بررسی علل آوارگی مردم سوریه و وضعیت پناهجویان سوری(بخش نخست)

مدعیان حقوق بشر گرفتار مکر خویش(گزارش روز)

کد خبر: ۶۱۲۲۷

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۷

محمد پارسا

چند سال است که از شروع جنگی برنامه‌ریزی شده در سوریه می‌‌گذرد. سازمان‌دهی ورود نیروهای خارجی به این کشور برای مقابله با بشار اسد، به خوبی نشان‌دهنده آن است که وقتی برخی قدرت‌های عربی و غربی از سقوط بشار اسد در سوریه ناامید شدند، برای ساقط کردن دولت وی، دست به دامن گروه‌های تروریستی از کشورهای مختلف شدند. جدای از اینکه این اقدامات، دخالت نظامی آشکار در یک کشور و نقض حقوق مسلم مردم آن کشور در انتخاب سرنوشت‌شان محسوب می‌‌شود، وضعیت اسفباری که در سایه این جنگ برای مردم این کشور ایجاد شده بسیار رقت‌انگیز است.
در این مدت علاوه بر جنایاتی که علیه زنان و کودکان در سطحی وسیع رخ داد، آوارگی مردم سوریه برای فرار از دست جنایات داعشیان و سایر گروه‌های تکفیری تراژدی غم‌انگیزی را رقم زده است.
در حالی که طبق قوانین بین‌المللی و نیز اخلاق انسانی، کشورها در برابر تأمین امنیت پناهجویان مسئول هستند اما کشورهای مختلف اروپایی و عربی، از پذیرفتن عواقب تجاوزات خود در سوریه سرباز می‌‌زنند و پناهجویان سوری در کشورهای مختلف سرگردان شده‌اند و وضعیت خوبی ندارند.
در این میان بازگشت تروریست‌ها به زادگاه‌های خود در اروپا و ناامن شدن کشورهای غربی و انفجارهای شهر پاریس سبب شده تا رفتار غرب با پناهجویان سوری به مراتب بدتر از قبل شود.
مقاومت سوری‌ها در برابر تکفیری‌ها
دکتر لاله افتخاری، نایب رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و سوریه در گفت‌وگو با گزارشگر کیهان درباره علل آوارگی پناهجویان و آوارگان سوری می‌‌گوید: « بنده به عنوان کسی که در سخت‌ترین شرایطی که مردم سوریه داشتند، سه بار به این کشور سفر داشتم و از نزدیک با مردم سوریه صحبت کردم معتقد هستم مردم سوریه تا آخرین جایی که امکان داشت در برابر دشمنان خود استقامت به خرج دادند و ایستادگی کردندو ماندند و تلاش کردند تا از کشور خود خارج نشوند حتی اگر به قیمت شهادت باشد اما آنقدر گروه‌های تکفیری و داعش بی‌رحمی و خونخواری و شقاوت را بالا بردند که مردم غیرتمند مسلمان و غیرمسلمان سوریه برای حفظ ناموسشان مهاجرت کنند و مجبور شوند به کشورهای همسایه پناهنده شوند.»
عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه بسیاری از این آوارگان در راه مهاجرت کشته شدند، تصریح می‌‌کند: «متاسفانه شنیده‌ها حکایت از این دارد که بعضی از کشورها از زنان و کودکان پناهنده سوء‌استفاده می‌‌کنند و در ازای اینکه از حمایت‌هایشان از گروه‌های تکفیری و آواره کردن مردم سوریه شرمنده باشند، کلاس‌هایی برای آموزش کودکان سوری به عنوان نیروهای تکفیری برپا کرده‌اند!»
وی با بیان اینکه وضعیت برخی از زنان و کودکان سوری در سوریه دل هر انسانی را به درد می‌‌آورد، ابراز می‌‌دارد: «این کشورها برای دستیابی به منافع خود به جای حمایت از مردم سوریه از داعش و گروه‌های معارضی که موجب سرگردانی این مردم شدند، حمایت می‌‌کنند و کلاس‌هایی برای فرزندان سوری آواره گذاشتند تا از آنها نیروهایی خشن و بی‌رحم برای اعزام به جنگ تربیت کنند.»
