رئيس مرکز تجارت جهانی ایران:

بسته‌های دولت همان برنامه تعدیل اقتصادی دهه۷۰ است

رئیس مرکز تجارت جهانی ایران گفت: بسته‌های اقتصادی دولت به نوعی احیاء برنامه شکست خورده تعدیل اقتصادی دهه 70 است.

کد خبر: ۶۰۰۶۵

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۳۹۴ - ۲۱:۰۹

به گزارش تسنیم محمدرضا سبز علیپور در جمع مدیران و فعالان اقتصادی درباره بسته خروج از رکود دولت اظهار کرد: بسته خروج از رکود بخش اصلی مشکلات اقتصادی کشور را هرگز حل نمی‌کند. دولت با اعطای وام‌های 10 و 25 میلیون تومانی می‌خواهد مردم را ترغیب به خرید کالا بکند. می‌گویند بانک‌ها وام خواهند داد به همین دلیل این پروژه از همین حالا شکست خورده است. مگر وام‌های سابق خرید خودرو یا ازدواج که مبالغشان خیلی کمتر هم بود به راحتی به مردم دادند که این وام‌ها را بدهند. این وام‌ها که قرار شده به همه مردم هم تعلق نگیرد تورم زیادی را به جامعه تحمیل خواهد کرد و شکست خود را اعلام خواهد نمود.وی ادامه داد: بهبود اوضاع اقتصادی ایران به برنامه‌ریزی صحیح و عمل نیاز دارد نه تدوین کردن بسته‌های پی‌درپی. زیرا بسته‌های اقتصادی دولت به نوعی احیاء برنامه شکست خورده تعدیل اقتصادی دهه 70 است. مشکل اساسی اقتصاد ایران، دولتی بودن آن است.
رئيس مرکز تجارت جهانی ایران با بیان اینکه عامل گره کور مشکلات اقتصادی ایران بی‌تدبیری‌های بانک مرکزی است ادامه داد: اهداف تاسیس بانک مرکزی ایران شامل 13 بند است که مهم‌ترین آنها عبارتند از چاپ و نشر اسکناس، تنظیم بازار پولی و ارزی، هدایت‌کننده اعتبارات داخلی و خارجی پول، کنترل تورم و حفظ ثبات قیمت‌ها.
سبزعلیپور افزود: با نگاه اجمالی به فعالیت‌های چند سال اخیر بانک مرکزی ایران به این نتیجه می‌رسیم که نه تنها از اهداف خود دور شده بلکه به قلک، صراف و طلافروش بزرگی برای دولت مبدل شده است. بانک مرکزی به دلیل نداشتن استقلال واقعی، همچنان به دستورات دولت وابسته است و در عمل کاری جز چاپ اسکناس انجام نمی‌دهد.
وی با اشاره به اینکه نظارت بر بانک‌ها از عهده بانک مرکزی خارج شده ادامه داد: هر جا کاری متوقف یا گره ایجاد شده رد پای بانک‌ها دیده می‌شود.
رئيس مرکز تجارت جهانی ایران درباره عملکرد اقتصادی دولت هم گفت: با این تیم بزرگ اقتصادی در دولت یازدهم، انتظار این بود که اوضاع اکثر مشکلات و نابسامانی‌های اقتصادی به سرعت بهبود یابد اما پس از گذشت بیش از دو سال نه تنها اوضاع اقتصادی بهتر نشده بلکه ناهماهنگی، بی‌برنامگی و سردرگمی غالب اعضا دولت مشهود بوده و بلاتکلیفی این دولت بارزتر از دولت‌های قبلی است.