ثقه سالک و مراتب آن(سلوک عرافانه)

(بدان‌ای سالک راه خدا!) ثقه به معنی اعتماد و اطمینان است که به عنوان صفت‌ نیز به کار می‌رود. مایه تسلیم، تفویض و توکل ثقه است. اگر سالک واجد ثقه نباشد، این هر سه حال را دارا نخواهد بود. ثقه مراتبی دارد. درجه اول از ثقه ناامید شدن از غیر خدا و اعتماد به خداست در این مقام سالک از مقاومت با احکام الهی دست برداشته و نسبت به آنچه برای او مقرر شده سرمنازعت ندارد. با این ثقه او از اعمالی که موجب وقاحت و رسوایی است برکنار می‌ماند.

کد خبر: ۶۰۴۴۶

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۴ - ۱۹:۵۸

این حالت سلم و عدم تعارض که برای سالک حاصل می‌گردد، سالک را نسبت به حکم حق مطیع و منقاد می‌کند، هر چه برای او پیش آید از آن روگردان نیست و بدان راضی و دلشاد است.
آری، سالک واثق که به حق متعال امیدوار گشته از نزاع و مخاصمت دست می‌کشد و به قسمت خود راضی می‌گردد.
درجه دوم از ثقه درجه امن است. یعنی ایمن بودن از فوت آنچه برای او مقرر و نوشته شده است، که این امن حاصل نمی‌گردد مگر به تهذیب و تزکیه نفس و وجدان روح رضا و مشاهده حقیقت به عین‌الیقین درجه سوم از ثقه با شهود ازلیت حق متعال است که سالک با آن از محنت‌های قصدها و نظرها آزاد، از زحمت‌ حمایات و رنج نظرات آسوده و از توجه به اسباب و وسایل خلاص می‌گردد. و این درجه از ثقه اختصاص به عاشقان دارد و این عده هستند که از توسل به وسائل و رنج قصدها، و زحمت‌ حمایات راحت هستند.(1)
___________________________________
1- مقامات معنوی، محسن بینا، ج 2، ص 23