افتخاری ادامه می‌‌دهد: «باید به ملت سوریه این استقامت و مقاومت را تبریک بگوییم و همچنین باید از بشار اسد، رئیس‌جمهور قانونی سوریه که هیچ‌گاه پشت مردم خود را خالی نکرد و کمک کرد تا امروز سوریه علی‌رغم زیاده‌خواهی‌های دشمنان برای تصرف این کشور، همچنان پابرجا بماند، تشکر کرد.»
ناقضان حقوق بشر و حمایت از مردم سوریه
نایب رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و سوریه با تأکید بر اینکه شعار و پیام ما این بود که سوریه نه راه حل نظامی دارد و نیاز به مداخله دیگران ندارد، تصریح می‌‌کند: «کشورهایی همچون آمریکا که سابقه طولانی در تبعیض و نقض حقوق بشر هم در کشور خود و هم دیگر کشورها داشته‌اند و نتوانستند رضایتمندی مردم خود را به دست بیاورند، حتی در سرکوب داعش هم نباید سهمی داشته باشند زیرا خالقان و موسسان اصلی نیروهای تکفیری و داعش که مسبب آوارگی مردم مظلوم سوریه هستند، همین کشورهای غربی و آمریکا بودند.»
وی درباره راهکار حل مشکلات آوارگان سوری اظهار می‌‌کند: «باید دوستان سوریه دور هم جمع شوند و به حل بحران سوریه کمک کنند و اجازه مداخله در امور داخلی این کشور را به منفعت‌طلبان خونریز ندهند. ما پیش از این نیز بارها گفته‌ایم که راه حل بحران کشورهایی همچون سوریه و یمن،  گفت‌وگوهای سوری ـ سوری و یمنی ـ یمنی هستند.»
پایان جنگ و آوارگی با انتخابات آزاد
نایب رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و سوریه در اشاره به رویکرد مردم سوریه به سازوکار قانونی مبتنی بر انتخابات آزاد توضیح می‌‌دهد: «مردم سوریه نیز معتقد به راه حل سیاسی مبتنی بر انتخابات آزاد هستند و از دخالت سایر کشورها در امور این کشور ناخشنود هستند. حتی پدری، فرزندش در همان صف انتخابات مجروح شد ولی اول رای‌اش را در صندوق انداخت و بعد فرزند مجروحش را به بیمارستان رساند.»
وی با انتقاد از برخورد کشورهای اروپایی با پناهجویان سوری، درباره وظیفه نهادهای بین‌المللی در برابر آوارگان سوری خاطرنشان می‌‌کند: «همه اینها نشان می‌‌دهد که این ملت، ملتی سربلند، خودباور و مقاوم است. حال که چندین کشور منفعت‌طلب و خونریز برای رسیدن به منافع نامشروع خود این چنین مردم مظلوم سوریه را آواره کرده‌اند، سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی جهان اسلام همچون سازمان کنفرانس اسلامی وظیفه دارند تا پیگیر وضعیت حقوق این مردم در کشورهای دیگر باشند تا تدابیر امنیتی لازم برای حفظ کرامت آنان فراهم شود و همچنین امکانات لازم همچون لوازم بهداشتی و تحصیل اینها مهیا شود.»
نقش غرب و عربستان در آوارگی مردم سوریه
حسین امهز، فعال سیاسی جوان لبنانی در گفت‌وگو با گزارشگر کیهان درباره علل آوارگی مردم سوریه می‌‌گوید: «در بحران سوریه کل کشورهای استکباری غربی بر علیه سوریه و بشار اسد، از حمله داعشی‌ها و قبل از آنها ارتش آزاد و گروه‌هایی همچون النصره حمایت و به آنها کمک کردند تا تسلیحات و امکات مالی لازم جهت سقوط بشار اسد را فراهم کنند بدون آن که توجهی به وضعیت مردم سوریه در ایجاد جنگ و ناامنی داشته باشند.»
این فعال سیاسی با بیان اینکه هدف غرب و عربستان از حمایت گروه‌های تکفیری تنها سقوط بشار اسد و اجبار او به همراهی با استکبار بود، تصریح می‌‌کند: «در این میان تنها ایران و حزب‌الله لبنان بود که در کنار دولت و مردم سوریه ایستادند و با ارائه مشاوره و آموزش نظامی به ارتش و مردم سوریه کمک کردند تا در برابر مهاجمان بایستند و وضعیت به نقطه‌ای برسد که مردم سوریه از دست اینها آزاد شوند و به‌طور نسبی در امنیت زندگی کنند.»
