندارد.
* آیا پیاده‌روی از مسافت‌ها بسیار دور به مشاهد مشرفه متعلق به اهل‌بیت(ع) اعم از معصومین علیهم‌السلام و غیرمعصومین اشکال دارد؟
اگر این پیاده‌روی ضرری نداشته باشد، در تعظیم و بزرگداشت کسی که به زیارت او می‌روند، رساتر و بهتر است.
*آیا پیاده رفتن با مشکلات و زحمات مورد رضایت ائمه علیهم السلام هست؟
چنانچه قابل تحمل شخص باشد، بلی؛ «افضل الاعمال احمزها»؛ برترین اعمال، دشوارترین آنهاست.
* تربت‌هایی که از کربلا می‌آورند، اگر از اطراف حرم مطهر نباشد، آیا احترام آنها واجب است؟
احترام آن رعایت می‌شود، ولی احکام تربت را ندارد.
* خوردن مقداری از خاک که در بازار به نام تربت مطهر سیدالشهدا(ع)به فروش می‌رسد، چه حکمی دارد؟
اگر اطمینان دارد که از قبر مطهر آن حضرت یا از اطراف آن برداشته شده، به نیت شفا به اندازه یک نخود اشکال ندارد.
* آیاخوردن تربت رسول‌اکرم (ص) و ائمه (ع) همانند تربت امام حسین(ع) جایز است؟
مظنون این است که خوردن تربت حضرت رسول اکرم (ص)  و سایر ائمه طاهرین (ع)برای شفا، در این حکم مثل تربت امام حسین(ع) باشد؛‌ اگرچه احوط این است که آن را در آب مخلوط کنند، به‌طوری‌که مستهلک شود.
* آیا زنان با داشتن عذر شرعی می‌توانند زیارت عاشورا بخوانند؟
بله، می‌توانند (هرچند نماز زیارت نمی‌خوانند).
* نظر شما درباره شعائر حسینی و کسانی که می‌گویند این شعائر مراسمی است که چون در زمان ائمه اطهار (ع)نبوده است، مشروعیت ندارد، چیست؟
هر آنچه موجب یادآوری مصائب امام حسین(ع) شود از شعائر الهی است و تا زمانی که با فعلی که به خودی خود حرام است، انجام نشود، خداوند و رسول او (ص)  آن را دوست دارند. این امر با توجه به روایات و به حسب سیره اهل حق، ثابت است و (دیگر) به اینکه برای جاهلان یا معاندان ثابت نیست، توجهی نمی‌شود.
این امر درمورد مصائب سایر معصومین (ع) نیز جاری است. برپایی مجالس عزا در ایام حزن ایشان با ذکر مصائب آن حضرات(ع)مانند برپایی مجالس شادی با ذکر مسرات ایشان است و فرقی بین این دو نیست.
* نظر شریف حضرت عالی درباره مراسم حسینی چیست؛ در صورتی که با لطمه(سینه زدن) شدید یا گریه بسیار زیاد باعث ضرر به خود شود؟
آن مقدار از لطمه(سینه زدن) و گریه که در آن ضرری که باعث بیماری شود، نباشد و همچنین مخالف تقیه واجب برای دفع آزار دشمنان حق و اهل آن و نیز اهل ضلال و اضلال نباشد، جایز است؛ بلکه به خاطر اینکه در این اعمال، حزن و اظهار ناراحتی از کارهای کسانی که خدا و رسول و عترت و اهل‌بیت(ع) معصوم و مطهر او (ع) را آزردند، وجود دارد، مستحب نیز هست و اگر این طور نبود، خود گریه از خوف خدا یا شوق رضای خداوند متعال نیز مضر و در نتیجه حرام می‌بود که اهل ادیان اصلی همگی برخلاف این مطلب
حکم می‌کنند.