امهز با اشاره به ورود نظامی اخیر روسیه در حل بحران سوریه می‌‌گوید: «اخیرا روسیه نیز وارد بحران شده است و این ورود اگرچه برای منافع روسیه نیز هست اما این ورود برای تغییر وضعیت مردم سوریه نیز بسیار مهم است.»
ژست حقوق بشری ناقضان حقوق بشر
وی درباره واکنش کشورهای مدافع گروه‌های تکفیری نسبت به وضعیت مردم آواره سوریه توضیح می‌‌دهد: «اظهاراتی که اخیرا و به ظاهر در حمایت از مردم سوریه بیان می‌شود نه به خاطر آسایش مردم و حمایت از آوارگان سوری است بلکه به این خاطر است که تروریست‌هایی که از کشورهای مختلف غربی به سوریه آورده شده‌اند بالاخره در نتیجه مقاومت مردم سوریه دارند به کشورهای خود برمی‌گردند و این موجب آغاز بحران در آن کشورها شده است. از این نظر، اینها آغاز به صحبت‌های دوستانه با مردم سوریه کرده‌اند در حالی که همین‌ها بودند که از ابتدا به تروریست‌ها کمک کردند و اسباب آوارگی مردم سوریه را فراهم کردند.»
امهز درباره تأثیر ایران در افزایش امنیت مردم در سوریه می‌‌گوید: «از لحاظ امنیت بعد از اینکه ایران و حزب‌الله برای حل بحران سوریه وارد عمل شدند، امنیت در سوریه و منطقه بیشتر شده است؛ مخصوصا در دمشق توانستند در حد بالایی امنیت ایجاد کنند و کم‌کم دایره امنیت به حلب و دیگر مناطق رسید. از سوی دیگر مهم‌ترین مناطق سوریه در سیطره نیروهای دولتی و مردمی سوریه که حامی بشار اسد هستند، قرار دارد.»
وی می‌‌افزاید: «در این مناطق، پیروان ادیان مختلف اعم از سنی، مسیحی و دوروزی همه در امن و امان هستند و داعشی‌ها و تکفیری‌ها فریاد کمک‌خواهی‌شان بلند شده است زیرا حامیان آنان چون دیدند این کار به نام داعش کم‌کم نابود می‌‌شود، از آنها دست کشیدند.»
نقش رسانه‌ها در آواره شدن مردم سوریه
جمال طاهري مدير انجمن شهید ادواردو آنيلي و از فعالان بین‌المللی و نیز فعال مطبوعات کشور در گفت‌وگو با گزارشگر کیهان با بیان اینکه ما در سوريه شاهد يك نبرد رسانه‌اي هستيم، در باره حوادث سوريه مي‌گويد: «ماجرا در سوريه با فتنه‌انگيزي رسانه‌ها شروع شد؛ رسانه‌هايي كه حقيقت را وارونه جلوه دادند و سعي كردند آتش فتنه را در اين كشور روشن كنند. اين اتفاق به صورت سازمان يافته و با برنامه جلو رفت و موفق هم شد.»
وی با اشاره به اینکه این سیاست نه تنها در رسانه‌هایی همچون راديو و تلويزیون و مطبوعات بود بلکه در سایر رسانه‌های غیررسمی نیز چنین سیاستی دنبال شد، تصریح می‌‌کند: «به عنوان مثال يك نمونه فيلم هايي در يوتيوب آپلود و به نمايش گذاشته شد كه مدعي بود علويان در حق اهل سنت سوريه، ظلم و جنايت مي‌كنند. اين فيلم‌ها هر كدام چند ميليون بار دانلود شد در حالي كه اغلب این فیلم از اساس دروغ است و هدف جنگ روانی را دنبال می‌کنند.»
طاهری می‌‌افزاید: «این اتفاق يعني يك زنجيره از رسانه‌ها در همه سطوح دست به كار شدند تا این فیلم‌ها توسط مخاطبینی خاص دیده شود اما اين همه ماجرا نبود در طول جنگ داخلي سوريه نيز، اين موضع ادامه داشت و دارد و حتي در اروپا مي‌بينيم كه هنوز از تروريست‌هايي كه البته خود اروپايي‌ها خلق‌شان كردند حمايت مي‌شود و يا بهتر بگوييم کشورهای غربی و اروپایی با تعریف تروریست بد و خوب، حمايت‌هاي نظامي و مالي خود را توجيه مي‌کردند اما اینک با بازگشت تکفیری‌ها به خانه هایشان این بلا دامنگیر خود غربی‌ها شده و مکر خودشان به خودشان بازگشته است.»
آوارگان سوری بهترین رسانه برای انعکاس حقایق
مدير انجمن شهید ادواردو آنيلي با بیان اینکه ما با يك جنگ رسانه‌اي روبه‌رو هستيم، ابراز می‌‌کند: «براي مقابله با اين جنگ رسانه‌اي كه نوعي عمليات رواني است، بايد از طريق خود مردم سوريه حقيقت را به گوش جهانيان رساند.»
طاهری می‌‌افزاید: «پیش از اين كه دشمنان ملت سوريه شروع به نظرسازي و وارنه جلوه دادن حقيقت كنند، خود آنها بايد از حقايقي كه در سوريه ديده‌اند پرده بردارند و با شواهد موجود، هموطنان خود را كه فريب تبلیغات رسانه‌ای غرب و عرب را خورده‌اند و يا هم زبانان عرب را كه به خيال حمايت از مردم سوريه به ماشين كشتار داعش و تروريست‌هاي تحت حمايت غرب و تركيه پیوسته‌اند، بيدار كنند.»
وی درباره روش‌های این کار توضیح می‌دهد: «اين كار با روش‌هاي مختلف قابل انجام است؛ از طریق روش‌هایی همچون به راه انداختن كمپين‌هاي حقيقت‌ياب كه حقيقت را از زبان سوري‌ها با روش‌هاي مبتكرانه به گوش دنيا مي‌رسانند تا فعاليت مضاعف در فضاي مجازي و يا حتي حركت‌هاي اعتراضي به سمت نهادهاي بين المللي مي‌توان صداي خفه شده حقيقت را به گوش دنيا رساند. هرچند مي‌دانيم پشت‌پرده رسانه‌هاي غربي، حاميان و پرورش‌دهنده‌هاي تروريست‌ها قرار دارند اما در واقع روزنامه‌نگاران و عوامل اين رسانه‌ها داراي فطرتي حق طلب هستند و همين زبان فطرت حق طلبي است كه بايد مخاطب قرار گيرد.»
مردم سوریه؛ قربانی منفعت‌طلبی‌ها
بر اساس آن چه گفته شد، مردم سوریه قربانی منفعت‌طلبی‌های غرب و برخی کشورهای مرتجع عربی منطقه شده‌اند.
بخش قابل توجهی از مردم سوریه پس از بالا گرفتن جنایات داعش و تکفیری‌ها در سوریه برای یافتن جایی امن‌تر از کشورشان رهسپار سایر کشورها شده‌اند تا شاید در آن جا محل امنی برای زندگی و حفظ جان و ناموس خود داشته باشند اما متاسفانه مسببین بروز و ظهور داعش و گروه‌های تکفیری در عربستان از پذیرفتن این پناهجویان و رسیدگی به وضعیت آنان سرباز می‌‌زنند به طوری که امروز، آنان در شرایط بدی به سر می‌‌برند.
به نظرمي‌رسد طرح برخي سوالات كليدي از طرف خود مردم سوريه براي مقابله با اين موج سازي‌ها بتواند اثرگذار باشد؛ سوالاتي مثل اين سوال كه چرا داعش مي‌تواند از اكانت فيس بوك براي جناياتش استفاده كند؟
چرا تروريست‌ها مي‌توانند از توئيتر استفاده كنند و يا رسانه‌هاي ديداري و شنيداري غرب در اختيار آنها باشند؟ چرا غرب این قدر اصرار دارد كه حكومت مركزي سوريه كه عامل وحدت بخش و ثبات‌دهنده در اين كشور است از بين برود؟ مگر نه اين است كه اين كار تنها به تروريست‌ها قدرت ظهور و بروز بيشتر مي دهد و درگيري‌ها را شديدتر مي‌كند؟